สำหรับตอนนี้

พ่อก็ขอคุยต่อการมาคราวนี้นะลูกนะจงอย่า

ลืมความดีของพี่แดงและพี่โป๋

พี่แดงก็คือพันโทศรีพันธ์วิชุพันธ์หัว

หน้าแผนก

อ่าทหารที่จันทึก

โปก็คือพันพันเอกประวิตรสรรลัม

พยายามให้ความสะดวกกับเราเป็นอย่างดียิ่ง

อื

และคนที่เป็นแนวหน้าในการเดินทางคราวนี้

ที่มีความเหน็ดเหนื่อยมากก็คือลุงเมี่

หรือปู่เมของลูก

แล้วก็ช

เป็นอันว่าชอแก่เม์ปู่หงาแล้วก็หลายคนที่

ต่างคนต่างมาช่วยกันทำครัวแม่ครัวนี่ก็ทำ

กันจริงๆ

ไม่เคยเอาเงินเอาทองอะไรกันเลยข้าจ้างใน

งานไม่มีทิ้งบ้านทิ้งช่องกันมาแม่ครัวน

ลำบากมากนะลูกนะต้องตื่นก่อนแล้วก็นอนที่

หลังเค้า

ก่อนนี้เจะเ้าจะกินต้องทำแล้วพอเค้ากิน

เสร็จแม่โคร้าง

ชามงานทุกอย่างอย่างนี้ลูกไปที่ไหนอย่า

ปล่อยให้แม่ครัวตามลำพัง

ทำตามลำพังถ้าไปที่บ้านก็อย่าปล่อยให้

บ้านเทำตามลำพัง

ต้องจำศัพท์โบราณไว้ว่าเจ้าจงจะนิ่งดูดาย

ไปไปอยู่ที่ไหนนะอยู่กับใครก็ตามจงอย่า

นิ่งดูดายปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น

ว่าอย่างงั้นว่าแก่แล้วทำอะไรไม่ได้ก็

เล่นกับเด็กดึงเด็กเข้ามาให้เพิ่มความสน

ใจอยู่ในเราเพราะว่าแม่เจ้าของบ้านจะได้

มีเวลาทำกิจการงานอย่างอื่น

อันนี้มันก็ความดีเป็นเสน่ห์แล้วเสน่ห์

นี้ไม่ต้องไปหาครูบาอาจารย์ที่ไหน

หันก็มาพูดถึงวัดดอกเป็นคนทาพ่อนึกรักน้ำ

ใจเค้าแล้วนึกรักน้ำใจของลูกทุกคน

เมื่อพ่ออธิบายให้เขาฟังว่าการเจริญ

มโนปธิกรรมฐานนี้มีความสุขในชาตินี้

และเราก็จะเปลื้องความสงสัยว่านรกมีจริง

มั้ยสวรรค์มีจริงมั้ยพรหมโลกมีจริงมั้ย

นอกจากนั้นจะทำมาหากินอะไรเราก็รู้ล่วง

หน้าก่อน

รู้สึกว่าเค้าภูมิใจกันมากความจริงก็มีผล

ไปตามนั้นลูกผลเป็นไปตามนั้นธรรมะของพระ

พุทธเจ้าพ่อบอกแล้วใช้ได้ทุกทางทั้งทาง

โลกและทางธรรม

ความจริงใช้ในทางโลกทำมาหากินชื่อว่าโลก

แต่อาการที่ทำเป็นทาง

เไม่คมเเหงซึ่งกันและกันเราเกื้อกูลซึ่ง

กันและกันเราไม่แย่งความรักซึ่งกันและกัน

เราไม่โกหกมดเท็จกันไม่ดื่มสุราเมไร

อย่างนี้ก็เป็นทั้งทางโลกและทำโลกไม่ช้ำ

ทำให้เสีย

หมายความฤทธิ์รอนให้ชาวโลกได้รับความ

เดือดร้อนและก็ทรงธรรมของพระพุทธเจ้าด้วย

พอเ้ามีความเข้าใจพอเห็นใจเ้าลูกเเก่งกัน

มากคนประมาณ 400 คนเศษที่พ่อทราบก็ทราบ

เพราะแจกเดงกู้ผู้ชนะ

แล้วก็มีกันเวียนเทียนประมาณสัก 30

เหรียญได้

ไม่เป็นไร

เป็นเรื่องธรรมดาเราไปที่ไหนเพราะเราเคย

เวียนเทียนมาก่อนเวียนเทียนรอบองค์พระ

เจดีย์บ้างพระประทานบ้างแต่เราก็ถูกเวียน

เทียนเอาเหรียญเอาของแจก

แม้ได้แจกข้าวแจกปลาแจกผ้าผ่อนทดสบายเรา

ก็ถูกเวียนถิ่น

หรือถูกกิจถูกกันความจริงทำให้เราเพิ่ม

บุญบารมีขึ้นอีกดีเหมือนกันแทนที่เราจะ

ได้บุญกับเขาครั้งเดียวกับมันได้ไป 2

ครั้ง 2 คราวดีมาก

คนทั้งหมดมีโอกาสเข้าร่วมฝึกพระกรรมฐาน

จริงๆประมาณ 100 คนเศษนิดหน่อยไม่ถึง 150

คน

ว่าที่ไม่มีให้นอกนั้นต้องเป็นฝ่ายนั่งดู

ใช้เวลา 1 ชั่วโมงตั้งแต่อธิบายให้ศีล

เสร็จเวลาให้ใช้เจริญกรรมฐานจริงๆอยู่ใน

เกณฑเวลา 45 นาทีพ่อจับเวลาไว้อากาศก็

ร้อนจัดเด็กก็เล่นกันรถก็วิ่งอยู่ข้างทาง

แต่ผลปรากฏว่าจิตใจของท่านทั้งหลายเหล่า

นั้นเคลื่อนเข้าไปได้ไปมุมต่างๆไปภพต่างๆ

ได้ถึง 92 คน

อันนี้พ่อก็ต้องขอขอบใจความดีของลูกที่

ลูกของพ่อทุกคนไม่กินกับภาษาเบอกเห็ดลูก

ก็ไม่รู้ว่าเห็ดเป็นยังไงหยังก็ไม่รู้ว่า

หยังว่ายังไงถามว่ามีชดามั้ยเบอกมีก็จ้ม

หัว

แล้วก็ต้องฝึกกันเรื่องภาษาต่อไป

เป็นอันว่าถึงยังไงก็ดีแล้วลากลู่ทุกัง

กันไปได้ 92 คนรู้สึกว่าพวกที่ได้ปลืมอก

ปลืมใจไปตามๆกันนี่แหละศูนย์สงเคราะห

บุคคลผู้ยากจนในถิ่นกันดังของพระบาท

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

เราแจกของของหมดมันก็สิ้นของสิ้นความสุข

ถ้าเราแจกน้ำใจให้คนประพฤติดีมีความดีมี

ความสามัคคีซึ่งก็และกัน

แล้วทำให้เขาสามารถรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า

ว่าควรจะทำอะไรมันจะจึงจะมีกินมีใช้ทำ

เหตุไหนถ้าทำแบบนี้มันจะขาดทุนอย่างนี้

เขาจะมีความสุขแจกอย่างนี้ชื่อว่าแจก

อริยทรัพย์

แจกทรัพย์มันประเสริฐที่เใช้ไม่หมดดีใจ

มั้ยลูก

ดีใจนะทุกคนยกมือกันเป็นแถวยิ้มดีใจพ่อก็

ดีใจกับเขาแล้วก็ดีใจที่ลูกของพ่อทุกคน

เป็นคนดี

พอพ่อสั่งลูกทุกคนไม่ได้รอทำทันทีรู้ใจ

พ่อ

ว่าพ่อไม่ชอบคนช้าอย่างหนึ่งแล้วก็ประการ

ที่ 2 พ่อไม่ชอบคนลังเลขี้ใครยงกลายช้า

อันนี้พ่อไม่ชอบ

ทำไมจึงไม่ชอบถามว่าถ้าคนอื่นเขาทำพ่อจะ

เกลียดมั้พ่อก็ไม่เกลียดแต่ว่าพ่อไม่ชอบ

ทุกอย่างให้มันเร็วไปหมดทำก็ทำเร็วได้กัน

ได้เร็วก็ดีด้วย

เพราะว่าพระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าธรรมะของ

เราไม่ใช่ธรรมะเครื่องเล่นช้าตุริต

ตุริตังซีซิตังต้องเร็วๆไวๆ

เห็นมั้ยอย่างผู้ลูกทำทุกอย่างเป็นที่ใจ

ก่อนแล้วเป็นที่รักบรรดาทั้งหลายเหล่า

นั้นเขาดีกันมากวันนั้นมีเมื่อวานนี้มีมา

ทันกับ 100 แล้วตอนหลังเพิ่มอีกประมาณ 100

บาทแจกแล้วก็แจกไปเป็นกำลังเจริญเต้องการ

จะนาทีแรกผมคิดว่าไปแล้วคิดว่าเอ๊ะเราไป

ทีควรจะมีอะไรไปขยับตังค์แล้วไม่ให้สหอัน

ใจกันให้กันต่างกำ 5 บาท 2 ได้เงินไป

เป็นประเพณีเพราะได้เงินพบที่วัดนั้น

จำกัดไม่พวกเราก็สัเติมชั่วอะไรอีกนี่ก็

เป็นผูกน้ำใจที่เราดีทางคนก็ความสุขพ่อ

ยังนั่งนาหนอท่านทุกอำเภอทุกจังหวัดก็พระ

ทุก

คนยืมกิน

เราต้องถืออำนาจเด็ดขาดบอกว่าถ้าหากว่า

ไม่ชำระหนี้ไม่ให้กินเด็ดขาด

แต่การจริงชำระพระหนี้ก็เป็นของไม่ยากเขา

ได้มายืมไป 5 ถังเพราะบอกแล้วเขาได้มา 5

ถังเขาใช้หนี้ไม่มีเ้าก็มายืมไปมันก็ได้

ถ้าเราจะให้ซะฟรีอย่างเดียวก็รู้สึกว่าไถ

คนขี้จิตมากถ้าเเเไม่ไหวก็ดีแล้วมมหนึ่ง

บอกว่าความแห้งแล้งพอไปลึกเกิน 1 เม็ดน้ำ

เห็นโลกเห็นว่าโลกนี้มัน

เเราไปที่ไหนกันการเรียนวิปัสสนา

ไปถือตำราไปอนิจจังทุกขังตาอย่างเสร็จ

ไปนั่งมองถึงก็ดูความให้มันเห็นว่าที่ไป

กันนี่มันสุข

ใจเราใส่อาการนมันสุขไอ้มันสุขมันทุกข์

ทุกข์ที่มันมาทับผมที่สุดนั่นก็คือที่พ่อ

ในครั้งนี้พ่อแบก 4,000

แบก 77 คนนี่เป็นระยะการที่ใช้เวลาน้อยคน

มาคนน้อยที่สุดเจริญศรัทธาพอเป็นสถานที่

แล้วเพิ่มคนแบคนแบกคนอีก 400 ใจเศษ 100

คนเศษเรียนแล้วแบก 500 คน

หนักมั้ยลูกลองดูิการแบกอย่างนี้เป็นสุข

เป็นทุกข์แต่ว่าพ่อไม่มีกังวลเสียลูกพ่อ

ถือว่าอย่างเป็นของธรรมดา

ถ้าเราคิดทุกข์มันก็ทุกข์มันต้องทุกข์

เพราะเราทนแต่ความทุกข์อันนี้ไม่านใจของ

พ่ออใจของพ่อก็คือสุขถ้าที่ไหนทำคนอื่น

ได้นั่นพอสุขเต็มที่สามารถทำให้คนอื่นได้

พ่อก็ไม่ทุกข์ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา

มองให้คนดูเภาอีสานมีแต่แพ่งแล้งการเดิน

ทางก็มาตลอดทางเราจะดูได้ว่าชอบเดินลงของ

คนเหมือนกันนะลูกนะ

บางคนบ้านใหญ่สวยบางคนบ้านบางคนอยู่ปต๊อ

บางแต่งตัวสวยบางคนแต่งไม่สวยบางใมี

ทรัพย์สินบางใดไม่มีไม่มีจะไม่ค่อยจะมี

แต่การที่จะเป็นอย่างนี้อะไรลูกรักมัน

เพราะว่าเรามีความดีเท่ากันที่มีทรัพย์

ทรัพย์น้อยก็เพราะอาศัยบารมีย่อหย่อนก่อน

ยิ่งใหญ่กว่าคนที่บริจาคมากคำว่ามากนี้

หมายถึงกำลังใจมันให้บ่อยๆไม่ให้น้อยๆมัน

ก็มากเพศที่เกิดกี่ชาติเรวยแล้วมานาพระ

อีสานเแรงแค้นไม่แน่เป็นบ้านเมีแต่ว่าคน

ที่มามากปากกันขุดซ้ำคนลึกก็ไม่ได้คนลึก

ตายน้ำปีก็ไม่คอปีลองคิดลูกมันสุข

นี้ภาคกลางเราจะนึกความสุขจริงๆมันก็ไม่

ฐานะเราไม่ทันทะดีก็แก่ดีก็ป่วยถ้าดีก็

ไต่ฐานะก็ทนินทาว่าร้ายคนจนมีสภาพเหมือน

กันเป็นสภาพการเกิดมันเป็นทุกข์

เห็นทุกข์มั้ยลูก

เห็นเลยดีมากจำไว้นะลูกนะว่าขันธ์ 5 ถ้า

มันมีอยู่

แล้วมันเป็นทุกข์

เราใช้มโนยิธิของเราท่องเที่ยวไปในภพต่าง

ๆ

คือว่าไปสวรรค์

เห็นวิมานใครเสวยก็ไปถามว่าวิมานของเขา

ทำไมตวิมานของเรา

เขาบอกมาเราก็จำไว้แล้วทำตามเขา

เห็นพรหมมีความสุขด้วยอำนาจธรรมปีติก็ถาม

พรหมว่าปฏิบัติแบบไหน

ถึงนิพพานจัดด้วยบันแดนความสุขคนที่ไป

ท่องเที่ยวได้น่ะอย่าพึงนึกนะว่าจะไปตาย

แล้วจะไปสวรรค์นิพพานไปพรหม

ถ้ามีความประมาทก็ดูตัวอย่างพระเทวทัต

ว่าปริมาณของคนที่ได้วิชาสามอภิญญา

ไปนรกมีน้อยหายากเต็มที

ก็เห็นมีท่านตัวดีอยู่ท่านเดียวคือท่าน

เทวทัตนอกนั้นเขาก็ไปนิพพานกันหมด

ถ้าของนี้จะเป็นภัยแล้วก็องค์สมเด็จพระ

บรมสุขก็คือพระพุทธเจ้าน่ะท่านก็ไม่สอน

ไว้

ลูกจำไว้นะลูกนะ

เรายอมลำบากชาตินี้ชาติเดียวลำบากให้มัน

ถึงที่สุดไม่ใช่ลำบากเก็บเราลำบากจ่าย

เขาอดที่ไหนเราไปที่นั่นเขาทุกข์ที่ไหน

เราไปที่นั่นไปช่วยบรรเทาเขาให้คลายความ

ทุกข์

เขาจะมีความสุขมากหรือมีความสุขน้อยเรา

ไม่ต้องถือเป็นประมาณ

ถือว่าเราช่วยเขาให้มีความสุขเนี่ยเป็น

ความสำคัญ

สุขทางกายเป็นสุขไม่นานลูกถ้าเราช่วยเสุข

ไตได้มันจะเป็นความสุขอย่างประเสริฐ

ฉะนั้นใครจะว่าอภิญญาสมาบัติดีหรือไม่ดี

พ่อไม่เดี๋ยวแลเพราะไม่ฟัง

พ่อจะฟังอย่างเดียวคือเหตุผล

ต้องการอย่างเดียวว่าเวลานี้คนหิวอะไร

หิวสุขวิปัสสโกหรือหิวตเวโชหิวชลิญโญหิว

ปฏิสัมภิทัปปะโต

เขาหิวขนมเราให้ขนมเค้าชอบเค้าหิวอาหาร

เราให้อาหารเค้าหิวน้ำเราให้น้ำแล้วเหิว

บุหรี่เราให้บุหรี่

เค้าหิวสุราเราให้สุรามันถึงจะถูกใจคน

และเราก็ต้องดูผลว่าสิ่งที่เราให้มันเป็น

สุขหรือเป็นทุกข์มันเป็นโทษหรือมันเป็น

คุณ

ถ้ามันเป็นโทษเราก็ไม่ให้ถ้ามันเป็นคนเรา

ให้

นี่คุยกันตอนนี้นะนี่เราก็มาจากวัดคนทา

เอ่อคนดอนคนทาซะทีนะวัดดอนคนทาเป็น

อนุสรณ์ที่เราไปสร้างพระอุโบสถกันคน

จีรศักดิ์นี่ก็ดีมาก

รับราชการในกระทรวงมหาดไทยเป็นข้าราชการ

ชั้นเอก

ปิดทองก้นพระอย่าลืมนะคุณจรศักดิ์

เราทำดีนะมีคนด่า

แต่เค้าด่าเพราะเราทำความดีเราก็ควรจะ

ยิ้มช่างเค้าเถอะ

เราไม่โกงไม่กินเเป็นการสมควรแล้วช่วย

ราชการปีนี้ช่วยราชการได้ประมาณ 250 ล้าน

เศษใช่มั้ย

ของที่เค้าสั่งไปทำของที่มีอยู่แล้วเนี่ย

คนสั่งทำไมไม่ลืมตาอ้าปากซะบ้างก็ไม่รู้

ของที่มีอยู่แล้วสั่งให้ไปรื้อของยังดี

อยู่เต็ม 100% แต่ไปรื้อแล้วก็ทำใหม่ไอ้

อาการอย่างนี้มันเป็นอาการของคนโง่ทึมทึก

คนทำลายชาติ

ต้องเรียกว่าคนทำลายชาติเพราะทรัพย์สิน

ของชาติต้องพินาศไปเพราะคนละพวกนี้มันไม่

มีความดีอะไร

ไม่รู้ว่าเขาจะจ้างกันไว้ทำไมคนเจ้าของ

เงินที่จ้างเ้าไม่กรุณไม่รู้จักหน้าคนคือ

ราษฎร

แต่คนที่เอาคนประเภทนี้เข้ามาเนี่ยคำว่า

ช่วยมีความหวังตั้งใจคิดช่วยกันทำลายชาติ

ยังไงก็ไม่ทราบ

จิตรศักดิ์ทำไปก็แล้วกันนะในเชื่อ

ศักดิศักดิมันก็เกรียงศักดิ์จิตศักดิ์

คล้ายๆกันก็ตัวก็เล็กๆเหมือนกันก็ดีแล้ว

ล่ะช่วยกันนะช่วยกันทุกแม่ทุกแง่ทุกหม่อม

จะไปเอาแต่รัฐบาลคนเดียวกลุ่มเดียวคนไม่

กี่คนน่ะมันไม่ไหวถ้าข้าราชการประจำไม่

ช่วยกันไปไม่รอด

ถึงว่าคนที่ไม่ใช่ข้าราชการก็เหมือนกัน

ท่านต้องช่วยกันรู้ช่วยกันแล

อย่าคิดว่าเค้าเป็นข้าได้การใหญ่กว่าเรา

จะต้องกลัวเขาเสมอไปไม่จำเป็น

ตามระเบียบวินัยเรากลัวแต่ด้วยเหตุผลจะมา

กลัวอยู่ไม่ได้

ต้องคิดว่าถ้าเราไม่ได้รับราชการเราไม่อด

ตายเลย

เราเอาความดีสู้กันไม่ช้าคนชั่วมันก็พัง

นี่เรามานั่งมองดูศาลที่โลกรัก

เห็นมั้ยเห็นฝรั่งเเดินมามั้ยฝรั่ง 4-5

คนเดินไปข้างหน้าเจ้าไกดหรือเจ้าไก่กุ๊ก

น่ะก็พูดลงเล้งลงเล้งคนหลังเดินมายกมือ

ไหว้หน่อยเดียว

ลูกยิ้มกันเป็นแถวว่าเค้าไหว้หลวงพ่อ

เห็นมั้ย

ดีใจมั้ยลูกนึกรักเขามั้ยว่าเขาเป็นคนดี

ทุกคนเห็นพร้อมกันนะว่าเขาเป็นคนดีแต่นี้

เนี่ยการชนะใจกันนะมันเป็นอย่างี้ความ

จริงฝรั่งคนนี้ไม่ได้ให้อะไรเราเลยแค่ยก

มือไหว้ก้มศีรษะนิดนึงเขาผ่านไปยิ้มๆเท่า

นี้เราก็ชื่นใจทุกคนนึกรักว่าเขาเป็นคนดี

นี่แะธรรมะของพุทธเจ้าที่เรียกว่า

อัปจายณกรรม

อัปจายกรรมกรรมคือทำเป็นเครื่องอ่อนน้อม

วรรณโกปฏิวทนังเมื่อไหว้อยู่ในไหว้ต่อ

ปูชาปเตชังบูชายมด้วยการบูชาตอบ

ลูกจงจำไว้ให้ดีว่าคนที่เมีศักดิ์ศรี

เหนือกว่าคนมีความเจริญสูงกว่าคือ

วัยวุทโธเจริญวุฒิ

ชาิวุทโธเจริญด้วชาติแต่กูล

แล้วก็อะไรนะคุณวุทโธเจริญคุณความดีคนที่

มีความเจริญสูงกว่าเช่นผู้บังคับบัญชา

ท่านถ่อมตัวมาหาเรานั่นมันเป็นความดีของ

ท่านนะลูกนะ

ถ้าเราเอื้อเงยตัวขึ้นไปเสมอท่านยืดตัวไป

เสมอกับท่านมันเป็นความเลวของเราเมื่อ

ท่านทำมาเราก็ถ่อมลงไปอีกอย่างพระบาท

สมเด็จพระยโหนี่

พ่อเข้าไปในพระราชฐานพบกับพระองค์คราวไร

พระองค์ไม่ยอมนั่งสูงกว่า

และก็ไม่ยอมนั่งเก้าอี้คราวไปพูพิงคราว

นี้พ่อบอกว่าพ่อเข่าไม่ดีปรากฏว่าเจ้า

หน้าที่จัดไว้ทั้งผ้าขาวและเก้าอี้

สำหรับนั่งเพราะก็เลยนั่งผ้าขาวพระองค์

นั่งต่ำกับพื้น

ก็รู้สึกว่าพระองค์ไม่มีอะไร

ถ่อมตัวลงมาจนกระทั่งแหมพูดกันง่ายๆจาก

ภาษาสัพท์ชาวบ้านคุยแบบกันเองแต่พ่อก็

ต้องระวัง

อย่าลืมว่าท่านเป็นกษัตริย์แต่ท่านไม่ถือ

พระองค์เมื่อท่านไม่ถือพระองค์เพียงใด

แล้วแสดงความดีของท่านมีมากกว่าเพียงนั้น

เราก็ต้องระวังยอมรับนับถือในความดีของ

ท่าน

ท่านไม่มีอะไรแน่บางทีได้พบพ่อแต่ไปที่

ตำหนักน้อยนั่นท่านก็นั่งปุ๊บไปกับพื้น

หญ้าอาจจะมีเสื่อเก่าๆสักผืนท่านี้เพระ

องค์แสดงบ่อย

แลเวลาไปไหนก็ไม่เคยแสดงลีลาท่าทางโอ้ฉัน

เป็นเจ้าใหญ่โตไม่เหมือนได้ข้าราชการก้าง

ๆบางคนเพราะเคยเห็นจาเจียนตาย

แหมทำท่าแต่โกรหร่าน

นี่จำไว้นะลูกนะ

ว่าอปจายณกรรมทำคือเป็นเครื่องอ่อนน้อมทำ

ให้จิตใจเราสบาย

ดูตัวอย่างฝรั่งคนเมื่อกี้เที่เเดินผ่าน

ไปพยกมือไหว้เยิ้มนิดนึงก้มศีรษะหน่อยนึง

ลูกทุกคนก็ดีใจ

ชอบใจเขาพ่อก็ดีใจ

แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันเลยเราก็ดีใจว่า

เค้าดีถ้าเค้าทำอย่างนั้นเราว่าเดีถ้าเรา

ทำบ้างล่ะ

ถ้าเราทำบ้างคนอื่นจะว่าเราชั่วมีมั้ยก็

มีคนเลวๆคนอกตัญญูไม่รู้คนๆน่ะมีอยู่แต่

ช่างเถอะมีไม่กี่คนหรอกลูกในโลกเนี้ยใน

โลกนี้มีคนดีมาก

กว่าคนชั่วชั่วตามโบราณท่านกล่าวเป็นคำ

บังเพยไว้ว่าคนชั่วก็มีคนดีก็มากคนชั่วหา

ยากคนดีถมไป

ฉะนั้นคนทุกคนเราต้องมองในแง่ของความดี

ไว้ก่อน

ลูกบางี้ตอนต้นโน้นพ่อพูดถึงเรื่องศาล

ค้างไว้นะ

ศาลนี้ที่พ่อมากับนาวากเอกทรโลจนวิทย์

หลายปีแล้วที่เธอเป็นผู้บังคับกองฝึกโรง

เรียนการบินสมัยที่ตั้งอยู่ที่นครราชสีมา

พอเดินไปเดินมาเล่นๆของพ่อคนเดียว

แล้วปรากฏว่าขณะที่เดินไปเดินมาก็มีผู้

หญิงคนหนึ่งเดินตามมา

เธอเป็นผู้หญิงสาวสวยซั่วทรงดีมากเนื้อ

ละเอียดผิวขาวแต่งตัวชุดสีเขียว

สีเขียวสีน้ำเงินน้ำเงินไม่พอไม่รู้เ

เรียกก็ตะโกนสีเขียวก็แล้วกัน

สีเขียวค่อนข้างเข้มๆนิดๆแต่ว่าสีสวยๆ

สบายบางๆสวยเดินตามมา

พ่อก็แปลกใจว่าเอ๊ะพวกเรามาไม่กี่คน

แล้วก็ผู้หญิงรูปร่างแบบนี้พวกเราก็ไม่มี

มา

แล้วมีรถเตามไป 2 คันก็ลงก็ไม่มีผู้หญิง

แบบนี้มองดูไปกลุ่มของพวกเราที่นั่งอยู่

เห็นยังคบกันทุกคน

แต่ทุกคนคือพวกเราไปก็ใส่เสื้อ

แต่ผู้หญิงคนนี้ห่มสบ

ตัวข้างในคล้ายๆจะมีเสื้อชั้นในอยู่รัด

เหมือนนครนั่นแหละแล้วก็มีผ้าสบขนาดใหญ่

คลอยู่ผ้ากับเสื้อสีเดียวกัน

เธอเป็นสาวโดนหน้าแล้วสาววัยรุ่น

จะว่า 17 18 สำหรับเด็กเวลานี้ก็หน้าแก่

กว่าหน้าเพอ่อนคล้ายๆ 1213

แต่ถ้า 1213 ออกแดกก็น่าแก่กว่าเธอ

เทิ้มเข้ามาใกล้ยกมือไหว้ขณะที่ยกมือก็

นั่งลงเธอนั่งพับเพียบไปกับพื้น

พ่อก็แปลกใจหันมาแต่เห็นว่ามันเป็นที่

โล่วงแจ้งไม่ใช่เป็นที่รับมันก็ไม่แปลก

จะปรับเอาบัดก็ปรับไม่ได้เพราะไม่ตั้งใจ

ควงแกมานี่ก็เดินตามไม่ทราบแกมาจากไหน

แล้วก็ผ้าที่ผ้านุ่งก็นุ่งยาวไปใกล้ตา

ตุ่ม

ต้องจีบหน้านาง

เข็มขัดเส้นโตเป็นเข็มขัดทองแต่ว่าแพรว

พราวระยิบระยิบระยับไปด้วยเพชร

คอเป็นสังวาเที่เครื่องประดับสังวาลย์

แล้วก็ทับทรวง

นิ้วเพลวแพรวพราวไปเพชร

สวยสุดงดงามมาก

ด้านศีรษะมีไอ้สายๆคล้ายเพชรฆาดผมไว้แปลก

เธอมองหน้าเธอก็ยิ้ม

พ่อก็ยิ้มเธอยิ้มท่าไหนพ่อไม่รู้แต่พ่อ

ยิ้มสงสัย

ว่ายายนี่แก่ลูกเต้าเหล่าใครน้อแอบมารู้

จักเราซึ่งเป็นหลวงตาแก่เวลานั้นพ่อไม่

ค่อยสบายพ่อป่วยมาพักพักที่โรงเรียนการ

บิน

นวาเอกทรกับภรรญานำมาเก็บหนีแขกไม่ใช่

อะไรหรอกแขกผู้มาหาแกตั้งหน้าตั้งตาเอา

แต่งานของแกพ่อจะป่วยจะยากแกไม่รู้แกใช้

ด่า

เธอสงสารก็จึงได้นำมาเอาพ่อมาพักมาเที่ยว

ที่นี่

แล้วพ่อนึกขึ้นมาได้ว่าเอ๊ะ

นี่พวกเรามันมีอยู่จำกัด

รูปร่างลักษณะแบบนี้การแต่งตัวแบบนี้สมัย

นั้นเค้าใช้ผ้าแบบไหนมั้ยลูกไอ้ผ้าชิ้น

เล็กๆอ่ะผู้หญิงอ่ะ

ยาวสะคืบกว่าๆมั้งพอก้มก็เห็นก้นเลย

แต่ว่ายายคนนี้แกรวยผ้ามากนุ่งไปถึงใกล้

ตาตุ่ม

มองดูรองเท้าก็สวย

เธอมองคล้ายๆจะรอ

เมื่อพ่อสงสัยเธอก็ถามว่าเธอก็ถามพูดมาคำ

ว่าจำบัวลี่ได้มั้เจ้าคะ

ถามว่าบัวลี่ไหน

ว่าบัวี่ในสมัยคุณช้างขุนแผงไงนะเจ้าค่ะ

พอบอกคลี่เท่านั้นพ่อคนลุกเลย

ลุกตัวไหนมั้ไม่ใช่คนลุกไปรักกันหรอกนะ

เอ๊ะยายโบคลี่นี่แกเป็นผีไปนานแล้วนี่ดี

ไม่ดีจะมาล้วงตับกันกินมันก็แย่ดีที่ตรง

นี้มันก็ไกลกับคนหมู่คนอื่นจะวิ่งมาช่วยๆ

จะมาแย่งผีกินน่ะเห็นท่าจะไม่ไหว

เธอคงจะรู้กำลังใจเธอบอกว่าแคแล้วก็ยิ้ม

เธอยิ้มแล้วก็บอกว่าไม่ต้องกลัวเลยเจ้า

ค่ะ

ครีบไม่ได้เคยเป็นศัตรูกับพระคุณเจ้าที่

มานี่ก็มาเพื่อนมัสการเห็นว่าพระคุณเจ้า

สงสัยก็เลยมา

แต่พ่อก็เลยต้องขอให้ลูกสงสัยไปก่อนสินะ

เพราะเทพหน้านี้มาหมดแล้วนี่ค่อยฟังหน้า

หลังต่อ

เลูกรักของพ่อ

ก็มาคุยกันถึงเรื่องบัวคลี่ต่อไป

เมื่อเธอบอกว่าเธอเป็นบัวลี่

เมื่อกี้พ่อล้อลูกนิดนึงว่าขนลุกแต่ความ

จริงพ่อไม่รู้สึกสัมผัสต้องมีเพราะอะไร

เพราะเรื่องผีผีสงสารนี่พ่อชิน

มีเพราะอย่างยิ่งเธอมาในภาพสาวสวยมีอะไร

จะกลัว

แต่พ่อก็สงสัยเหมือนกัน

ว่าพ่อเป็นหนุ่มอยู่จะมีความรู้สึกยังไง

ตอนนี้พ่อแก่แล้วยังไงไงมันก็ไม่ไหว

อารมณ์เรื่องความรักในระหว่างเพศนี่พ่อ

ทิ้งมาซะแล้ว

ไม่ได้หมายความว่าพ่อเป็นพระอนาคามี

พ่อมีความรู้สึกตัวว่าแก่เกินวัยไม่ควร

ยุ่งกับเรื่องพนี้ต่างหาก

การเป็นพระอริยเจ้าหรือไม่เป็นก็ไม่รู้

เพราะถืออย่างเดียวคือว่าต้องการธรรมะของ

พุทธเจ้า

ต้องการทำลายทางของโยค 10 สิ้นไป

แต่มันจะสิ้นหรือยังก็เป็นเรื่องของกาล

เวลาและเรื่องความสามารถพ่อไม่ได้คำนึง

ถึงเรื่องอะไรทั้งหมดจะเป็นอะไรเมื่อไหร่

ที่ไหนก็ช่างตายแล้วมีสุขมีชีวิตอยู่มี

สุขก็แล้วกัน

เมื่อเธอบอกว่าเธอเป็นบัวคลี่แล้วก็

ลักษณะท่าทางเคนๆก็เป็นคนธรรมดาๆดา

เห็นเนื้อหนาๆมาเหมือนกับคนแต่พ่อนั่ง

ก่อนที่พ่อจะไปพ่อขอโอกาสเนิดนึงว่าพ่อจะ

ไปนั่งเล่นตากลมเออพ่อลืมบอกสถานที่ไป

เวลานั้นพ่อไปนั่งเล่นอยู่ที่อาคารหลังใน

น้ำที่มีสะพานท่อไปในน้ำนั่งคนเดียว

คนอื่นเขาเห็นพ่อต้องการนั่งคนเดียวเขาก็

ไม่กวน

ถ้ารู้ใจพ่อไม่สบายอะไรก็ตามเธออาทรกับ

ปัญญาเหือตุ๋ยศิสิริรัตน์น่ะตุ๋ยหรือ

ศิริรัตน์

ถ้าเธอเห็นว่าอะไรจะเป็นความสุขของพ่อเธอ

ทำทุกอย่าง

แล้วเมื่อพ่อโอกาสไปนั่งแต่ลำพังผู้เดียว

เธอก็ปล่อยเก็นั่งตามสบายเพราะนั่งคุยกับ

โบคลี่

ถามว่าโบคลี่เธอเวลานี้อยู่ที่ไหน

เธอตอบว่าอยู่ที่ศาลนี่เจ้าค่ะถามว่าอ้าว

เธอเป็นเทวดาหรึเธอก็ตอบว่าเธอเป็นเทวดา

ถามว่าเป็นพรหมเทวดาหรือรุกเทวดาเทพบอก

ว่าเป็นรุกเทวดา

จึงได้ถามว่าทำไมถึงมีบุญน้อยนักล่ะทำไม

จึงไม่เป็นอากาศเทวดา

เธอตอบว่าคลอดบุตรตาย

ตกใจเค้าลือกันว่าขุนแผนพาท้องตาย

แล้วก็จึงได้ถามว่าเวลานี้แล้วคุณแผนไป

อยู่ที่ไหนล่ะ

คุณแผนก็ตายมาแล้วพบกับเธอบ้างมั้ยเธอตอบ

ว่าเพิ่งพบเจ้าค่ะ

ถามภพเมื่อไหร่บอกภพไม่นานนักถามว่าคุณ

ผ่านเวลานี้ตกนรกอยู่ขุมไหน

เธอตอบว่าเมื่อก่อนตกขุมไหนก็ไม่ทราบเจ้า

ค่ะเธอไม่ได้ดูแต่เวลานี้คนแผนไม่ได้ตก

นรก

แล้วก็ถามว่าถ้าอย่างงั้นเวลานี้คุณแผน

อยู่ที่ไหน

เธอก็บอกว่าแล้วเแล้วค่อยรู้กันถามว่าเธอ

เห็นขุนแผนแล้วนะเวลานี้ขุนแผนเป็นคนหรือ

ว่าเป็นผี

เธอตอบว่าเวลานี้ขุนแผนมาเป็นคนเกิดเป็น

คนหลายสิบปีแล้ว

ถามว่าหน้าที่การงานของขุนผ่านเวลานี้ทำ

อะไร

เธอตอบไม่เห็นทำอะไรเห็นเดินไปเดินมาเดิน

มาเดินไปขอข้าวขอกิน

ก็เลยถามว่าขุนแผนให้มีบาปมากนะก็เป็นขอ

ทาน

เลยก็ตอบว่าขุนแผนเเป็นขอทานกิติมศักดิ์

ใครจะให้ทานขุนแผนต้องไหว้ขุนแผงก่อนเฮ้

ชักแปลก

นึกในใจว่ายายนี่รวนจริงๆว่ะ

มันจะบอกกับเราดีๆก็ไม่ได้ขุนแผ่นอยู่ที่

ไหน

ไล่ไปไล่มาก็เลยขี้เกียจถามคุยกับบวกขี้

ดีกว่าก็นึกในใจ

ว่าถ้าเธอไปปรากฏนางสาวไทยมีหวัง

ท่าทางอ่อนช้อยนิ่มนนพูดกับเสียงเพราะ

จริยาดีถามบวกคลี่ว่าตามที่เขาเขียนไปใน

นิยายว่าขุนแผนผ่าท้องเธอน่ะจริงมั้ยเธอ

ตอบไม่จริงเลยเจ้าค่ะฉันออกลูกเป็นลูกก็

หรอก

ออลูกเป็นลูกกรอกแล้วขุนแผนเป็นคนมีปัญญา

เป็นคนมีวิชานำลูกเข้าไปเลี้ยงให้ชื่อว่า

กุมารทอง

ถามว่าแล้วก็เธอตายในขณะที่คลอดบุตรเลย

หรือว่าตายหลังจากนั้นมานานเธอบอกว่าเธอ

ป่วยอยู่ไม่นาน

คลอดบุตรมาแล้วไม่เกิน 3 เดือนเธอก็ตาย

อาศัยที่ก่อนจะตายพ่อแม่เวลานั้นเป็นคน

นักสวดมนต์ไหว้พระเธอก็ทำบ้างในสมัยที่

เป็นสาวเออถึงถามว่าเวลาที่แต่งงานกับคน

แผนน่ะอายุเท่าไหร่เธอตอบว่าอายุ 15 ปี

เศษๆตอนนั้นจิตก็ไม่เป็นบุญไม่เป็นกุศล

นัก

ไม่มีใครสอนกรรมฐานแบบท่านอย่างนี้แล้ว

ท่านก็สอนกันที่อื่นแต่ว่าลูกผู้หญิงสมัย

นั้นออกจากบ้านก็ลำบาก

ไปไหนมาไหนก็ต้องมีพ่อแม่คุม

แล้วก็อีกประการหนึ่งก็มีโอกาสได้ไปวัด

กับแม่เวลาวันละเรับศีลก็รับกันบ้างไม่

รับบ้างรับปากก็รับใจถือสากปากถือศีลหมาย

ถึงว่าเรับก็รับไปอย่างนั้นแหละไม่เต็ม

ภาคภูมิเวลาใส่บาตรก็ใส่ไปอย่างงั้นแต่

เวลาใส่บาตรที่ไม่ให้ห้ามเล่นต้องใส่ให้

นิ่มนวลใส่ด้วยความเคารพอาศัยความดีเล็ก

น้อยเท่านี้มาเกิดเป็นรุกขเทวดา

ถามว่าวิมานของเธออยู่ที่ศาลแล้วเธอบอก

ว่าไม่ใช่

วิมานแตะอยู่กับต้นใส่

แตะนิดเดียววิมานใหญ่มั้ยถามเธอ

ขอดูหน่อยได้มั้ยเธอก็ให้ดู

รู้สึกว่าวิมานของเธอสวยจริงๆแพวพราตกตา

พระราชฐานก็สู้ไม่ได้ไม่ว่าที่ไหนในเมือง

มนุษย์นี่ไม่มีอะไรสู้ได้เพราะเป็นเพชรไป

จริงๆถามว่าวิมานที่เป็นเพชรแพรวๆเนี่ย

เนี่ยดูเหมือนว่าจะมีกำลังเกินไปกว่า

วิมานของรุกเทวดา

แล้วจึงอยากจะทราบว่าวิมานนี้ที่ได้

เดิมสวยเท่านี้หรือมาสวยทีหลัง

เธอบอกว่ามาสวยทีหลังเจ้าค่ะถาที่นี้ถาม

ว่าสวยที่หลังสวยยังไงเธอตอบว่าเพราะ

อาศัยบุญ

เป็นลุกเทวดาที่นี่เขาตั้งศาล

เขาให้นามว่าเจ้าแม่ไทซงาม

ตอนนี้ดิฉันมาอยู่ที่นี่ก็เป็นเทวดาที่มี

อำนาจมากกว่าคนอื่น

รู้ว่าเทวดาอื่นๆมีอำนาจน้อยกว่าคือมี

รัศมีกายสว่างน้อยกว่าเขาจึงยกให้เป็น

ประธาน

ถามว่ารุกขเทวดาที่นี่มีทั้งหมดเท่าไหร่

ก็เดิมทีเดียวประจำทีเดียว 12 ท่านแล้ว

เวลานี้มาเพิ่มอีก 5 ท่าน 17 ท่านเมื่อ

กี้นี้เมื่อท่านถามลูกถามหลานน่ะมีคนเ้า

นึกในใจกันว่า 12 ก็มีหลายคนบางคนก็นึก

ว่า 15 ก็มี 17 ก็มีแต่ความจริงถ้าเขา

เชื่อจิตเ้าดวงแรก

เรานึกว่าถ้าเขาไม่จับสมาธิก่อนจิตของเขา

ดีอยู่แล้วทุกคนน่ะอารมณ์เแจ่มใสมากเค้า

ดีกับดิฉันเจ้าค่ะ

ึงถามว่าเค้าจะดียังไงเค้ายังเป็นมนุษย์

อยู่

เธอก็ตอบว่าเค้าเป็นมนุษย์ก็จริงแหละแต่

ถ้าว่าอารมณ์ใจเผ่อใสกายในเสวยมากเค้าตาย

แล้วเไปสูงกับฉัน

ถามว่าเธอน้อยใจมั้ยเธอตอบก็มีความรู้สึก

เหมือนกันเจ้าค่ะน้อยใจนิดๆว่าสมัยเมื่อ

เราเป็นมนุษย์อยู่เราสร้างความดีไม่พอ

ถามอย่างได้ถามต่อไปว่าความดีของเธอที่มา

เป็นเจ้าแม่ที่สาเธอเธอทำอะไรบ้าง

เธอก็ตอบบอกว่าให้ความสุขเจ้าค่ะ

ถ้าอะไรไม่เกินวิสัย

ที่จะช่วยได้เมาบนบานแสงกล่าวเไหว้เขอ

ช่วยก็ช่วยตามกำลังถ้าช่วยไม่ได้ก็มีจิต

แผ่เมตตาด้วยกำลังจิตเท่านี้และทำให้

วิมานสวยขึ้นร่างกายสว่างขึ้น

จึงได้ขอดูความจริงของเธอรูปร่างของเธอ

ถามเธอว่าที่เธอมาให้ดูเวลาเนี้ยเป็นรูป

ของเทวดาและรูปของมนุษย์

เธอก็บอกว่าเป็นรูปของมนุษย์เจ้าค่ะ

สมัยเป็นมนุษย์รูปร่างดิฉันแบบนี้เห็นก็

ตกใจว่าอื้อหือคิดว่าถ้าเราเป็นหนุ่มอยู่

ถ้ายายนี่แกเดินไปข้างหน้าเราวิ่งตามแหงๆ

เลย

ยังไงไงกวดยันบ้านแน่

เป็นตายร้ายดียังไงก็ต้องลองกันดูพัก

จะตกลงด้วยหรือไม่ตกลงด้วยก็ต้องลองดูพัก

อนี่มนุษย์ของแกสวยขนาดนี้

จึงขอดูภาพเป็นเทวดาของเธอแหมแพรวพราวสวย

ก็มากบางแจ๋วเหมือนกับรูปภาพยนตร์

บางมากเธอก็ยิ้ม

ยิ้มแล้วก็กลายร่างจากเทวดามาเป็นคนตาม

เดิม

แล้วถามต่อไปว่าสำหรับกุมารทองเวลานี้ไป

อยู่ที่ไหน

เธอก็บอกว่ากุมารทองณเวลานี้

อาศัยที่พ่อเ้าเป็นคนใจบุญ

บอกเอ๊ะขุนแผนนเจ้าชู้ใจบุญหรือเบอกว่าใจ

บุญ

มีเมียมากเพราะใจดี

เพราะผู้หญิงรักความจริงผู้หญิงหลายคนมา

หาขุนแผนเองขุนแผนไม่ได้ไปหาอันนี้โทษไม่

ได้ว่าเป็นคนเจ้าชู้

แลเนื้อแท้จริงๆเป็นคนใจบุญมีความกตัญญู

รู้คุณบิดามารดาผู้มีคุณ

แล้วก็ได้ทำบุญขนาดใหญ่ให้เป็นลูก 3

ครั้ง

คือทำบุญถวายสังฆทานด้วยสร้างวิหารทาน

ด้วยโบสถ์พระด้วยคือสร้างกุฏิเสร็จแล้วก็

สร้างถวายวิหารทานถวายสังฆทานโบสถพระ

เสร็จเพื่อให้ลูกกุมารทอง

เพราะว่าลูกกุมารทองนี่เป็นกำลังใหญ่มาก

ในการรบในการทำงานทุกอย่าง

รู้สึกว่าพ่อรักมากฉะนั้นเวลานี้ลูกกุมาร

ทอง

จึงมีชีวิตอยู่บนสวรรค์ชั้นดาวดึงสึงส์

ถามว่าเออเวลานี้เมีพระอริยเจ้ามากเทวดา

ทำบุญต่อได้อยากจะทราบว่าลูกกุมารทอง

และแม่โบคลี่เนี่ยเป็นพระอริยะหรือยังตอบ

ว่าเป็นแล้วเจ้าค่ะ

น่ารัศมีกายนี้สวยมาก

ถามว่าบัวขี้จะลงมาเกิดอีกมั้ย

บอกว่าเวลานี้เหนีกันทั้งนั้นเจ้าค่ะไม่

มีใครเขาอยากเป็นมนุษย์ดิฉันก็เลยหนีบ้าง

ถามว่าพวกที่มาทั้งหมดเนี่ยลูกๆของฉัน

ที่นั่งอยู่ 7-8 คนนนเคยรู้จักกันมาก่อน

หรือเปล่าแกก็เลยชี้ไปที่ตุ๋ย

ก็คนเนี้ยเคยเล่นมาด้วยกันเจ้าค่ะ

แต่ว่าพวกนั้นไม่เห็นน่ะนั่งคุยคุยไปคุย

มาอยู่พักก็เป็นอันว่าถึงเวลา

ก็เลยบอกว่าถ้าอย่างงั้นฉันจะลา

ถ้ามีโอกาสแล้วก็ช่วยสงเคราะห์ด้วยนะแล้ว

ก็สงเคราะห์ 2 คนผัวเมียนั้นด้วยเ้าดี

จริงๆบอกไม่เป็นไรเจ้าค่ะเป็นพี่น้องกัน

ถามว่ากลางคืนจะไปคุยเขาได้ไหมบอกไม่ได้

หรอกคนผู้หญิงเกลัวผีเจ้าค่ะ

เดี๋เหาว่าดิฉันเป็นผีดีไม่ดีบ้านช่องพัง

หมด

เป็นอันว่าคุยกับบวกขี้สรแม่ไสงาม

เวลานี้เธอเป็นพระอริยเจ้า

ผู้มารทองก็เป็นพระอริยเจ้าเป็นคนที่มี

อำนาจสำคัญอยู่บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ต้องคิด

อ่าลูกลๆฟังแล้วรู้สึกเป็นไงบ้างลูก

เพลินนะฟังแล้วรู้สึกว่าเพลินแต่พ่อคุย

ให้ฟังเนี่ยพ่อต้องการให้ลูกคิด

ว่าบัวขลี่นี่ความจริงก็มีชีวิตของเราเรา

นะใช่มั้ยลูก

ทุกคนรับว่าใช่ดีแล้วลูกบัวขี้ก็เป็นคน

สวย

บัวขี้มีสามีเป็นพระบำราชพรินทร์หรือขุน

แผนเป็นแม่ทัพใหญ่ของสมเด็จพระพันวัสา

พระพันวสานี้ดูว่าจะไล่ไปเป็นรัชกาลที่ 8

ของสุโขทของของอยุธยา

พระเจ้าสัพพยา

รการที่เท่าไหร่ไม่ทราบพระเจ้าสามพระยา

นี่ชื่อจริงๆรู้จะเป็นพระอะไรสมเด็จพระ

อะไรนึกไม่ออกซะแล้วนะนึกไม่ออกบางที่พ่อ

ก็นึกออกที่พ่อก็นึกไม่ออกขี้เกียจทนถาม

อย่าลืมว่าเธอเป็นคนอย่างเรา

เดิมทีเดียวเธอก็มีขันธ์ 5 อย่างเรานึกดู

ให้ดีนะลูกนะ

เวลานี้เธอมีกายเป็นทิพย์ขันธ์ 5 ไปไหน

ลูก

หายไปหมดแล้วจมดินจมไทรหมดถูกลูกแล้วลูก

คิดหรือเปล่าว่าขันธ์ 5 ของเราทุกคนเนี่ย

จะต้องเป็นอย่างบัวขลี่

ทุกคนยอมรับว่าเป็นสมมติว่าทุกคนจะตาย

เวลานี้จะห่วงขันธ์ 5 คือร่างกายมั้ย

ออทุกคนตอบว่าไม่ห่วงดีมากลูกแต่ว่าอย่า

ลืมนะลูกนะเวลานี้เราคุยกันเรื่องธรรมะ

ขณะใดใครที่คุยธรรมะสั่งสนทนาโดยธรรมขนาด

นั้นจิตย่อมว่างจากกิเลส

แต่ว่าเวลาที่เลิกคุยธรรมะแล้วลูกยาจิตไป

ก่อกิเลสมากเกินไปนะกิเลสเรายังมีแต่ว่า

แรงที่เราจะฆ่ากิเลสก็ต้องมีด้วยพยายาม

ทรงบารมีสิทธิ์ให้ครบถ้วนทรงศีลให้

บริสุทธิ์ทรงพรหมวิหาร 4 และอคติ 4 แล้ว

พยายามตัดสังโยคให้ได้มากที่สุดให้บางที่

สุด

เราจะเป็นพระอริยะหรือไม่เป็นก็ช่าง

เราท่องเที่ยวพระนิพพานได้จงอย่าคิดว่า

เราถึงพระนิพพานแล้วนั่นเรามีโอกาสไป

เที่ยว

ก็เช่นเดียวกับเรามาที่ไทามนี่ที่อื่นที่

จันทึกก็ร้อนจัด

ที่อำเภอบัวหญ่ก็ร้อนจัด

แล้วออกไปข้างนอกบริเวณไทรงงามก็ร้อนจัด

นี่เรามานั่งใต้ร่มไทามเราเย็นสบายวายไม่

มีใครมีเหงื่อไม่มีใครแสดงความกระวน

กระวาย

ก็เป็นอันว่าเรามีความสุข

ไทงามนี่ถ้าเป็นบ้านของเราจะมันจะมีความ

สุขมากแต่ก็เราก็มีแต่โอกาสมาเที่ยวเท่า

นั้นประเเดี๋ยวเราก็ต้องกลับจันทึกแล้ว

วันพรุ่งนี้เราก็ต้องเดินทางจากจันทึก

กลับกรุงเทพฯแล้วกลับอุทัยธานี

ลูกจำไม่ดีว่าการที่ลูกได้มโนยิธิ

ไปสวรรค์ได้ไปพรหมได้ไปถึงนิพพานได้จง

อย่าเข้าใจว่าเราเป็นเจ้าของนิพพาน

หือว่านิพพานจะเป็นสมบัติของเราแน่นอน

ถ้ากำลังบารมีเราไม่สามารถจะตัดสัญโยชน์

ได้ 10 เราก็ไปนิพพานไม่ได้แต่จงตั้งใจ

ไว้ว่าถ้าหากว่าขันธ์ 5 นี้พังเมื่อไหร่

เราจะไปเกิดบนสวรรค์หรือพรหมก็ตามถ้ายัง

ไม่ถึงพระนิพพานเพียงใดเราจะไม่ยอมลงแล้ว

จะตั้งหน้าตั้งตาบำเพ็ญบารมีต่อไปให้ถึง

นิพพานให้ได้

ถ้ากำลังใจเราคิดไว้ตั้งแต่ขณะนี้ถ้าตาย

ลงไปแล้วไปเป็นเทวดาหรือพรหมก็ตามที

เราก็จะตอบบุญบารมีอย่างบัวขลี่เนี่ยบ่

ขลี่เธอกล้ายืนยันว่าเธอไปนิพพานแน่เธอ

ไม่กลับดีใจมั้ย

ความจริงถ้าลูกจะสามารถระลึกทุกชาติได้

เราอาจจะคิดได้ว่าโครี่ก็คือเป็นมิตรที่

ดีในการก่อนของเรานั่นเอง

เวลานี้ทุกคนฟังเสียงพ่อ

ก็ลองเอาจิตจับเป็นสมาธิวิธีใช้สมาธิ

ปัจจุบันทันด่วนนะลูกเมื่อสักครู่นี้พ่อ

ถามว่าที่นี่ลุคเทวดามากี่คนมีกี่คน

ทุกคนรวมกำลังใจลงไปสมาปาธิจับลมหายใจ

เข้าออกอันนี้ไม่ถูกนะลูกนะอันนี้ถ้าทำ

อย่างนี้เชื่องช้ามากไม่ทันกับเวลา

ดีไม่ดีอุปาทานก็กินตามปกติเขาต้องใช้แบบ

นี้เราจะคุยกันอยู่ก็ดีเราจะทำงานอยู่ก็

ดีอารมณ์ใจของเราจะอยู่ในสมาธิคือในจุดๆ

นั้นเราทำงานจิตอยู่ที่งาน

เราคุยเรื่องอะไรจิตอยู่ที่คุยเวลานี้เรา

คุยธรรมะจิตอยู่ที่ธรรมะ

เมื่อจิตรอรับฟังธรรมะอย่างนี้ก็ชื่อว่า

จิตเป็นสุขจิตมีสมาธิจิตสะอาดปราศจาก

กิเลสถ้าพ่อถามอะไรขึ้นมาปั๊บเอาจิตจับ

ทันทีเถามว่าที่นี่รุขเทวดามีกี่อัคีท่าน

แล้วก็จับปั๊บทันทีว่ารุกขเทวดามีเท่า

ไหร่จิตจะบอกทันทีอารมณ์เป็นทิพย์จะถูก

ต้อง

แต่ปริมาณนี้อาจจะย่อหย่อนกันไปบ้างทั้ง

นี้เพราะว่าเทวดาก็เทวดานั่นแหละเทวดาถ้า

เป็นมิตรท่านอดที่จะล้อจะเรียนไม่ได้

ดีไม่ดีท่านมา 10 ท่านแสดง 3 ให้เห็น 3

อานุภาพเราสู้ท่านไม่ได้เพราะท่านมีทิศ

ทางกายเราเป็นแค่มีใจเป็นทิพย์

สู้ท่านไม่ได้เมื่อสู้ท่านไม่ได้แล้วทำไง

ท่านก็บังเอาได้ท่านก็หลีกเอาได้เล้นเอา

ได้เป็นอันว่า

คำถามที่ตอบมามันจะผิดได้ถูกทีหลังลูกจำ

ไว้ว่าจงอย่าใช้กำลังใจช้าพอพ่อถามพับ

เดียวลูกสงบจิตทันทีดึงจิตกลับชอารมณ์

เดิมอันนี้ไม่ถูกไม่ต้อง

อันดับแรกถ้าหากว่าจะใจให้ดีก่อนที่จะไป

ไหนทำใจให้ดีถึงที่สุด

นั่งรถอยู่จับอนาปานุสติกับคำภาวนาให้ทรง

ตัว

แล้วขณะที่อยากจะรู้หยุดภาวนาหยุดจับลม

หายใจออกจับอารมณ์รู้ทันทีเวลาที่ใครคุย

กันอยู่อยากจะรู้ก็จับอารมณ์รู้ทันทีอย่า

หวนไปกลับจับลมหายใจเข้าออกกับคำภาวนา

เท่านี้ลูกทำไปบ่อยๆจิตจะคล่องจะได้ของ

จริง

เออ

พ่อก็คิดว่าเรื่องการคุยกันนี้

ก็น่าจะใกล้จบ

ผู้คิดว่าจะคุยเรื่องต้นไม้

กลายเป็นคุยเรื่องโบคลี่ก็ดีเหมือนกัน

พ่อลืมถามไปนะเวลาจะหมดซะแล้ว

เวลาเกือบจะได้เวลากลับเกือบอยากจะถามว่า

ใครเห็นวคลี่บ้างไหมจ๊ะ

แต่ดูเหมือนว่าคุณหมอรั่นจวนจะเจอท่านมัน

่ะมั้ง

มันขอม

เค้าเกล่าวกันว่า

ที่

พระเจดีย์อะไรปราสาทหินพิมาย

มีอยู่ 3 มันเป็นผู้สร้างมันหนึ่งแล้วก็

มันที่เท่าไหร่กับมันที่เท่าไหร่มันๆ

บรมันบรมัน่ะ

แกสร้างแล้วก็วันพรุ่งนี้เอ้ไม่ใช่พรุ่ง

นี้แหละว่าเดี๋ยวหนึ่งเราก็จะคุยกันถึง

เรื่องมันต่อไป

ตอนนี้ขอให้ลูกทั้งหมดทั้งกำลังใจอย่าง

บัวคลี่นะ

ดูบัวคลี่เป็นตัวอย่างเก็ดูสารของบัวคลี่

เป็นตัวอย่างดูอาคารริมชายน้ำที่ทอดไปใน

น้ำเป็นตัวอย่างแลก็ดูต้นไทรเป็นตัวอย่าง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้นไทร

เดิมที่เกิดโตเกิดขึ้นมาใหม่ๆต้นก็เล็ก

ไม่โต

แต่เวลานี้เวลาผ่านไป 300 ปีเศษต้นไทรมี

ใหญ่สาขามากแต่ลูกจงอย่าคิดว่าของที่มี

อยู่นี่มันเป็นของเก่านะ

ความจริงของเก่ามันสลายตัวไปของใหม่มัน

เกิดแทน

แต่ลูกอาจจะเถียงว่าต้นไทรนี่ก็ต้นเดิม

อันนี้พ่อไม่เถียง

ถ้ามองกันด้วยตาจะเห็นว่าต้นไทรเป็นต้น

เดิมถ้าจะเห็นด้วยปัญญาจะเห็นว่าต้นไทร

ต้นเก่าตายอยู่เสมอต้นใหม่เกิดใหม่เสมอ

ถ้าต้นเดิมจริงๆต้นไทรปัจจุบันก็ไม่ต้อง

กินอาหาร

ในเวลานี้รากของต้นไทรกำลังกินอาหารทั้ง

ใต้ดินทั้งอากาศ

เลยไปถ้าอยู่ไกลน้ำแห้งแล้งต้นไทรต้นนี้

ก็ผุพังไปนานแล้วนี่ของเก่ามันหมดไปของ

ใหม่มันแทนที่ก็เหมือนกับร่างกายของเรา

นี้ที่เราต้องกินอาหารทุกวันทุกวันก็

เพราะว่าของเก่ามันหมดไปของใหม่มันเกิด

ขึ้นมาแทน

เมื่อของใหม่เกิดขึ้นมาแทนทำยังไง

ของเก่าสลายตัวไปถ้าเราไม่เอาของใหม่เข้า

ไปแทน

เราก็พังไปเหมือนกับร่างกายของบคลี่

ไปดูสารของพระเจ้าแม่ไทามเสร้างใหม่ๆก็

สวยเวลานี้ก็ทรุดโทรมมากก็เหมือนกับร่าง

กายของเรานั่นไม่มีอะไรทดแทนมีแต่สีแล้ว

ก็น้ำมันที่เค้าทาแต่เนื้อแท้แล้วจริงๆ

ของไม้มันผุให้เราเห็น

อาคารนี้ทอดไปในน้ำใหม่ๆพ่อมาก็สวยพ่อมา

ก็ไม่นักแต่ก็ยังสวยกว่านี้มาปีนี้รู้สึก

ว่าสีทรุดซน

มากไม้ก็เก่าลงบางส่วนผูกเห็นมลูกรักทุก

สิ่งทุกอย่างในโลกที่เกิดมาแล้วมันเป็น

อนิจจังไม่เที่ยงหมดมันเกิดขึ้นมาแล้วก็

เสื่อมไปตามที่พระท่านว่าบางสกุลคือเป็น

คาถา

ที่พระกับพระอินทร์กล่าวพระพุทธเจ้า

นิพพาน

ว่าอนิจจาวสังฆรา

สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอมันทรุดโทรม

ตามที่เห็น

อุปาทวยธัมมิโน

เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็เสื่อมไปมันก็เสื่อม

นะเนี่ยอย่างเราก็แก่ต้นไทรก็แก่สารก็แก่

บ้านก็แก่อุปัชิตวานิรุชชันติ

เกิดขึ้นแล้วมันก็ดับไปก็ล่างร่างกายของ

ของบัวขลี่บัวขลี่เวลานี้เธอสวยความจริง

พ่อพูดนี่เธอก็มาอยู่ใกล้ๆนะที่นี่มีลูก

ก็เทวดา 17 ท่านแล้วนั่งอยู่ที่พวกเรา

ทั้งหมดแล้วเรามาด้วยกันก็มีลูกเทวดาเยอะ

อากาศเทวดาก็มีพรหมก็มีลูกใช้จิตเพื่อรู้

เดี๋ยวนี้จะรู้ได้ทันที

เราได้รับความเมตตาปราณีจากท่านผู้ทรง

ความดีแต่ท่านทรงความดีทั้งหลายทั้งหมด

นี้ก็มีร่างกายเหมือนเราแต่เวลานี้ร่าง

กายของท่านพังไปหมดแล้วลูกรักอย่าลืมนะ

ว่าการเกิดมีชีวิตของเราคล้ายกับเรามา

นั่งอยู่ใต้ร่มไทงาม

ร่างกายคือขันธ์ 5 คล้ายร่มไทงามจิตเข้า

มาอาศัยสถิตอยู่ภายต้นใส่ใต้ตใต้ต้นไทร

เมื่อกาลเวลามาถึงเราก็ต้องลุกจากที่นี้

กลับที่เดิม

นั่นก็คือเหมือนกับจิตที่เข้ามาอาศัยต้น

ไทรเมื่อถึงวาระแล้วจิตก็ต้องพลากไป

ฉะนั้นขอบรรดาลูกรักทั้งหลายจงอย่าประมาท

ในชีวิตจงอย่าคิดว่าจะอยู่เท่านั้นปีเท่า

นี้ปี

คิดว่าในช่วงวินาทีปัจจุบันนี้เรามีชีวิต

อยู่เราจะตัดสินใจตามสมเด็จพระบรมครู

ว่าโลกไม่เที่ยงอารมณ์ของเราเป็นอย่าง

นั้น

โลกเป็นทุกข์อารมณ์ของเราเห็นอย่างนั้น

โลกเป็นอนัตตาอารมณ์ของเราเห็นเป็นอย่าง

นั้นนิพพานังปมังสุขัง

นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่งนิพพานังปรมัง

สุญยัง

นิพพานเป็นธรรมว่างจากอารมณ์ชั่วอย่าง

ยิ่งฉะนั้นขอบรรดาลูกชายลูกหญิงทั้งหมดจง

พากันกำหนดจิตตัดสัญโยชน์ 10 ประการมี

สักกายทิฏฐิวิจิกิจฉาสีลปตปรามาสกามราคะ

ปฏิภะรูปราคะอรูปราคะมณอุทจอวิชชา

ทำลายอย่างยิ่งคืออวิชชาคือความโง่ให้

สิ้นไปกำลังใจของลูกทั้งหลายจะบริสุทธิ์

ผดผ่องจะมีแต่ความสุขสำราญพระนิพพานอยู่

แค่เอืมนะลูกนะสำหรับตอนนี้พ่อก็ต้องขอ

หยุดนิดนึงนะลูกนะเพราะว่า

เทปมันหมดแล้วนี่คุยกันในเมื่อเราคุยกัน

แล้วก็เอาเสียงไว้ฟังกันด้วยช่วยเป็นที่

ระลึกว่าเปรียมว่าวันที่ 11 มีนาคม 252

เราได้มานั่งคุยกันที่คนต้นไทรงามใต้ร่ม

ไทรงาม

และอยู่ในดินแดนที่่าบัวคอลี่ซึ่งเป็น

สหายเก่าของพวกเราได้เป็นเจ้าที่คือเป็น

ใหญ่อยู่ในที่นี้เห็นมั้ยลูกกำหนดจิตสัก

นิดสิบัวขี้ยกโมทนาความดีของลูกแล้วท่าน

ลุกกับเทวดากเทวดาพรหมทั้งหมดท่านยกมือ

โมทนา

ข้อของเวลานี้นะก็เปลี่ยนหน้าทิปเราจะได้

คุยกันถึงเรื่อง M.