Dzień dobry kochani dzisiaj kolejny

temat przydatny podczas matury na

poziomie rozszerzonym mianowicie

konstrukcja czy struktura czasu

przedstawionego w utworze literackim CKE

dała nam taki temat w swoim

informatorze Rozważ Jaką rolę w utworze

literackim pełni konstrukcja czasu Otóż

doskonale wiecie że pojęcia które

pojawiają się w temacie wypracowania i

których wy będziecie swoją pracę pisać

należy we wstępie w miarę precyzyjnie

zdefiniować objaśnić co pod tymi

pojęciami Rozumiecie to jest bardzo

ważny krok podczas pisania wypracowania

ponieważ od tego w jaki sposób wydane

Pojęcie zdefiniuje jakie jego aspekty

uwzględnic będzie zależała cała

konstrukcja waszej pracy rozwinięcia

waszego wypracowania tak samo jest też z

czasem przedstawionym

tut jedno zastrzeżenie od razu na

wstępie i wy swoich wstęp również o tym

Możecie pisać Otóż czas przedstawiony w

utworze nigdy nie jest Toż samy z czasem

rzeczywistym czasem fizycznym tym w

którym my żyjemy który mierzymy

zegarkami czas przedstawiony w utworze

jest konstruktem czysto

tekstowym

zaprojektowanym wymyślonym przez

autora w odpowiednim celu w taki sposób

że pełni funkcję taką jaką autor mu

nadaje Dlatego my jako badacze tekstu

mamy wytropić w jaki sposób autor tenże

właśnie czas w danym swoim utworze

skonstruował nie jest to zadanie łatwe

ponieważ jak już pewnie widzicie czas

jest kategorią bardzo abstrakcyjną

zarówno ten czas fizyczny który nas

otacza jak i czas przedstawiony w

utworze mimo że czas jako kategoria i

fizyczna i przez filozofów poruszana

doczekał się masy różnych opisów

koncepcji również filozoficznych różnych

metafor różnych alegorii i

personifikacji to jednak wciąż on

pozostaje kategorią o wiele bardziej

abstrakcyjną niż na przykład przestrzeń

przedstawiona która jest namacalna a w

związku z tym dość łatwo wyobrażalna i

stosunkowo do wytropienie w tekście

natomiast z czasem są problemy większe

ponieważ nie widzimy go bezpośrednio nie

jest dostrzegalny trudno nam go sobie

wyobrazić trudno nam myśleć nawet o tym

czasie fizycznym bo wiemy że odbieramy

go bardzo subiektywnie czasami nie wiem

jedna minuta może nam ciągnąć się w

nieskończoność a czasami dzień może nam

minąć jak na Pstryknięcie

palcami jeszcze trudniej Być może jest

ten

tropić i opisywać w utworze literackim

nigdy nie będziemy go widzieli bardzo

bezpośrednio dlatego dzisiaj ja chciałam

w takich wstępnych zajęciach

poświęconych czasowi zacząć nie od jego

definiowania tylko od pokazania wam

pewnej metafory którą właściwie wymyślił

naprowadził mnie na nią jeden Mój uczeń

ja ją tylko trochę zmodyfikowałam i

rozwinęłam tak żeby móc na tejże

w obrazowy sposób mam nadzieję że w

miarę łatwy do wyobrażenia sobie pokazać

różne dość abstrakcyjne aspekty pojęcia

czasu w utworze literackim metafora ta

wygląda

tak spróbowałam ją przedstawić na

ilustracji Wyobraźcie sobie że koraliki

które tutaj umieściłam są kolejnymi

poszczególnymi wydarzeniami

które składają się na akcje czy szerzej

fabułę utworu epickiego czy

dramatycznego bo tu kolejne zastrzeżenie

mówiąc o czasie przedstawionym

ograniczamy się oczywiście do epiki i

dramatu liryki czas przedstawiony

dotyczy o wiele mniej dlatego ten rodzaj

literacki zostawiamy Tymczasem na boku

wydarzenia w utworze literackim są

zazwyczaj połączone wedle koncepcji

twórcy ty co ąc jest właśnie czas

sznurek tutaj ta linia wyobraża właśnie

czas ma ten czas wyobrażać zauważyliście

już pewnie że te koraliki które tutaj

umieściłam nie są jednakowe jedne są

mniejsze drugie większe jedne takie same

inne się różnią

od poprzednich czy następnych dlaczego

tak to

zilustrował ż po to żeby móc pokazać

różne aspekty myślenia o czasie w

utworze literackim aspekty które pozwolą

wam temu czasowi przyjrzeć się z różnych

stron i po prostu opisać go kiedy

będziecie musieli to zadanie wykonać na

maturze Otóż Po pierwsze wielkość tych

koralików jedne są mniejsze drugie są

większe Co to znaczy to nam może mówić o

rozpiętości czasowej poszczególnych scen

czy poszczególnych wydarzeń

my tropimy czas po wydarzeniach dlatego

że Wydarzenia są ze swej natury czasowe

jakiś czas

zabierają wydarzenia składają się z

kolejnych czynności jakie wykonują

bohaterowie a czynności określają nam

czasowniki słowo czasownik pochodzi

przecież od słowa czas dlatego że każda

czynność dzieje się w czasie jakiś

odcinek czasu zajmuje tak też jest w

utworze literackim

poświęca jakiś czas opisaniu danego

wydarzenia czasem poświęca temu mniej

czasu a czasem więcej te małe koraliki

obrazują wydarzenia które na przykład są

takie opisane na pół strony takie które

dzieją się szybko dynamicznie jeżeli te

wydarzenia dzieją się w sposób dość

równomierny Popatrzcie mówiąc o czasie

mówimy też

oie rozgrywania się

oie

akcji o tym jak szybko ona się toczy

zatem kiedy akcja składa się z wydarzeń

opisywanych w miarę szybko mamy do

czynienia z akcją dynamiczną Popatrzcie

że to może być wyznacznikiem gatunkowym

wręcz ponieważ jest to charakterystyczne

na przykład dla powieści przygodowych

czy podróżniczych przygodowo

podróżniczych natomiast będziemy mieć

też inną strategię

stosowaną przez autorów taką mianowicie

gdzie rozpiętość czasowa poszczególnych

scen będzie stosunkowo duża z taką

strategią mamy do czynienia na przykład

u Dostojewskiego doskonale możecie to

zaobserwować w Zbrodni i karze gdzie

poszczególne wydarzenia ciągną się i

ciągną poszczególne sceny czasem mamy

wrażenie że trwają w nieskończoność i

zabierają na przykład kilka czy nawet

kilkanaście

stron uwielbia taką technikę

konfrontowanie ze sobą bohaterów

sprawiania że Zaczynają oni dyskutować

podejmują jakieś skomplikowane dysputy

czasem

filozoficzne

czasem takie konfrontacje awantury na

które czytelnikowi wręcz żenujące jest

patrzeć jak na przykład awantura którą

wywołuje

łużyn podczas stypy po pogrzebie

marmieładowa kiedy chce oskarżyć Soni o

kradzież

Ta scena ciągnie się i ciągnie tam

właściwie ona składa się z bardzo

długich wypowiedzi poszczególnych

bohaterów gdzie każdy z nich argumentuje

swoje stanowisko Gdzie właściwie

przeprowadzane jest takie mini śledztwo

podobnie długie sceny o wielkiej

rozpiętości czasowej to są sceny z

udziałem Rodiona Raskolnikowa i sędziego

śledczego porfirego Pietrowicza gdzie

panowie też prowad ze sobą taką bardzo

skomplikowaną złożoną grę psychologiczną

Popatrzcie że scen o dużej rozpiętości

nie spotkamy raczej w powieści

przygodowo podróżniczej w powieści gdzie

akcja ma toczyć się szybko spotkamy je

Natomiast w powieści psychologicznej w

której sama akcja nie jest najważniejsza

nie jest dominant kompozycyjną utworu

natomiast o wiele ważniejsza jest bardzo

dogłębna zowa analiza psychologiczna

bohaterów Zauważcie że te sceny w

Zbrodni i karze poszczególne są niemalże

jak sceny w teatrze ponieważ rozgrywają

się na długim odcinku czasu ale w małym

pomieszczeniu zazwyczaj w takiej dość

ciasnej przestrzeni między stosunkowo

niewielką liczbą bohaterów czasem między

dwójką bohaterów zaledwie

i dysputa wręcz dyskurs czasem między

bohaterami trwa i trwa niczym na scenie

w

teatrze czemu to służy taka właśnie

konstrukcja czasu No właśnie pogłębieniu

sylwetek psychologicznych bohaterów

ważne jest tu coś jeszcze ważna jest

mianowicie Taka analiza etyczna moralna

czynu tutaj Rodiona Raskolnikowa na tle

filozofii epoki dlatego Dostojewski nie

żałuje tutaj czasu na z zanie problemów

które uznał za istotne Zauważcie jak

wiele konsekwencji ma taka właśnie

konstrukcja czasu jakie ona pełni

funkcje dzięki niej możemy obserwować

też taki ogromny subiektywizm odczuwania

czasu przez bohaterów czas w Zbrodni i

karze drastycznie spowalnia On biegnie

bardzo powoli Zauważcie że tempo dziania

się akcji jest bardzo wolne inaczej niż

powieści właśnie przygodowo podróżniczej

zupełnie odwrotnie jakby te dwa typy

powieści były na

skrajnych końcach

Spektrum jeżeli chodzi o tempo dynamikę

akcji możemy Dzięki tak konstruowany

czasowi zauważyć że ten czas ciągnie się

w nieskończoność ze względu na przykład

na dręczące Rodiona Raskolnikowa myśli

być może wyrzuty sumienia takie niezbyt

uświadomione po dokonaniu przez niego

zbrodni każde takie spowolnienie biegu

czasu akcji nazywamy retardacji

retardacja To opóźnienie może ona być

wprowadzana na różne sposoby Może mieć

różne funkcje różne czynniki mogą

zatrzymywać bieg czasu w utworze tutaj

na przykład to są udręki psychiczne

tortury bohatera czy te długie rozmowy

właśnie jakie toczą się między

bohaterami

innym razem to będą bardzo bardzo

rozbudowane opisy jak na przykład w

powieściach siankiewicz Czy w eposach

Homera kiedy indziej to będą rozmaite

dygresje jak w powieści modernistycznej

na przykład u Virgin Wolf kiedy dana

postać odpływa gdzieś w jakieś swoje

rozmyślania w jakiś strumień świadomości

i wówczas

właściwie czas stoi akcja Przestaje się

toczyć akcja

na dalszy plan szybkiej dynamicznej

akcji zazwyczaj Spodziewamy się w

powieściach przeznaczonych dla mniej

wyrobionego może młodszego mniej

cierpliwego czytelnika który po prostu

znudziły się każdym takim przestojem w

opowiadanej historii pamiętam że kiedy w

tak zwanych moich czasach czytało się

jeszcze Sienkiewicza chociażby W pustyni

i w

puszczy nawet trylogi czy Krzyżaków

które też w pewnym sensie są takim

przygodami to pijał się opisy ponieważ

one właśnie miały taką funkcję

retardacyjna

zazwyczaj więc opisy

pomijalnych koraliczek Czyli możemy

powiedzieć że chcieliśmy żeby te

koraliki były poukładane blisko siebie

gdyby tutaj były między nimi jakieś

dziury to znaczy że narrator

przytrzymuje nas za rękaw i mówi stop

teraz podziwiamy na przykład

afrykański jeżeli chodzi o akc W pustyni

i w puszczy albo podziwiamy tarc

Achillesa u Homera Zauważcie

jednocześnie

że na tempo w jakim biegnie czas

skonstruowany w utworze literackim ma

wpływ forma podawcza jaką stosuje autor

kiedy formą podawczą jest opowiadanie

ten czas przyspiesza akcja st Dynamic

natomiast kiedy formą badawczą jest opis

czas zwalnia czasem niemal się

zatrzymuje mamy do czynienia z

retardacji czyli opóźnieniem konstrukcja

czasu będzie dla nas widoczna również

wtedy

kiedy zaczniemy się zastanawiać nad tym

jak autor w jaki sposób łączy ze sobą

poszczególne sceny w czasie czy

mianowicie te sceny przychodzą w siebie

jedna w drugą sposób płynny czy są

poukładane w ciągu przyczynowo skutkowym

i nie powodują żadnych widocznych wyrw

na linii czasu czy też może są łączone

ze sobą luźno niczym takie pojedyncze

epizody ustawione obok siebie ale nie

zdradzające jakichś bezpośrednich

związków między sobą jak na przykład

kolejne sceny w Weselu Wyspiańskiego

wiemy że łączy je wszystkie ze sobą

Jedna noc w ciągu której one się dzieją

ale często mówi że te sceny rozmów

weselnych gości zwykle w parach czy

później rozmów gości z ukazującymi się

im widmami osobami

dramatu są aranżowane niczym w

Krakowskiej szopce takie właśnie

bezpośrednio przyczynowo skutkowo ze

sobą niepołączone to są tylko takie

migawki których kolejność nawet można by

pozmieniać sceny te są mocno odrębne

jedna od drugiej łatwe do wyrwania z

kontekstu kolejne zagadnienie jakiemu

się możemy przyjrzeć kiedy analizujemy

konstrukcję czasu to niezwykle ważna

kwestia chronologii samo słowo

chronologia pochodzi przecież od

greckiego słowa Chronos czyli czas

czytając zatem utwór analizując go

przede wszystkim sprawdzamy zatem Czy

kolejne zdarzenia są poukładane w nim

chronologicznie czy są przez nar

w utworze epickim opowiadane w takiej

kolejności w jakiej się rozgrywały czy

też narrator może zechciał coś w ich

biegu namieszać i opowiedzieć je wedle

swojej koncepcji a nie zgodnie z ich

naturalną kolejnością i dlatego ja sobie

tutaj przygotowałam takie koraliczki

ponumerowane jeżeli

poustawianymi

chronologię bardzo często autorzy

posługują się

właśnie chronologicznym biegiem zdarzeń

ale nie zawsze kiedy chcą osiągnąć jakiś

swój specyficzny cel mogą tutaj

wydarzenia pomieszać i na przykład

zacząć swoją opowieść od piątego

wydarzenia a pierwsze ukazać nam gdzieś

dopiero na końcu swojej opowieści kiedy

się to dzieje w jakich gatunkach się to

dzieje Otóż możemy taką strategię

dostrzec na przykład w Konradzie wodzie

który wprawdzie wypadł już z lektur w

tym roku szkolnym ale warto może mu się

przyjrzeć bo pewnie Podejrzewam że go

znacie mamy w nim do czynienia właśnie z

takim zaburzeniem chronologii Konrada

Poznajemy przecież kiedy się z nim po

raz pierwszy stykamy już na jakimś

końcowym odcinku całej tej jego

wyboistej drogi przez życie w momencie

kiedy już jako dojrzały mężczyzna

zostaje wybrany na wielkiego mistrza

zakonu krzyżackiego i wchodzi w taki

ostatni etap realizowania swojej misji

dopiero znacznie później dowiadujemy się

kim właściwie Ten człowiek jest Jaką

misję realizuje Jak wyglądało jego

dzieciństwo jego młodość Skąd pochodzi

dowiadujemy się dopiero z czasem właśnie

nie po kolei Jaka jest motywacja tych

jego czynów których się podjął co to

autorowi daje jakie to spełnia funkcje w

utworze Otóż Sprawia to że postać

tytułowego bohatera staje się postacią

bardzo tajemniczą o której życiu

zamiarach czytelnik przez długi czas

niewiele wie prawie nic nie wie

postrzegamy Konrada dzięki temu również

jako osobę skrytą ponurą milcząc pełną

sprzeczności Czyli jako typowego

bohatera romantycznego A precyzyjniej

mówiąc bohatera bajronicznego bo taki

typ bohatera jest charakterystyczny

właśnie dla powieści poetyckiej której

prekursorem był Lord Byron linia czasu

takiej

powieści jest właśnie taka porwana

poszarpana niejednolita nieoczywista

przerywana również różnymi dygresji

wstawkami odwołującym się do innych

rodzajów i gatunków literackich na

przykład jakimiś pieśniami czy hymnami

jak mamy pieśń Wajdeloty powieść

Wajdeloty tak Jaki jest pełna

retrospekcji czyli właśnie opowiadania o

czymś co wydarzyło się wcześniej niż

aktualnie tocząca się akcja którą

widzimy jakby przed oczami w danym

momencie zatem Popatrzcie że funkcją

konstruowania czasu jest też wpływanie

na konstrukcję bohatera na konstrukcję

wielu innych elementów świata

przedstawionego szczególnie akcji i

fabuły również oczywiście na nastrój bo

ten tajemniczy pełen nawet czasem grozy

nastrój powieści poetyckiej jest

wspomagany przez taką a nie inną

strukturę czasu w której zaburzona

zostaje chronologia jeżeli już mówimy o

zaburzonej chronologii to właśnie takie

przedstawianie wcześniejszych zdarzeń

później nazywamy

retrospekcji mamy też odwrotny zabieg

wybiegania w narracji do przodu wydarzeń

przyszłych w stosunku do tych które

akurat się toczą przed naszymi oczami i

taki zabieg nazywa się prolepsis i też

czasem jest stosowany nie tak często jak

retrospekcja ale też tak się zdarza na

przykład w Zbrodni i karzy często

pojawiają się takie małe wtręty

narratora gdzie on mówi

razumichin już na zawsze zapamięta ten

moment kiedy stał na schodach z

Raskolnikow albo jakiś tam czas

przypomni mu się to także to są takie

zazwyczaj drobne wstawki co one mają na

celu one trochę wyglądają jak spoilery

ponieważ czasem dowiadujemy się o jakiś

bardziej ważnych wydarzeniach niż te o

których wspominam w przypadku zbrodni

kary dowiadujemy się czasem wręcz co się

wydarzy na końcu pod koniec opowieści o

losach bohatera ale de facto to z jednej

strony nam zdradza dalszą część historii

przedwcześnie Ale z drugiej strony

jednocześnie pobudza ciekawość

czytelnika bo czytelnik zaczyna być

ogromnie ciekaw w jaki sposób na

przykład bohater dojdzie do tego O czym

informuje go narrator zbyt wcześnie

wybiegając w przód na linii czasu jak z

tego miejsca w którym on teraz jest może

się znaleźć w takim miejscu które wydaje

nam się jakieś bardzo odległe od

sytuacji w której bohater znajduje się w

momencie kiedy go obserwujemy także to

równie ma pobudzać ciekawość czytelnika

sprawić że on nie może się doczekać żeby

wiedzieć już Dlaczego bohater

zabrnąć uwagę analizując strukturę czasu

Otóż jest jeszcze takie zagadnienie

napięcia między czasem narracji a czasem

akcji czy fabuły obserwuję że ten

problem nie jest łatw do zrozumienia

Czym jest czas narracji Powiedzmy że to

będzie gdzieś tutaj ten koraliczek

będzie oznaczał

zdarzenie które pokazuje narratora

siedzącego i piszącego czy

opowiadającego historię z którą nas

zaznajamia to jest czas narracji

najłatwiej go sobie wyobrazić w

przypadku narracji pierwszoosobowych

kiedy mamy do czynienia z postacią

narratora Który poinformował nas o sobie

wiemy na przykład że jest to Starszy

człowiek który zamierza spisać historię

swojego życia Z perspektywy siedzi wtedy

w swoim gabinecie przy biurku i te

historie spisuje tak się dzieje na

przykład w książce ł Cabre wyznaje to

jest taka książka która kiedyś zrobiła

furorę na zajęciach ponieważ maturzyści

bardzo lubili analizować jej dość

skomplikowaną narrację W każdym razie

narrator siedzi tutaj za stołem i

opowiada nam o swoim życiu włącza to w

to również masę innych historii to jest

sytuacja narracyjna sytuacja narracyjna

nie zawsze jest taka jasna bo na

przykład kiedy mamy do czynienia z

narratorem trzecioosobowy takim

obiektywnym przezroczystym jak na

przykład trzecioosobowy narrator lalki

to wówczas my nie za bardzo wiemy jaka

jest ta jego sytuacja

on nam wiele o tym nie zdradza ale już

na przykład kiedy weźmiemy pod uwagę

Rzeckiego jako narratora

pierwszoosobowego to my dość łatwo

widzimy sytuację narracyjnego

dalej niż zdarzenia o których narrator

opowiada czyli zdarzenia o których

opowiada zwykle są uprzednie w stosunku

do czasu narracji czas fabuły czas akcji

zwykle jest uprzedni w stosunku do czasu

narracji No bo to logiczne Narrator

opowiada o czymś co już się wydarzyło

chociaż czasem zdarzają się jakieś

wyjątki typu fragmenty pamiętnika z

powstania warszawskiego Mirona

Białoszewskiego gdzie narrator snuje

swoją opowieść jakby tu i teraz snuje ją

w czasie teraźniejszym i mówi Biegniemy

uciekamy bomba coś wybucha coś się wali

ma to stworzyć iluzję dziania się

wydarzeń teraz właśnie na oczach

narratora bohatera tego że on bierze w

nich udział w tym właśnie momencie i

bezpośrednio relacjonuje je czytelnikowi

to jest zabieg dość rzadki zazwyczaj

narracja toczy się już z perspektywy

czasu a wydarzenia które uwzględnia już

się wydarzyły wcześniej co my zatem

możemy tutaj badać możemy na przykład

badać Jak daleko narrator jego sytuacja

narracyjna Jest oddalona w czasie od

wydarzeń które opowiada czy to na

przykład będzie narrator Potopu

Sienkiewicza i wtedy wydarzenia o

których opowiada będą działy się dużo

dużo

Chociaż tam też mamy kilka typów

narratora ale mamy takiego narratora

jakby historyka x wiecznego takiego

właśnie bardzo obiektywnego takiego

badacza dziejów on wtedy będzie takim

narratorem obserwującym zdarzenia o

których mówi z ogromnego dystansu

czasowego ogromny dystans czasowy jeżeli

chodzi o

narrację czas narracji w stosunku do

opowiadanych wydarzeń będziemy mieli

również

albo w baśni w baśniach będzie przecież

podkreślane że akcja toczy się dawno

dawno temu

natomiast powieści realistycznej XIX

wiecznej taki narrator trzecioosobowy

jak na przykład w Lalce będzie bardzo

blisko wydarzeń o których opowiada

będzie osobą współczesną tym wydarzeniom

one oczywiście wydarzyły się wcześniej

niż sam akt opowiadania ale będą

wydarzenia stosunkowo nieodległe od

czasu w którym narrator nam je

relacjonuje kolejnym aspektem nad którym

się możemy zastanawiać i który możemy

badać myśląc o czasie przedstawionym

jest zastanowienie się nad tym czy my w

danym utworze nie mamy przypadkiem do

czynienia z czasem biegnącym

dwutorowo może się tak zdarzyć i na

przykład z taką sytuacją c w mistrzu i

Małgorzacie analizując strukturę czasu w

tej powieści dostrzegamy że jedna linia

czasu biegnie w latach 30 XX wieku to

jest ta akcja tocząca się w Związku

Radzieckim głównie w Moskwie natomiast

druga linia czasu biegnie gdzieś w

okolicach I wieku naszej ery w

jeruszalaim i dotyczy wydarzeń

związanych z Piłatem i

jeszu taką dwutorowo konstrukcję czasu

często mamy w powieściach o konstrukcji

szkatułkowe kiedy autor stosuje strategi

tak zwanej powieści W powieści i Tutaj

rzeczywiście ta druga linia czasu ta z

pi wieku jest linią czasu z powieści

którą tworzy mistrz Natomiast ta linia

czasu z lat 30 XX wieku jest linią czasu

formowaną przez tego głównego narratora

trzecioosobowego w mistrzu i Małgorzacie

teraz W podsumowaniu Chciałam wam

jeszcze raz przybliżyć wszystkie aspekty

o których powiedziałam aspekty Jakie

możemy posprawdzać jakie możemy

przeanalizować jakimi możemy się zająć

analizując strukturę czasu w utworze

literackim a Wzięłam

je z tematu sformułowanego przez CKE w

informatorze maturalnym mówiłam wam już

na wstępie że temat ten brzmi Rozważ

Jaką rolę w utworze literackim pełni

konstrukcja czasu ale to nie koniec

ponieważ do tego tematu dołączony jest

cytat z Doroty Korwin Piotrowskiej który

to cytat należy uczynić Punktem wyjścia

dla swoich rozważań i właśnie z tego

cytatu wzięłam wszystkie poszczególne

kroki jakie próbowałam wam

popatrzmy analiza czasu w utworach

epickich najczęściej obejmuje napięcie

między czasem narracji a czasem fabuły

czyli po pierwsze możemy sprawdzić

analizując konstrukcję czasu

przedstawionego jak ma się czas narracji

do czasu fabuły to jest ten element

który przed chwilą omówił następnie

możemy sprawdzić rozpiętość i sposób

łączenia

w ramach czasu akcji to jest ten aspekt

który omówił dzisiaj na początku a także

wszelkie odniesienia fabuły akcji do

kontekstu historycznego tym zajmiemy się

na następnych zajęciach podobnie jak

następnymi kwestiami które tutaj Dorota

Korwin Piotrowska podrzuca nam w tym

swoim małym fragmencie badając czas

przedstawiony w utworze możemy zawsze

sprawdzić

jak ma się czas narracji do czasu fabuły

Jaka jest rozpiętość scen sposób ich

łączenia Jakie jest tempo biegu czasu w

utworze czy ono jest wolne czy szybkie

będziemy mieli do czynienia również z

zagadnieniem czy czas jest przedstawiany

w danym momencie Czy w danym utworze w

całości subiektywnie czy bardziej

obiektywnie czy zależy on tylko od

narratora czy zależy też od odczuć po

jak postaci ten czas odczuwają będziemy

mogli Również sprawdzić chronologię czy

Wydarzenia są przedstawiane zgodnie z

kolejnością w jakiej zachodziły czy też

narrator zechciał je opowiedzieć w innej

kolejności zaburzając tutaj tok

chronologiczny Czy ciąg czasem nawet

przyczynowo

skutkowy możemy się też zastanowić nad

tym ile mamy torów biegu czasu w danym

utworze I to już jest całkiem pokaźna

lista zagadnień która pozwoli nam bez

problemu stworzyć cały akapit dotyczący

czasu A to było tylko wprowadzenie do

analizy pojęcia czasu przedstawionego w

utworze literackim na ciąg dalszy i

bardziej szczegółowe analizy zapraszam

wkrótce Bardzo wam dziękuję dzisiaj za

uwagę jeżeli macie jakiekolwiek pytania

do tego dzisiejszego odcinka czy do

czegokolwiek z czym zmagać się w

przygotowaniach do matury rozszerzonej

możecie zadać je w komentarzach zawsze

odpowiem Serdecznie dziękuję i do

zobaczenia