Cześć, z tej strony Michał z kanału

Magobiologia. Witam was bardzo

serdecznie w następnym odcinku z

ewolucji. W tym odcinku porozmawiamy

troszeczkę o zjawisku koewolucji, ale

najpierw tak jak zwykle zachęcam do

zapoznania się z ofertą kursową. Yyy, do

matury zostało coraz mniej czasu,

dlatego zachęcam do zaopatrzenia się w

kurs maturalny last minute, yyy, który

yyy, do którego link znajdziecie w

opisie. Y, rozwiązywanie zadań m tylko

to, co jest ci potrzebne na maturę. A

teraz przechodzimy już do tematu

odcinka, czyli o czym rozmawialiśmy

poprzednio. Płeć i dobór płciowy. O tych

kwestiach rozmawialiśmy na poprzednim

odcinku. No i mówiliśmy na przykład o

takim skrajnym przypadku dymorfizmu

płciowego u ryb dżabnicowych. Tutaj

widzimy samce dwa przyssane do dużej

samicy. Tak naprawdę te samce są tylko i

wyłącznie takimi workami na plemniki. No

i mówiliśmy na tych odcinkach

poprzednich o różnych rodzajach doboru.

Poprzednio właśnie o doborze płciowym.

Mówiliśmy o różnych przypadkach, kiedy

to samce rywalizują o samice i

odwrotnie, kiedy to samice rywalizują o

samce. Zachęcam do zapoznania do

zapoznania się z poprzednim odcinkiem,

jeśli jeszcze tego nie yyy uczyniłeś.

Yyy, no a właśnie dzisiaj koewolucja

yyy, która wynika z tego, że mamy silne

zależności między organizmami, a skoro

mamy silne zależności ekologiczne, no to

również mamy wspólną ewolucję.

Czyli co to jest koewolucja? Koewolucja

to wspólna ewolucja. Gatunki powiązane z

silnymi zależnościami ewoluują wspólnie.

i ta siła więzi, to znaczy jak mocna

jest ta więź, no to oczywiście będzie

wpływać na to, jak te dwa gatunki będą

razem ewoluować. Tutaj przedstawiłem

akurat przykład protokooperacji, czyli

takiej takiego rodzaju mutualizmu, kiedy

dwa gatunki nie muszą ze sobą

współwystępować

czy wchodzić w żadne interakcje, żeby

przeżyć. yyy nie jest to obligatoryjne.

Yyy, no i tutaj mamy bąkojady, czyli

takie ptaki oraz bawoła. No bawuł ma

dość grubą tą sierść, dlatego musi

mierzyć się z wieloma ektopasożytami,

które w jego skórze gdzieś tam yyy się y

no chociażby wysają krew, no ale tam po

prostu mu eksplorują tą sierść. Nie jest

to zbyt przyjemne. No i mamy bąkojady,

dla których te pasożyty zewnętrzne, na

przykład kleszcze, stanowią pokarm, więc

bąkojad ma pokarm. Bawuł nie musi się

mierzyć z kleszczami samodzielnie. Więc

mamy tu przykład przykład

protokooperacji i o takich zależnościach

będziemy dzisiaj mówić. Y, w bardzo

często w przyrodzie mamy do czynienia z

zależnościami eksploatacyjnymi, czyli

jeden gatunek eksploatuje drugi.

Niekoniecznie musi być to zależność

antagonistyczna, to znaczy nie nie musi

to być drapieżnictwo czy pasożytnictwo,

żebyśmy mieli do czynienia z

eksploatacją. Zauważmy, że mamy do

czynienia z eksploatacją w przypadku

zapylaczów oraz w przypadku roślin.

Zwykła pszczoła, która zapyla

roślinę, tak naprawdę nie robi tego

altruistycznie. No tylko właśnie zbiera

stamtąd chociażby nektar. No i gatunek

eksploatowany musi mieć nieznaczną

przewagę ewolucyjną i to za chwilę

będziemy musieli omówić na kilku

przykładach. To znaczy oczywistym faktem

jest, że ten gatunek, który eksploatuje,

czyli na przykład pasożyt, no nie może

być na tyle dobry, że wybije całą

populację swojego gospodarza. No bo

gdyby tak było, no to pasożyt nie miałby

na czym pasożytować. Więc dzisiaj

będziemy mówić o tej takiej oscylacji i

o tym, że gatunek eksploatowany musi

mieć jakąś przewagę ewolucyjną, musi

znosić w jakiś sposób obecność tego

pasożyta. Pasożyt nie nie zabija

zazwyczaj swoich

swoich gospodarzy.

No i teraz przejdźmy do rodzajów

koewolucji. Mamy trzy rodzaje

koewolucji. Wyraźną rozproszoną oraz

ucieczkę i radiację. Taki najprostszy

przykład to koewolucja wyraźna, czyli

dwa gatunki ewaluują wspólnie, a gatunek

zależny zawsze jest w tyle. Gatunek

zależny, czyli gospodarz bądź,

przepraszam, pasożyt lub drapieżnik.

Zauważmy, że tutaj mamy jakąś wartość

cechy. Tu mamy czas i ta wartość cechy u

gospodarza się zmienia i po jakimś

czasie populacja pasożyta bądź

drapieżnika dostosowuje się do tego,

tak? Czyli te zmiany yyy jakby następują

na początku u gospodarza yyy bądź

ofiary, czyli na początku gospodarz

ucieka pasożytowi, ale pasożyt po jakimś

czasie go dogania, więc zawsze ten

gatunek zależny będzie w tyle będzie się

dostosowywał. No bo gdyby gdyby to było

tak, że ten pasożyt jest do przodu, to

pasożyt jest do przodu, wybija całą

populację ofiary czy gospodarza

i nie ma z tego żadnej korzyści, no bo

już następne populacje pasożyta nie mają

na czym pasożytować.

Idealnym przykładem, takim mniej

brutalnym koewolucji wyraźnej jest

przykład

z storczyka Angraecum Seski Pedale i

Ksantopan Predikta.

Więc mamy takiego storczyka, który ma

bardzo długą tą szyjkę, która prowadzi

do nektaru.

Zaś mamy również ćmek Santopan Predicta,

która ma bardzo długą zsawkę, jak

widzicie. I to ten przykład koewolucji

pokazuje nam taki wyścig zbrojeń, że tak

powiem.

Ten Storczyk coraz bardziej wydłużał

swój

swoją swoją szyjkę. yyy a ten yyy ta ćma

ksantopan coraz bardziej wydłużała yyy

swoją yyy zsawkę, żeby yyy dotrzeć do

nektaru. Zauważcie, że to jest tak

naprawdę y korzystne dla obu z tych yyy

gatunków, no bo tutaj może dostać się do

takiej długiej, dłuższej szyjki więcej

pyłku, a poza tym yyy taka długa szyjka

może też spowodować, że na jej długości

będzie więcej nektaru dla tych ciem.

Więc mamy przykład takiej idealnej

koewolucji wyraźnej. No i w tym

przypadku no to storczyk zwiększał

tą swoją długość szyjki. Y, i tutaj też

ciekawa jest ta nazwa, y,

gatunkowa, predikta w przypadku tej ćmy.

Otóż na początku odkryto tego storczyka

i to chyba było w czasach Darwina z tego

co pamiętam i stwierdzono, że on ma

bardzo długą szyjkę,

więc coś musiało być, co go zapyla z

taką bardzo długą

ssawką. No i okazało się później, że

jeden z naukowców przewidział właśnie

istnienie takiej ćmy na Madagaskarze i

stąd, że właśnie przewidział istnienie

takiej ćmy, a nie zaobserwował jej nigdy

za za swo chyba jeszcze jak żył, to

jeszcze ją zaobserwowano, no ale tak czy

siak przewidział istnienie takiej ćmy i

stąd predikta, no bo przewidział tak,

predikt po angielsku y przewidywać.

Kolejny rodzaj koewolucji to jest

koewolucja rozproszona, czyli gatunek

ofiary ewoluuje w odpowiedzi na presję

kilku drapieżców bądź pasożytów. Czyli

już gospodarz nie ma takiej prostej

sytuacji. On musi teraz reagować i

dostosowywać się do wielu pasożytów,

wielu drapieżników jednocześnie. No i tu

widzimy, że ta koewolucja już nie jest

taka prosta. To znaczy mamy pewną

wartość cechy u gospodarza. która się

zmienia ten y pasożyt no on w pewien

sposób zareagował zbliżając się do tej

cechy y czy dostosowując się do tej

cechy gospodarza. No a ten inny pasożyt

no troszeczkę tutaj odpowiedział, ale

dopiero później y ta odpowiedź

nastąpiła. Te zależności już nie są

takie proste. I też znowu nie musi to

być gospodarz pasożyt. Może to być mniej

brutalna

zależność. Tutaj akurat jest relacja

między sosną giętką, sosnowiórką

czerwoną i orzechówką popielatą.

No i tutaj jest taki przykład, gdzie te

wiewiórki, one najczęściej zjadają

nasiona tejże sosny giętkiej,

uniemożliwiając jej zupełnie

rozsiewanie się. Zaś z te orzechówki

popielate, one roznoszą te nasiona tej

sosny. No bo zakopują je pod ziemią. I

teraz mamy taką sytuację, że sosna

giętka, kiedy nie ma wiewiórek, ma

bardzo takie cienkie te łóki nasienne,

ta szyszka jest mniejsza, łatwiejszy

jest dostęp do tych nasion. Y, zaś w

przypadku

kiedy te sosnowiórki występują, te

szyszki są znacznie bardziej twarde,

yyy, trudniejsze do zgryzienia,

trudniejszy jest też dostęp do tych

nasion, żeby te sosnowiórki ich po

prostu nie zjadały. I tu widzimy też

taki przykład wykresu, gdzie mamy

umiejscowienie yyy tych dwóch rodzajów

szyszek na tak naprawdę mapie USA.

Widzimy tutaj taki klaster czerwony,

gdzie mamy takie takie szyszki właśnie,

czyli węższe, lżejsze, łatwiejszy dostęp

do nasion i to jest w obszarze te

szyszki występują w obszarze, gdzie

występuje tylko i wyłącznie ten

nadkrcker, ten ta orzechówka popielata.

Yyy, natomiast w tym przypadku, gdzie

mamy siera, Nevada, góry skaliste, czyli

w miejscu, gdzie występują zarówno

wiewiórka, czyli ta sosnowiórka,

przepraszam, i orzechówka popielata,

mamy te grube szyszki. Ten nadkraker, on

sobie z nimi poradzi i schowa te nasiona

w w glebie, czyli nadal będzie

przyczyniał się do rozprzestrzeniania

się sosny giętkiej. Natomiast ta

wiewiórka już nie, ta wiewiórka już

będzie miała dużą trudność, żeby zjadać

nasiona i w ten sposób sosna giętka

będzie mogła więcej nasion zachować dla

orzechówki popielatej i dajmy,

znaczy miejmy nadzieję, że po prostu się

będzie rozprzestrzeniać w ten sposób.

I ostatni rodzaj koewolucji, ucieczka i

radiacja.

To jest dość ciekawy przypadek, taki

dość pesymistyczny dla gospodarza bądź

ofiary. Zauważcie tutaj mieliśmy na

początku taki przykład, że mamy

gospodarza, mamy pasożyta i ten pasożyt

i eksploatuje ten gatunek. W pewnym

momencie zachodzi taka zmiana

genetyczna, taka ewolucja, że gospodarz

ucieka od tego pasożyta. No ale niestety

zmiana tego tej tej cechy, wartości tej

cechy spowodowała, że co prawda uciekł

od tego pasożyta, ale wskoczył

wpadł w sidła innego pasożyta.

Więc tutaj mamy taki przykład, gdzie y

ofiara, gospodarz, one po prostu sobie

skaczą od jednego pasożyta do drugiego,

uciekają, ale od razu wpadają w sidła

innego pasożyta.

I teraz pokażę wam kilka przykładów

koewolucji.

Tutaj w tym przypadku mamy relację

obligatoryjną, czyli te dwa gatunki nie

potrafią ze sobą, znaczy potrafią

właśnie muszą ze sobą żyć, bo nie

potrafią inaczej. Mamy bakterie

buchnera, które są endosymbiami mszyc.

To znaczy one po prostu żyją w

organizmach tych mszyc.

dlatego że ta relacja jest ciekawa, bo

mszyce przede wszystkim żywią się sokiem

floemowym, który jest bogaty, co prawda

węglowodany, ale ma bardzo mało białka i

te bakterie dostarczają tym mszycom

bardzo dużo właśnie aminokwasów,

ale przez to, że one żyją w

w organizmach mszyc, to w każdym takim

przy każdym podziale ewolucyjnym na

drzewie filogenetycznym mszyc zachodził

również podział na drzewie

filogenetycznym bakterii. Zauważcie na

przykład tutaj mieliśmy rozdział u

mszyc, no to mamy analogiczny rozdział u

bakterii. Jest to tak silna relacja

obligatoryjna, że tak naprawdę te

gatunki koewoluują w w taki sposób, że

możemy tę koewolucję widzieć na drzewach

filogenetycznych, które są praktycznie

identyczne, jeśli chodzi o te bakterie i

o mszyce.

Inny przykład koewolucji, ale to

bardziej przykład adaptacji pasożyta, to

jest genialny przykład motylicy, która

dla której żywicielem pośrednim jest

ślimak. M w tymże ślimaku ta larwy tej

motylicy przechodzą do y czółków tego

ślimaka i tam przekształcają się w takie

formy y które są przede wszystkim

jaskrawe, które bardzo mocno pulsują,

które wykonują różne ruchy

tak żeby trafić do żywiciela

ostatecznego, czyli do ptaka, który

widząc takie ruszające się kształty

jaskrawe, pulsujące, no myśli, że to są

po prostu gąsienice, więc zjada takiego

ślimaka i w ten sposób pasożyt dostaje

się do

organizmu ptaka i tam może się już

rozmnażać płciowo. Genialny genialny

przykład. Możecie sobie poczytać czy

pooglądać filmy na na YouTube, gdzie ten

pasożyt właśnie, znaczy jest widoczny

ten ruch, ten taniec tego, tych larw

motylicy wątrobowej.

No dobra. No i mamy teraz przypomnienie.

To było już na poprzednich zajęciach,

ale to też chciałbym, żeby tutaj

wybrzmiało, bo ta hipoteza Czerwonej

Królowej jest bardzo dobrze związana z

tematem koewolucji. Otóż w Alicji w

krainie czarów była właśnie postać

czerwonej królowej i ona wypowiada w

pewnym momencie takie zdanie do Alicji.

Tutaj aby utrzymać się w tym całym

miejscu, trzeba biec ile sił. Yyy, no bo

jeśli gatunek gospodarza zatrzyma się w

tym samym miejscu, to pasożyt faktycznie

go po prostu ubije. I w drugą stronę,

jeżeli gospodarz będzie yyy zmieniał

swoje cechy, zmieniał wartości swoich

cech, a pasożyt będzie stał w miejscu,

yyy no to y nie będzie w sposób wydajny

eksploatować gatunku gospodarza. No i

tak samo właśnie jest w takim razie w

biologii. Yyy, mamy dwa rodzaje takich

yyy efektów yyy koewolucji. Yyy mamy

eskalację bądź y oscylację.

Eskalacja to są takie kierunkowe zmiany

ewolucyjne,

czyli mamy taką zmianę, w przypadku

której

na przykład bardzo bzdurn, przepraszam

bardzo, ale no taki kotowaty na przykład

mocno zaostrza swoje kły. No i mamy taką

sytuację, że albo gatunek ofiary, czyli

tu jakiegoś bydła, to jest chyba

oj, nie chcę się pomylić, wydaje mi się,

że to jest kudu, ale to jeszcze

zweryfikuję. Może na przykład zwiększyć

grubość swojej skó skóry, tak? I wtedy

one będą sobie tak te cechy skakać.

Ostrzejsze zęby, grubsza skóra.

Ostrzejsze zęby, grubsza skóra. Yyy,

więc to jest takie dojście do stanu

równowagi, gdzie mamy po prostu, no

troszeczkę, prawda, ubije yyy kotowaty

to bydło, yyy, bo jeszcze to bydło nie

zdążyło wykształcić grubej skóry. No ale

później przeżyją tylko te osobniki z

grubszą skórą, więc znowu będziemy

musieli mieć ostrzejsze zęby i tak

dalej, i tak dalej. Yyy albo może być

efekt taki, że po prostu wymiera jeden

lub yyy dwa yyy gatunki, no bo yyy jeden

po prostu za drugim nie nadąża. Stąd

mamy właśnie taką eskalację yyy o tym

yyy mówimy, czyli taki wyścig zbrojeń.

No ale mamy częściej w biologii przykład

oscylacji, czyli przykład, w którym

gatunek musi być świadomy tego.

Oczywiście tutaj nie ma żadnej

świadomości, ale łatwiej jest to

tłumaczyć, że nie można być za dobrym.

Nie można być za dobrym w tym co się

robi, bo to ma opłakone skutki. Na

przykład kukułka. Kukułka, jak zapewne

wiecie, podrzuca jaja do jaj do do

gniazd innych gatunków ptaków. y

upodobniając swoje

jaja yyy do właśnie jaj yyy gospodarzy.

Yyy no i zobaczmy, tutaj mamy przykład

jaj kukułczych, no i jaj gospodarza.

Widzimy, że one są bardzo podobne, ale

da się je w jakiś sposób odróżniać.

Dlaczego kukułka nie wyewoluowała

kompletnego upodobnienia, jeśli chodzi o

jaja innych gatunków? Yyy, powód jest

prosty. No bo tak, kukułka wrzuca do

gniazda

yyy nie swoje jaja, yyy, znaczy swoje

jaja, przepraszam, y i gospodarz je

wysiaduje. Co by się stało, gdyby

gospodarz miał do czynienia z takim

oszukiwaniem, gdzie jego jaja i jaja

kukułki są takie same? No chciałby się

pozbyć jajku kółki, tak jak to zwykle

się dzieje. Yyy, ale gdyby one były

praktycznie identyczne,

yyy, to wyrzucałby też swoje jaja

przypadkiem, prawda? I wtedy kukułka

troszkę by straciła, bo jeśli wyrzucałby

swoje jaja, to sukces rozrodczy

gospodarza, któremu kukułka podrzuca

swoje jaja, byłby znacznie niższy. Więc

warto jest, żeby, znaczy warto zachować

taką cechę, że mamy praktycznie takie

same jaja. One są, no powiedzmy, podobne

i gospodarz oczywiście czasami wyrzucijo

kułki, ale jak się nie skapnie, to też

będzie wysiadywać nasze jajo, ale swoich

nigdy nie wyrzuci, więc sukces rozrodczy

naszego gospodarza będzie

będzie dobry.

Inny przykład, kiedy mamy

sytuację, że bycie zbyt dobrym jest

szkodliwe, to jest aposematyzm

i mimikra batesowska,

czyli tak, aposematyzm to jest

przybieranie barw odstraszających u

gatunków jadowitych i trujących. Ogólnie

mówiliśmy też o tym na przykładzie

płazów, że płazy, drzewołazy,

szczególnie występujące w Amazonii, one

mają bardzo jaskrawe barwy i to

odstrasza ich drapieżników. No to jest

takie, prawda taki krzyk: "Nie jedz

mnie, tak, jestem trujący, bo umrzesz".

Tak. No i tak samo jest w przypadku

motyli, które występują w też w

Brazylii, z tego co pamiętam.

Tutaj mamy właśnie te trujące motyle i

one przybierają, widzimy, takie jaskrawe

barwy. I mamy też motyla

papiliodardanus,

który upodabnia się do tych form, do

tych form trujących, a sam taki nie

jest. I to się właśnie nazywa mimikra

batesowska czy mimikra beitesa.

Batesowska to jest tak jak nauczycielka

biologii mówiła, czy nauczyciel

oczywiście.

AES, no to chyba tak się właśnie czyta.

Dobra. No i tutaj widzimy, że mamy takie

upodabnianie się.

I teraz tak, jeżeli

to upodabnianie się będzie zbyt

skuteczne, to ptaki,

ptak, który zje przypadkiem taką formę,

która ma jaskrawą barwę, ale nie jest

trująca, on się skapnie i powie:

"Kurczę, no dobra, no to zjadłem takiego

motyla, to następnym razem jak spotkam

takiego, to też go zjem." I w ten

sposób, no oczywiście ptak zatruje się,

może nie umrze, ale gatunek motyla,

osobnik z tego gatunku motyla trującego

umrze.

Więc to jest niekorzystne dla tych dla

tych motyli, które się upodabniają do

gatunków trujących. No bo one chcą się

upodabniać do gatunków,

które są najczęstsze w tym ekosystemie,

bo ptaki najlepiej wiedzą o tych

najczęstszych trujących gatunkach, a

zbyt zbyt jeśli to upodamianie będzie

zbyt dobre, no to w ta populacja tych

gatunków trujących będzie spadać, bo

ptaki sobie będą mówić: "No dobra,

zjadłem takiego motyla ostatnio, nie był

trujący, no to teraz sobie zjem

kolejnego i ta populacja motyli

trujących będzie spadać". Więc także

nasze dostosowanie będzie spadać, no bo

ptaki

nie będą już kojarzyły tych gatunków

jako tych najczęstszych trujących. Być

może nigdy nie w życiu jeszcze nie

zauważyły takiego gatunku jak my. No i

nas po prostu zjedzą.

Przykład Enemy to lovers. Taki bardzo

ciekawy przykład koewolucji między ćmą

tegetulą i juką, taką roślinką

okrytonasienną.

To był przykład w ewolucji takiego,

takiej zależności pasożytniczej,

który przekształcił się jednocześnie w

taki mutualizm. Yyy, to znaczy co prawda

te ćmy składają yyy jaja w kwiatach

juki, zapychając je i niszcząc, ale

także przyczyniają się do zapylania

innych kwiatów na tej samej roślinie,

więc mamy tu przykład mutualizmu.

Y, natomiast niestety w dwóch grupach

tych ciem, no co prawda był epizod,

gdzie coś tam było zapylane,

ale znów niektóre z tych ciem powróciły

do jawnego oszustwa i znów tylko

składają w kwiatach juki jaja i tyle z

tego było.

I na koniec koewolucja konkurentów,

czyli rozchodzenie się nisz

ekologicznych. Jeżeli mamy konkurencję w

biologii, w ekosystemie, to najlepszym

wyborem dla tych konkurentów jest

rozejście się niż ekologicznych.

To znaczy tak, mamy pewne to akurat

Darwinki i widzimy, że ich takie nisze

ekologiczne się tutaj ze sobą nakładają

i widzimy, że

bardzo byłoby fajnie, gdyby tę ten

wykres przesunąć w lewo, a ten wykres

przesunąć w prawo. No bo tutaj ten

fitness, czyli to dostosowanie byłoby,

gdyby ten pik padał tutaj, no to byłoby

największe dla obu gatunków. Więc

najczęściej jeśli chodzi o taką

konkurencję mamy taką ewolucję, która

prowadzi do rozchodzenia się niż

ekologicznych. No i tu widzimy, że na

przykład dziób tego ptaka się zmniejsza,

a tego ptaka dziób się zwiększa. nisze

ekologiczne się zupełnie rozchodzą i nie

ma konkurencji. A pamiętajmy o tym,

jeszcze ekologii na tym kanale nie było,

ale pamiętajmy o tym, że konkurencja

jest zawsze

na minus dla obu gatunków, więc powinny

po prostu sobie te ptaki podać ręce. Ja

ewoluuję grubszy dziób, ty ewoluujesz

krótszy, mniejszy dziób. Będzie się

żywić troszeczkę mniejszym pokarmem i

będziemy kwita. Będzie nam po prostu

lepiej.

I przykład jeśli chodzi o wyspy

Galapagos. No i widzimy tutaj osobne

populacje

Geospiza z tego co pamiętam Fuliginoza i

Geospiza Fortis. I widzimy, że one

występują na zupełnie osobnych

wyspach. Los Hermanos i Los Hermanos,

przepraszam i Dafne Mahor

chyba, nie wiem czy major. Nie wiem już

czy to czytać po po hiszpańsku, czy nie.

W każdym razie ten głębokość dzioba się

praktycznie nakłada. Zobaczmy, że

fuliginoza,

ten gatunek i fortis, one się ze sobą

nakładają. No ale tutaj nie ma żadnego

problemu, bo one występują na zupełnie

różnych wyspach, więc nie konkurują ze

sobą o pokarm. Natomiast jeśli chodzi o

wyspę Santa Cruz, na której Fuliginoza i

Fortis występują razem, to już na tych

zdjęciach widać to, co było przed chwilą

na schemacie, że ten gatunek i ten

gatunek y mimo że to jest ten sam

gatunek, to mają zupełnie inne dzioby i

te niższe ekologiczne faktycznie się

rozchodzą, bo te głębokości dziobów są

zupełnie, zupełnie inne i te gatunki

mogą ze sobą współwystępować.

I to tyle jeśli chodzi o koewolucję.

Zachęcam do odwiedzenia Facebooka oraz

Instagrama, a także zachęcam do

odwiedzenia kanału partnerskiego Luz

Chemia, na którym znajdziecie

analogiczne filmy z chemii. Jeżeli macie

jakiekolwiek pytania, to piszcie w

komentarzach. A na dzisiaj to tyle.

Trzymajcie się. Cześć