Specjacja
640 segments
Cześć, z tej strony Michał z kanału
Imagobiologia. Witam was bardzo
serdecznie w następnym odcinku z
ewolucji. Dzisiaj porozmawiamy sobie na
temat specjacji, czyli powstawania
gatunków.
Na wstępie jednak, tak jak zwykle
zachęcam do zapoznania się z ofertą
kursową na rok 2026.
To co tutaj omawiamy to są informacje
też ponadprogramowe, takie które nie są
od ciebie wymagane na maturze
rozszerzonej w sposób bezpośredni.
Jeżeli interesują cię wyłącznie te
zagadnienia, które są w podstawie
programowej wraz z rozwiązywaniem zadań,
zachęcam do sprawdzenia linku w opisie.
Zachęcam także do zostawienia łapki w
górę oraz subskrypcji na dole. I nie
przedłużając już dalej yyy z tą
autopromocją y lecimy do tematu odcinka.
Yyy zanim jednak omówimy yyy specjację
to porozmawiajmy sobie chwilę co było
ostatnio. A ostatnio mówiliśmy sobie o
drugim mechanizmie ewolucji, to znaczy o
dryfie genetycznym. No i na przykład ten
dryf genetyczny omawialiśmy na
przykładzie efektu założyciela, czyli na
przykładzie zeberki timorskiej. Zeberka
Timorska miała pewną populację taką
ancestralną, 18760
osobników, z czego tylko dziewięć
osobników zasiedliło wyspy sundajskie i
z tych dziewięciu osobników odtworzyła
się populacja 26750
osobników. Mówiliśmy sobie o tak zwanej
wielkości efektywnej populacji
oznaczanej takim y symbolem ne
i w tym przypadku to było y dziewięć. No
i mówiliśmy sobie o tym, że to nie jest
korzystna sytuacja yyy w żadnym stopniu
dla takiej populacji.
No i tu mamy również populację
australijską, 7 milionów osobników. Dla
tej populacji wielkość efektywna to jest
18760
osobników. Mówiliśmy sobie także w
poprzednim odcinku o tym, czym są, czym
jest nie tylko efekt założyciela, ale
także efekt wąskiego gardła. Omawialiśmy
to na przykładzie super wulkanu w
Indonezji, który spowodował bardzo
możliwe katastrofę jeśli chodzi o
populację ludzką. Zachęcam do zapoznania
się z poprzednim odcinkiem, jeśli go
jeszcze nie widzieliście.
Dobra, no i teraz porozmawiajmy sobie o
tym, czym jest gatunek, bo o tym
będziemy dzisiaj rozmawiać przede
wszystkim, to znaczy właśnie o
powstawaniu gatunków. Gatunek to jest
pewna wspólnota rozrodcza. Kryterium
rozgraniczenia gatunków jest izolacja
rozrodcza. To znaczy uznajemy w
biologii, że jeżeli dwa organizmy nie
potrafią się ze sobą rozmnażać płciowo,
no to to będą osobne gatunki. E, więc my
na przykład nie potrafimy rozmawiać się
z szympansami, szympansy nie potrafią z
gorylami i tak dalej, i tak dalej, mimo
że jesteśmy dość blisko ewolucyjnie
problem pojawia się, kiedy mamy do
czynienia z gatunkami, które rozmnażają
się bezpłciowo. Wtedy definicja gatunku
jest dość skomplikowana, szczególnie
jeśli chodzi o bakterie. W przypadku
bakterii to rozmnażanie bezpłciowe
powoduje, że tak naprawdę nie wiemy
gdzie postawić granicę gatunku.
Oczywiście są pewne kryteria, które są
uznawane przez mikrobiologów, ale to już
nie jest tak proste jak w przypadku
organizmów rozmnażających się płciowo.
Gatunek także ma spójny zestaw y genów.
No i gatunek rozpatrujemy, czyli pewną
pulę genową, tak, charakterystyczną dla
gatunku oraz gatunek rozpatrujemy w
kontekście związku z innymi gatunkami,
czyli gatunek nie jest zawieszony w
próżni. Gatunek rozpatrujemy właśnie
porównując go do innych gatunków, z
którymi jakoś współżyje w biocenozie.
No więc mamy na przykład właśnie
szympansa i człowieka. Wiemy, że
człowiek jest osobnym gatunkiem, no bo z
szympansem się rozmnażać nie może. Tak?
Czyli odnosimy tę definicję gatunku do
innych organizmów.
Natomiast gatunek to nie jest właśnie
taka
jednolita struktura. To znaczy gatunek
to nie jest y taka homogenna masa. Y
mamy pewną zmienność w obrębie gatunku i
tutaj chciałbym wam przedstawić tę
zmienność na przykładzie koniczyny
białej Trifolium Repens, która ma
zróżnicowanie przestrzenne, jak
widzicie, pod względem wytwarzania
glikozydów cyanogennych. Tutaj mamy
takie wykresy kołowe. Na tych wykresach
kołowych białym kolorem zostały
oznaczone rośliny nie produkujące
glikozydów, zaś rośliny produkujące
glikozydy zostały oznaczone kolorem
czerwonym. Tak? Czyli na przykład yyy
gdzieś tutaj mamy 1/4 roślin, które nie
produkują glikozydów i 3/4 roślin, które
produkują glikozydy. Jak widzicie tutaj
w tych mroźniejszych klimatach, czyli w
Skandynawii, gdzieś tutaj w północnej
Norwegii czy w Finlandii, Finlandi
Szwewecji, nie wiem gdzie tu dokładnie
przebiega granica,
tak naprawdę nie mamy roślin, które
produkują glikozydy. zaś w przypadku
południowej Hiszpanii mamy same rośliny,
które produkują glikozydy. To wynika z
tego, że glikozydy są związkami, które
są toksyczne dla tych roślin, dla
koniczyny białej. One normalnie gromadzą
te glikozydy w wakuolach, żeby te
wakuole chroniły te rośliny przed tymi
toksycznymi związkami. Natomiast wakuole
w mroźnym klimacie mogą pękać. No a
wtedy ca wszystkie te glikozydy będą
uwalniane do komórki, no i będą te
komórki zabijać, czego oczywiście nie
chcemy. Zatem y widzimy tutaj
zróżnicowanie, które wynika właśnie z
tego, że m te rośliny występują w
odmiennym klimacie, więc mamy troszeczkę
inne przystosowanie do warunków, w
których żyją. Dobra. No i teraz jeszcze
takie taka definicja matematyczna.
Trochę tej matematyki na tej ewolucji
się pojawia. Yyy, to znaczy powiedzmy
sobie, czym jest współczynnik
utrwalenia? Współczynnik utrwalenia to
jest współczynnik, który pozwala mierzyć
zróżnicowanie yyy w obrębie y populacji.
Czyli chcemy się dowiedzieć yyy jak
zróżnicowane są subpopulacje y w obrębie
populacji. Tak? Czyli na przykład gdybym
chciał zobaczyć jak bardzo różni się
populacja europejska od populacji od
populacji m załóżmy australijskiej, no
to właśnie użyję tego współczynnika
utrwalenia. Jak wygląda wzór na
współczynnik utrwalenia? To jest FST. Y,
to jest wariancja w subpopulacjach i
wariancja w całej populacji, wariancja
częstości alleli, co się sprowadza do
tego, że w liczniku mamy to samo, co
mieliśmy tutaj, czyli wariancję
częstości alleli między subpopulacjami.
Zaś w przypadku
mianownika mamy średnią częstość allelii
w populacji razy 1 minus tą średnią
częstość alleli w populacji. Czyli tak
naprawdę możemy tutaj, jeśli nie chcecie
rozwijać tego wzoru matematycznie, bo
nie jesteście
urodzonymi matematykami, to po prostu
przyjmijcie, że czym większy jest ten
współczynnik, on jest od zera do
jedynki, przyjmuje takie wartości, czym
większy, tym bardziej zróżnicowane są
subpopulacje
w całej populacji. Więc w przypadku
jedynki te subpopulacje będą zupełnie
różne. Zobaczcie, że tutaj mamy w
przypadku tej subpopulacji
same allele A1, zaś w przypadku tej
populacji mamy same allele A2. Jeśli zaś
chodzi o współczynnik fst r = 0, no to
mamy przypadek, gdzie mamy takie same
rozkłady alleli. To znaczy mamy raz,
dwa, trzy, ci. Raz, dwa, trzy, ci. 5
alleli a1 i a2 w przypadku obu
subulacji. Jeżeli ktoś z was jest
ciekawy,
jak dokładnie obliczać ten współczynnik
FST, zachęcam do kontaktu w komentarzach
bądź gdziekolwiek indziej.
Dobra, no to zobaczmy sobie na ten
współczynnik utrwalenia w przypadku
właśnie populacji ludzkich.
Oczywiście ludzie również są
zróżnicowani przestrzennie, tak jak
powiedziałem przed chwilą, mogę
sprawdzić jak bardzo różnią się
populacje
europejska i australijska. Yyy, no i
oczywiście
spodziewamy się, że czym dalej będą
położone dwa
yyy obszary, na których występują
ludzie, tym bardziej tym większy będzie
ten współczynnik y utrwalenia. No i
faktycznie zobaczmy w obrębie jednego
regionu, tutaj mam jakiś outlier, to
znaczy jest bardzo wysoko, ale w obrębie
jednego regionu, czyli te czerwone
punkty, one przyjmują tak naprawdę
wartości FST równe 0 czy bliskie ogólnie
zera. Zaś czym dalej będziemy porównywać
te populacje między sobą, czyli na
przykład między Afryką a Eurazją, czyli
nie aż tak daleko, no to widzimy, że te
punkty już układają się troszeczkę
troszeczkę wyżej. Zaś jeśli porównamy
sobie między Amerykami a Oceanią ten
współczynnik utrwalenia, no to widzimy,
że mamy już znacznie znacznie wyższe
wartości. Więc to jest, wydaje mi się
dość intuicyjne,
bo po prostu czym dalej, tym bardziej
się te populacje różnią. No jest to po
prostu związane z tym, że te populacje
nie krzyżują się w ogóle ze sobą i nie
ma żadnego przepływu genów albo jest
znikomy,
chociaż to się oczywiście zmienia tak w
czasach globalnej wioski.
Dobra. No i teraz mamy już takie
definicje, które będą gdzieś tam wam
potrzebne na maturę bądź olimpiadę,
czyli specjacja, powstawanie gatunków.
Mamy dwie drogi specjacji. Drogą
izolacji geograficznej oraz inną drogą
bez izolacji geograficznej. Izolacja
geograficzna jest dość, wydaje mi się,
intuicyjna. To znaczy mamy taką
sytuację, że
y po prostu albo powstaje bariera, albo
tej bariery nie ma, ale mamy pewną y
pewien czynnik, który izoluje od siebie
w sposób geograficzny, ale niekoniecznie
bariery typu góry, ale na przykład
innych warunków w glebie na przykład,
tak?
który izoluje geograficznie nasze
populacje i wyróżniamy właśnie dwie
drogi izolacji geograficznej. Mamy drogę
allopatryczną, czyli mamy taką po prostu
barierę geograficzną,
czyli mamy wikariancję, gdzie zasięg
gatunku jest podzielony na kilka części.
W tym przypadku mamy dosłownie barierę
geograficzną, czyli mamy na przykład
jakąś rzekę, która się rozlała i nie
mogą siebie nie mogą między sobą te
subpopulacje, które powstały się
rozmnażać. Ale mamy też perypatryczną
specjację. Yyy to występuje w przypadku,
kiedy mamy zasiek gatunku, który jest
dość rozległy i skrajne populacje, czyli
na przykład takie, które występują na
wyspach, nagle w wyniku efektu
założyciela bądź dryfu genetycznego m
ewoluują w nowy yyy gatunek. Izolują się
po prostu rozrodczo od yyy tych innych
populacji, które występują na przykład
na lądzie.
Jeśli chodzi o parapatryczną izolację
geograficzną, to to jest przypadek,
kiedy zasięgi przylegają do siebie i w
wyniku na przykład jakiegoś gradientu
geograficznego. Na przykład jeśli chodzi
o wysokość, tak? Na pewnej wysokości w
pewnym momencie dochodzi do takiej
specjacji, ale nie ma tutaj takiej
bezpośredniej izolacji typu mur bądź
wyspa.
Po prostu mamy inną wysokość czy inne
zasolenie gleby. Nadal są to czynniki
geograficzne.
Jeśli chodzi o inną drogę, czyli drogę
sympatyczną,
nie sympatyczną, tylko sympatyczną, mamy
drogę, drogą rozrywającą doboru
płciowego, czyli w pewnym momencie i
pewne osobniki selektywnie kojarzą się z
pewną, na przykład pewnym kolorem
osobników. Y tak na przykład
występowała, znaczy następowała
specjacja yyy sympatyczna, jeśli chodzi
o yyy jezioro Tanganica, o którym powiem
wam na samym końcu tego odcinka. Mamy
drogę rozrywającą doboru naturalnego,
czyli w pewnym momencie dobór naturalny
premiuje bardzo mocno skrajności. No i w
tym przypadku, jeśli mamy premiowanie
skrajności, to w pewnym momencie te
skrajności mogą się rozejść w odrębne
gatunki.
Mamy drogę hybrydogenezy, czyli
powstawania po prostu mieszańców i taką
taki przykład też dzisiaj wam podam. I
drogą skokowej izolacji reprodukcyjnej,
czyli w pewnym momencie po prostu
następuje mutacja, która uniemożliwia
rozmnażanie się pewnej subpopulacji
z tą populacją, w której normalnie żyła,
ale to jest dość dość rzadkie.
No i tutaj mamy jeszcze przykład
tych
specjacji na obrazkach, czyli
allopatryczna. Mamy barierę geograficzną
typu pasmo górskie. Pewne osobniki
przeskakują przez tą barierę i i
ewoluują zupełnie niezależnie od tej
populacji wyjściowej. powstaje zupełnie
odrębny gatunek, który następnie może
się znów przenieść na drugą stronę
pasma górskiego. No ale w tym przypadku
już nie będzie mógł się rozmnażać z tymi
fioletowymi
kwiatkami. Para patryczna, czyli tak jak
powiedzieliśmy już te zasięgi są tak
naprawdę przylegające do siebie, czyli
mamy pewien zasięg gatunku. No i w
pewnym momencie yyy na przykład tutaj
yyy jest jakiś jest bardziej zasolona
gleba czy jest lepszy dostęp do
składników pokarmowych. Mamy ewolucję w
inne gatunki yyy które o na przykład ten
wyginął na przykład yyy i mamy yy
zajęcie zupełne tej połowy przez żółte
osobniki. No i później one się już nie
mogą krzyżować z tymi fioletowymi. Zaś
sympatyczna no to tak jak
powiedzieliśmy, różne mamy tutaj
mechanizmy. Na przykład hybrydogeneza
czy właśnie ten dobór rozrywający, który
premiuje skrajne wartości cech. na
przykład czerwone i fioletowe kwiatki
wyłącznie, więc powstaje nam w pewnym
momencie zupełnie inny gatunek. Tu
widzimy, że on jeszcze się przekształca.
Być może tutaj na przykład nastąpiła
jakaś hybrydogeneza, czyli tutaj mamy
mieszańca, który następnie ewoluuje w
jakieś jeszcze inne formy. Tak, ale mamy
cały czas ten sam
cały czas ten sam obszar. No i
zauważcie, że w parapatrycznej widzimy
tą izolację geograficzną. Tutaj jest ta
linia dość prosto zaznaczona, natomiast
w sympatycznej ta izolacja zupełnie nie
gra roli.
Yyy, no i mamy mechanizmy izolacji
genetycznej. Y, i mamy dwa tak naprawdę
prezygotyczne oraz postzygotyczne. Jeśli
chodzi o prezygotyczne, to mamy
behawioralną, ekologiczną,
niezgodność mechaniczną, gametyczną i
geograficzną,
czyli po prostu behawioralna. Mamy taką
sytuację, że osobniki po prostu
zachowują się zupełnie inaczej. To
znaczy mamy na przykład inne zachowania
godowe w przypadku ptaków, więc te
gatunki, które zachowują się inaczej,
samice nie będą reagować na przykład na
y jakieś tańce godowe samców innego
gatunku.
mamy ekologiczne, czyli na przykład mamy
inne siedliska zajmowane przez te
organizmy, czasowe warunki, czyli na
przykład odrębne czasy kwitnienia jakiś
gatunków, kwiatów, czy zależne od
zapylaczy, tak? czyli zupełnie inne
zapylacze zapylają nam y dane rośliny.
Mamy niezgodność mechaniczną, czyli po
prostu na przykład mamy niezgodność
mechaniczną, jeśli chodzi o narządy
kopulacyjne w przypadku y zwierząt.
Gametyczna, czyli po prostu mamy do
czynienia z taką sytuacją, że gamety nie
pasują do siebie. Gamety oczywiście są
usłane tak naprawdę białkami, które mają
za zadanie rozpoznać, czy dana gameta
należy do tego samego gatunku, co moja
gameta. i geograficzne, czyli po prostu
gatunki nie występują na tym samym
obszarze. Czyli w przypadku mechanizmów
prezygotycznych po prostu nie dochodzi
do powstania zygoty, dlatego
prezygotyczne.
Jeśli chodzi o mechanizmy postzygotyczne
to zygota powstaje, ale gdzieś później w
rozwoju, czy to na już na samym
etapie powstawania nowego osobnika, czy
na etapie rozmnażania się tego osobnika.
yy następują mechanizmy, które po prostu
blokują ten rozwój, czyli mamy pewne
zaburzenia rozwoju mieszańców, tak?
Czyli one są chociażby znacznie gorzej
przystosowane do życia w
w ekosystemie niż takie,
nie chcę powiedzieć tego niepoprawnie
politycznie, ale takie niemieszańce. yyy
sterylność mieszańców to znaczy, że po
prostu mieszańce są bezpłodne i to są z
mechanizmy wewnętrzne podzygotyczne.
No i mamy zewnętrzne, czyli ekologiczne
i behawioralne. Y, czyli znów mamy do
czynienia y z taką sytuacją, że na
przykład y mieszańce, o czym za chwilę
powiemy,
będą znacznie gorzej przystosowane do
życia w ekosystemie na przykład, bo będą
na nie znacznie częściej polować.
drapieżniki. No i behawioralne, czyli
takie, w przypadku których te mieszńce
po prostu nie mogą się rozmnażać z tymi
osobnikami rodzicielskimi, no bo mają
zupełnie inny behawior i nie zdołają
znaleźć sobie partnera do rozrodu. I to
są mechanizmy pozygotyczne zewnętrzne.
Jeszcze jedno, zanim przejdziemy do
przykładów konkretnych, to znaczy jak
szybko powstaje izolacja genetyczna. Ona
może powstawać stopniowo drogą dryfu
genetycznego lub doboru naturalnego,
czyli po prostu mamy stopniowe zmiany,
jeśli chodzi o yyy izolację genetyczną i
powstawanie nowych gatunków. Y na
przykład jeśli chodzi o dobór
rozrywający drogą, y znaczy dobór
naturalny drogą doboru rozrywającego,
czyli specjacja sympatryczna, to
najczęściej będzie takie tak, to będą
takie stopniowe zmiany. Natomiast może
to też powstawać skokowo w wyniku
hybrydogenezy allopoliploidalnej,
czyli mamy do czynienia z powstaniem
mieszańca i zauważcie, że mieszaniec ma
wtedy
pary chromosomów homologicznych,
które znaczy właśnie nie ma par
chromosomów homologicznych, bo mamy
jedną jeden komplet z jednego gatunku,
drugi komplet z drugiego gatunku. Więc
co zrobić, żeby
mieć te pary chromosomów homologicznych?
No najprościej jest po prostu powielić
cały genom, czyli stworzyć sobie pary
chromosomów homologicznych, tak? Czyli
wtedy najczęściej to jest u roślin mam
mieliśmy 2n yyy mnożymy cały genom razy
2, że tak powiem i mamy 4n, mamy
poliploidyzację, yyy, więc możemy już
spokojnie rozmnażać się płciowo. No i
mamy jeszcze zwykłą mutację
uniemożliwiającą zapłodnienie. Tak jak
mówiłem, to jest dość yyy dość rzadko,
no ale to też jest zmiana skokowa, no bo
to jest nagła mutacja.
I omówimy sobie tą hybrydogenezę al
poliploidalną na przykładzie spartyny
angielskiej, spartina anglika, ale to
jeszcze za chwilkę.
Przykładem izolacji podzygotycznej jest
y
obniżone dostosowanie mieszańców, jeśli
chodzi o motyle. Yyy, zapomniałem nazwy
rodzajowej. To jest chyba Helio. W
każdym razie teraz się wyświetli na
ekranie nazwa rodzajowa tego motyla.
Natomiast mamy dwa y gatunki. Melpomene
i cydno, które są trujące. yyy one są
słabo atakowane przez drapieżników, bo
drapieżniki nauczyły się, że ten gatunek
ma yyy taki wzorek, no i jest trujący.
Ten ma taki wzorek, no i jest trujący.
Ale mieszaniec ma już zupełnie inny
wzorek, y, którego drapieżniki nie
znają. Yyy, no i jak widzicie częstość
ataków jest znacznie
wyższa, więc ta yyy ten mieszaniec ma po
prostu obniżone dostosowanie yyy i yyy
jest to jeden z przykładów izolacji yyy
postzygotycznej. Po prostu drapieżniki
nie znają tego wzoru i nie mają
świadomości, że ten mieszaniec trujący.
Jeśli chodzi o izolację prezygotyczną,
no to taki przykład izolacji
ekologicznej czasowej na przykładzie
takiej palmy Kency.
Ona ma dwa gatunki,
to znaczy Forsteriana i Belmoreana. To
jest tak zwana odmiana kręcona tej
palmy. No i jak widzicie tutaj mamy
częstość kwitnienia. Tutaj mamy tygodnie
i ta forsteriana kwitnie znacznie
wcześniej, kilka tygodni wcześniej niż
Belmoreana. Więc mamy tutaj do czynienia
z y no taką książkową tak naprawdę
izolacją czasową. Tak nie ma szans.
Zaczy oczywiście tutaj pewien mamy
nakład tak tych
wykresów. Natomiast yyy przez to, że
tutaj te piki są osiągane w zupełnie
odrębnych yyy okresach czasowych yyy no
to mamy do czynienia z izolacją yyy
czasową.
No i tutaj też mamy przykład tych
Kencji. Nie wiem dokładnie gdzie one
występują. Pewnie w Azji, ale tego yyy
nie wiem na 100%. No i mamy jeszcze
specjację perypatryczną na przykładzie
ptaków tany siptera, czyli przypominam,
że perypatryczna to jest rodzaj
specjacji
w gdzie mamy izolację geograficzną.
No i specjacja perypatryczna
na przykładzie właśnie tego ptaka polega
na tym, że przypominam, tam było taka
sytuacja, że mieliśmy do czynienia z
skrajnymi
zasięgami gatunków. To znaczy,
zauważcie, mamy nową Gwineę i tutaj mamy
gatunek Tany Siptera Galatea. Natomiast
mamy również
populacje, które skolonizowały wyspy
sąsiadujące z nową, przepraszam, z nową
gwineą, na przykład Biak, Numfor czy
Kofiau, te wysepki tutaj.
I to spowodowało, że tam zupełnie jak w
przypadku tej zeberki timorskiej tak
naprawdę, chociaż w przypadku zeberki
timorskiej nie powstała specjacja,
znaczy nie zaszła specjacja,
doszło do
efektu założyciela, najpewniej doszło do
wyniku tego dodryfu genetycznego i
powstały nam nowe gatunku tanytera
Rideli i Tanyiptera Carolinae. Na
przykład widzimy, że ten Galatea również
występuje na dwóch różnych wyspach. Na
przykład tutaj na tych wysepkach również
występuje, więc być może kiedyś również
tutaj ten Galatea ulegnie specjacji do
innego zupełnie gatunku. Natomiast na
razie doszło właśnie tylko do specjacji
w te dwa gatunki. No bo tak jak już
rozmawialiśmy na poprzednim odcinku,
doszło do dryfu genetycznego.
Znaczy dryf genetyczny zadziałał
zadziałał w wyniku efektu poprzez efekt
założyciela tak naprawdę.
Okej. No i specjacja mieszańcowa, tak
jak powiedzieliśmy sobie, może zachodzić
stopniowo bądź skokowo, zupełnie jak
izolacja genetyczna,
ale mieszaniec musi mieć przewagę
selekcyjną, tak? Czyli on musi mieć coś
do zaoferowania. No i przykładem właśnie
jest ta Spartina Anglika. Pierwszy etap
spartina Martina i Spartina
Alternifolia
dało tak dała ta krzyżówka powstanie
Spartina X, czyli mieszaniec Town Sandy.
No i ten Town Sandy nie mógł się
rozmnażać, bo tak jak powiedzieliśmy
miał pary chromosomów, które były
zupełnie niezgodne ze sobą. Yyy,
natomiast on uległ poliploidyzacji. Yyy,
więc powstał yyy organizm
tetraploidalny, który już ma pary
chromosomów homologicznych, y, czyli
zaszła allopoliploidyzacja
y czy też allo tetraploidyzacja
yyy i ten y gatunek już yyy mógł
rozmnażać się i dalej może rozmnażać się
generatywnie. No bo skoro ma chromosomy,
przepraszam, ekologiczne, chromosomy
homologiczne, no to może tworzyć gamety,
a jeśli może tworzyć gamety, to może się
rozmnażać płciowo. Tak, chromosomy
homologiczne, przypominam, są potrzebne
w profazie mejotycznej po to, żeby
doszło do powstania bivalentów.
No i przykład jeszcze radiacji, czyli
ostatni slajd. afrykańskie jeziora
ryftowe. Mamy jeziora Wiktorii, Malawii
oraz Tanganika
w Afryce i one cechują się dużą
różnorodnością ryb pielęgnicowatych.
Tutaj mamy przykład tych
pielęgnicowatych ryb w jeziorze Malawii
położony. To jezioro jest położone na
wschód od kraju Malawii, jak pewnie się
spodziewacie. Wiek tych grup kiedyś
szacowano na tam chyba nawet miliony
lat.
Ale teraz okazuje się, że tak naprawdę
ta specjacja była bardzo szybka i
większość tych grup ma tak naprawdę
tylko kilkanaście tysięcy lat i to była
specjacja sympatyczna, czyli mieliśmy
specjalizację pokarmową, mieliśmy
różnorodność siedlisk oraz selektywne
kojarzenie, czyli mieliśmy takie
czynniki, które nie wynikały z izolacji
geograficznej tak naprawdę. yyy
natomiast wynikały oczywiście też tam
mogła zachodzić jakaś specjacja
lopatryczna, nie mówię, że nie.
Natomiast zazwyczaj to były po prostu
pewne czynniki, które y miały związek z
takimi czynnikami ekologicznymi, czyli
po prostu yyy jakieś yyy dobory
rozrywające chociażby czy dobór płciowy,
jeżeli mamy selektywne kojarzenie. No i
widzicie jak wiele różnych form ryb
powstało.
I to wszystko jeśli chodzi o ten
materiał. Zachęcam do odwiedzenia
Facebooka oraz Instagrama oraz zachęcam
do odwiedzenia partnerskiego kanału Lus
Chemia, na którym znajdują się podobne
odcinki z chemii. Również Bartek z
Chemii oferuje kurs maturalny, więc
zachęcam jeszcze raz do odwiedzenia tego
kanału. A na dzisiaj to tyle. Życzę wam
owocnej nauki. Trzymajcie się. Cześć.
Yeah.
Ask follow-up questions or revisit key timestamps.
Film omawia zagadnienie specjacji, czyli procesu powstawania nowych gatunków. Wyjaśniono definicję gatunku, skupiając się na izolacji rozrodczej jako kluczowym kryterium, ale także poruszając problemy związane z organizmami rozmnażającymi się bezpłciowo. Przedstawiono zmienność w obrębie gatunku, ilustrując to przykładem koniczyny białej i jej zróżnicowania w produkcji glikozydów cyjanogennych w zależności od klimatu. Wprowadzono pojęcie współczynnika utrwalenia (FST) jako miary zróżnicowania genetycznego między populacjami. Omówiono dwa główne typy specjacji: allopatryczną (z izolacją geograficzną) i sympatryczną (bez izolacji geograficznej), szczegółowo opisując podtypy takie jak wikariancja, perypatryczna, parapatryczna, specjację przez dobór rozrywający, hybrydogenezę i izolację skokową. Przedstawiono również mechanizmy izolacji genetycznej, dzieląc je na prezygotyczne (behawioralna, ekologiczna, mechaniczna, gametyczna, geograficzna) i postzygotyczne (zaburzenia rozwoju, sterylność mieszańców). Przykłady obejmują specjację u ptaków Tanyiptera, powstanie Spartina Anglika poprzez poliploidyzację oraz radiację adaptacyjną ryb pielęgnicowatych w afrykańskich jeziorach ryftowych.
Videos recently processed by our community