Radyo Tiyatrosu.

Yapım Ankara Radyosu.

Çember

yazan Emine Tekmen. Yöneten Baykal

Saran, yapımcı Ersan Edinç, efektör

Mehmet Turgut, teknik yapım Alican

Deniz.

Oynayan sanatçılar Anne Macide Tanır,

Hanife Nurşengirgin Koç, Hasan Ertan

Savaşçı, Zeynep Refika Özbayer, Ayşe

Ayşe Akınsal, Ahmet Hakan Vanlı, Hüseyin

Orhanal, Recep Mustafa Uğurlu Adam

Mehmetur

Ayşe

kızım neredesin? Ay ay. Her yanımdan ses

gelir oldu.

Şu baş ağrıları öldürecek bir gün beni.

Ayşe

>> ne var? Ana

>> gel hele kızım. Ay başım bugün çok fena.

>> Geldim ana.

>> İlaçlarımı bir türlü bulamadım.

Aramadığım yer kalmadı. Ağrılar bende

akıl mı kodu?

>> Aklında bir şey yok ana. Çocuklar

ellemesin diye dolaba kaldırmıştım.

Şimdi getiririm. Ah ne dersen de bende

iş kalmamış kızım. Sen de olmasan halim

nice olurdu. Bilmem.

>> O nasıl söz ana? Asıl sen olmasan bizler

ne yapardık?

>> Bize kucak açtın, kol kanat gerdin. Hem

anamız hem babamız oldu.

>> Artık dayanacak gücüm kalmadı kızım.

Kolum kanadım kırıldı. Bir anda senin

kocan olacak hayırsız oğlum. Biri yanda

kızım. İkisi de dertten başka bir şey

vermedi bana. Allah yüzüme baktı da

senin gibi bir gelin verdi bana. Yüzüne

dedim sanma öz kızımdan ilerisin benim

için.

>> Sağ olun. E ben ben de memnunum. Öz

anamı bilirsever sayardım. Şimdi iki

anam var.

>> Hani ilaçlarım kız. Lafa tutup da

ağrıdan öldürecek misin beni?

>> Şimdi getiriyorum ana. Sen yat dinlen.

>> Ay gece uykuya hasretken gündüz hiç

yatamam. Ağrılar aman vermiyor. Sabahı

sabah ediyorum.

>> Hangisinden vereyim?

>> Beyaz olandan ver. İki tane olsun.

>> Aa iki tane fazla olur ana.

>> Olmaz. Tekinden fayda görmedim. Sen iki

tane ver ele.

>> İnadı bırak da bir doktora gidelim.

>> Ha şu yaşımda doktor ne yapsın? Hangi

bir yanımı tamir etsin? Yaşlılık

alametleri bunlar. Suyumu koy da hele

şunları yutuvereyim.

>> Of öyle deme ana. İlaç falan verir

belki.

>> Ay. E bunlar ne peki?

Hiç hiç fayda yok

>> ama bunlar Zeynep teyzenin ilaçları. Ya

sana yaramazsa.

>> Hadi güzel anam hede gidelim. Belki

ağrıların sonbulur da uyuyabilirsin.

>> Uğraşma benimle. Doktor falan istemem

ben. Merak etme sen. Ölmeye niyetim yok.

Ekmekleri fırından çıkardın mı? E

>> çıkardım ana. Çamaşırları da astım

dışarıda. İşim kalmadı.

>> Ellerine sağlık kızım. Sen olmasan ben

ne ederdim? Nasıl çıkardın bunca işin

içinden? Bende iş kalmamış. Kızım bünlas

etmiş. İflas.

>> Üzülme Ana, ben her bir şeyin üstesinden

gelirim. Yeter ki sen dinlen. İyi ol.

>> Benim melek kızım bilirim. Gelirsin.

Gelirsin de ne fayda. Yazgın. Kötü

yazgın.

Oğlum olacak o hayırsız. Ah rahmetli sağ

olacaktı ki bak gör o zaman evlat demez

hakkından gelir dize getirirdi onu. Hala

haber yok mu kız?

>> Yok ana.

>> Ah hadi beni düşünmüyor. Bebeleriniz

seni de mi merak etmez bu deli oğlan?

Tövbe tövbe tövbe. Gel deenme.

>> Yapma anam üzme kendini. Hem Rıza amca

ne dedi bilirsin. Ahmet şehirde iyi iş

tuttu demedi mi? Şehirde yaşamak zordur.

E bir de iş olunca tabii

>> işmiş anlamam ben. Attı kendini şehre.

Gidiş o gidiş. Ne ses ne soluk. Para mı

saldı? Hatırını mı sordu? E

>> ben iyiyim. Çocuklar da iyi. Parayı ne

edelim biz?

>> Yok kızım kocan diye ondan yana olma.

Senin kocansa benim de oğlum. Yiğidin

hakkını yiğide vermek gerek. Sana ettiği

iyi değil. Karısısın sen. Onun

bebelerinin anasısın. Erlik böyle mi

olur? Yazık ettin kendine. Adam belledin

kaçtın benim o çulsuza. O da seni yarı

yolda kodu işte.

>> Öyle deme ana. İşi çoktur. Yoksa arar

sorardı. Seni sever bilirsin. Hadi hadi

uzan biraz sen.

>> Ay ay ay.

Başım yine çok fena. Ay öldürecek bunlar

beni. Her bir şey tammış gibi bir de

kızın derdi çıktı. Hem de ne dert? Ne

edeceğimi şaşırdım. Her şey düzelecek.

Bugünler de geçecek elbet. Sinirlenme

Ana. Canına yazık. A sana çorba

getireyim. Acıkmışsındır ha?

>> İstem.

>> Ay istemem. Olur mu Ana? Sabah beri

ağzına lokma koymadın.

>> İçim almıyor kızım. İstersem söylerim.

Sen beni boş ver de bebeleri doyur.

Mehmet sokakta mı hala?

>> Sokakta. Bu oğlan oyun delisi oldu.

Çağırmasam acıktım dediği yok. Babası

gideli bir haller oldu. Pek huysuzlandı.

Lafımı sözümü de tutmuyor. Ne edeyim

anne?

>> Daha çocuk o. Lafı da sözü de anlayacağı

zaman gelir elbet. Hadi çağır şunu da

karnını doyur ver.

Buyur Zeynep.

Yok girmeyeyim. Karanlık basmak üzere.

Bizimkiler acıktık diye üşüşürler az

sonra. Hanifana'yı merak ettim de bir

sorayım dedim.

>> İyi değil Zeynep teyze. Ağrılar aman

vermiyor. Soluna da bir haller oldu.

Öylece yatıp duruyor işte.

>> Ah vah zavallı kadıncağız. Dertler yedi

bitirdi bir çareyi. Eh kolay mı bu yaşta

dedikodularla boşet? Kızının ettiğini

düşündükçe.

>> Fatma ne etti ki? Bari sen deme Zeynep

teyze bizi tanır bilirsin.

>> Vallahi ben demiyorum kız. Bütün köyün

dilinde bebelerim bile.

>> Herkes kendine baksın.

>> Ne diye döneniyorsun kız? Yalan mı?

>> Yalan tabii. Kim ele kocasından

boşanacaksa. Dünyada bir Fatma değil ki

boşanan.

>> Bilmez gibi konuşursun ama bizim adam

kahvede duymuş. Hem de kimden? Fatma'nın

kocasından, Asım'dan. Ondan kara olmaz.

Boşayacağım onu." diye bağırmış. Güya

Süleyman'la.

Bilirsin kız

>> hepsi yalan. Şuna da bakın heli. Kendisi

erkek olmuş da kadın beğenmiyor.

Süleyman daha dünkü çocuk. İnsanın

aklına bile gelmez.

Nereden uyduruyorlar bunları bilmem ki.

>> Bir şey yoktu da niye kaçtı köyden?

>> Kim? Fatma mı? Kaçmadı. Dedikodulardan

bunaldı. Üzüntüsünden yataklara düştü

birçare. Hanif da onu Rize'ye teyzesine

gönderdi. Ne var bunda? Bana göre bir

şey yok ama elalem öyle demiyor.

Kimselerin yüzüne bakamaz olduğu

utancından kaçtı diyorlar.

>> Utanmaz olan dedikodu yapanlardır. Rahat

bıraksınlar bizi. Ne istiyorlar bizden

anlamadım. Aman Zeynep teyze gözünü

seveyim anam duymasın bunları. Yüreğine

iner kadıncağız. Zaten hali hal değil.

>> H senin bebe uyanmış ağlıyor.

>> Acıkmıştır.

>> Ateşi düştü mü bari?

>> Düşmedi. Alev alev yanıyor diye

diyeceğimi şaşırdım. Üzülme geçer.

Ateşten bir şey olmaz. Korkma. Tülbenti

ıslatıp alnına koyuver. Ha unutma bolca

da su vereceksin. O ortalık iyice

karardı. Ben gideyim. Hanifana'ya

uğradığımı söyle. He mi kızım?

>> Olur. Söyleim. Güle güle.

Hayırdır inşallah? Geldim. Geldim.

Hayırdır inşallah?

Nasıl vuruştur böyle? Kim ola ki?

>> Alçak adam. Namus düşmanı. Nerede o ana?

Çabuk söyle. Nerede o?

>> Ahmet. A yavrum bu nasıl geliştir? Oğlum

kimi soruyorsun?

>> Kimi olacak ana? Asım denen o iblisi

nerede o? Desene bana.

>> Ne bileyim oğlum. Hem ne edeceksin Asım?

>> Ben bilirim ne edeceğimi. Öyle bir

derlenmişim ki.

>> Belli belli bir haller olmuş sana. Selam

sabah yok mu?

>> Bana etme ana eğleşme benimle.

Öldüreceğim onu.

>> Kimi? Bilmez gibi konuşursun anam

duyduklarından sonra.

>> Ne duydun ki desene ha?

>> Namusunuz iki paralık olmuş haberin yok.

Allah'tan cemillerin oğlan geldi şehri

de olanları anlattı.

Yoksa sizin diyeceğiniz yok.

>> Hele şunun öfkesine de bakın. Yerin,

yurdum belli mi ki? H kime neyle haber

salacaktık desene.

>> Bunun hesabını vermeli, bedelini

ödemeli.

>> Otur hele oğlum. Otur. Soluklan.

Sana bir kahve pişireyim ha. Kahve

zamanı değil ana. Ağımı bulmam lazım.

>> Ne edeceksin ağımı bulup da? Hele otur.

Otur da konuşalım.

>> Çoluk çocuğun bile maskarası olmuşuz.

Sen hala konuşalım dersin. Ne konuşması

ana? Hem bacımı döve döve sokağa atsın

hem de iftira atsın. He. Saklanacak bir

delik bile bulamadan geberteceğim onu.

Bak namus nasıl temizlenilmiş görürsün.

>> Etme oğlum. İyi düşün. Öfkene yenik

düşme. Adam öldürmeyi kolay mı belledin

hem?

Hem sonrası var bunun.

>> Sonrası yok. Öyle bir susturacağım ki

bir daha ağzını açıp da bacım için ileri

geri konuşamayacak.

>> Diyelim ki öldürdün. Karın çocukların ne

olacak peki?

>> Sen varsın ya.

>> Ben bugün varım yarın yoğum. Kız cağız

kime sığınır? Nereye gider? Kodun gittin

şehre. Ne haber ne para ettiğin

yetmezmiş gibi.

>> Ne ettim ki? Keyfimden mi şehirdeyim?

Çalışıyorum işte.

>> Çalışıyorsun da ne oluyor? Hah?

Dillendirme beni bu hasta halimle.

>> Sus ana sus.

>> Bunları dinlemeye gelmedim.

>> Konuşacak halim yok. Hele zamanım hiç

yok.

>> Asımı bulmam lazım. Bıçağ mı ver bana?

>> Veremem. Dediğimi dinlemez, bildiğini

okursan sana oğlum demem. Bilesin.

>> Nerede bu Meret? Nerede? Heh.

Buldum işte.

>> Oğlum etme bebelere acı. Asım sonum

geldi. Kork benden.

>> Oğlum bir defacık olsun anacığına kulak

ver.

>> Çekil önümden. Ana

>> çekilmem. Bu evden ölüm çıkar da sen

çıkamazsın.

>> Ana sen derlendin mi? Namusumuzu

temizlemeliyim. Bu da erkişi olarak bana

düşer.

>> Sana düşmez. Kimseye düşmez.

>> Yolumda çekil ana. Bütün küre rezil

olamam. Baş önde dolaşamam. Babamın

kemiklerini sızlatma mezarında. Asıl

şimdi sızlıyordur babanın kemikleri.

Ana sözü dinlemeyi öğrenemedin. Hakkımı

helal etmem bilesin.

>> Çekil yolundan bırak beni. Bırak kolum

hala.

>> Bırakmazsam ne olurmuş desene. Aceleye

getirip de yanlış iş ettiğin çok

olmuştur. Hala dediğim dediksin.

>> Bırak boş lafları ana. Kararım kesindir

bilesin.

>> Git öyleyse git.

Hakkımı helal etmem sana.

Benim dertli başım.

Ölüp gitseydim de bugünleri görmeseydim.

Başımıza ne dertler açtın.

Onca emek verdin. Umut bağladım sana.

Sen

sen

yetişin

yetişin.

Ah

yüreğim

anam

anam yüreğime

bir şeyler oluyor.

Ben de yok.

olsaydım Ahmet'e engel olabilirdim.

Anamın öfkelenmesine, üzülmesine razı

olmaz bir çözüm yolu bulabilirdim. Kim

bilir?

>> Sonunda çoluk çocuk toparlanıp yollara

düştü. Yanına geldik. An vah vah

>> vah ki vah zavallı kadıncağız.

Allah rahmet eylesin. Nur içinde yatsın.

Hayırsız oğlan ne sana ne anasına sahip

çıkabildi. Ne demeli bilmem ki. Dağ gibi

kadın üzüntüsünden eridi gitti.

>> Sen de eremişsin baksana. Bir deri bir

kemik almışsın.

>> Bilirsin iş güç çocuklar. Hanife ananın

hastalığı

bir yanda yokluk yoksulluk.

Onca uğraş diduç kocaman bir hiç. Ne

edeceğimi şaşırdım. Kime yanayım desene

ana? Kendime mi çocuklara mı? Hanife

anama mı yoksa Ahmet'e mi? Şimdi ne

edeceğiz ana?

>> Bilmem ki kızım. Ben de şaşırdım kaldı.

>> O ne sana?

>> Babalığın mı? Aman her şey bildiğin,

bıraktığın gibi. Yaşlandıkça

düzeleceğini iyice dağıttı adam.

>> Senin derdin yokmuş gibi. Başka çare

gelmedi aklıma. Kime giderdik? Nereye

sığdırdık?

>> Ağlama kızım, ağlama. Senin yerin

burasıdır. Doğru olanı yaptın. Üzülme.

Bir yoğunu buluruz elbet.

Yoldan geldin. Yorgunsundur. Hele yatıp

dinlenir. Biraz sonra konuşuruz.

>> Ben yatmam. Uykum yok.

>> Ne demek yatmam?

>> Ninem uyudu, uyanamadı. Ben yatmam,

uyumam.

>> Çocuk korkmuş, beselli. Bırak yatmasın,

zorlama.

>> Bütün gece yol aldı kanı. Doğru dürüst

uyuyamadı.

>> Elleme torunumu. Akşama yatar, dinlenir

elbet. Aslan torunum benim. Aslan

torunum benim. Hadi gel de bakayım.

Ninen seni bir öpsün bakayım. Gel. Gel.

Oh yavrum benim. Hadi sokağa çık da oyna

biraz.

>> Arkadaşlarımın hepsi köyde kaldı.

Benimle kim oynar?

>> Oo üzülme oğlum. Bizim buralarda çocuk

çok. Hemen kaynaşır oynarsın onlarla.

>> Benimle oynarlar mı?

>> A niye oynamasınlar? Sakın kapının

önünden uzaklaşayım deme. Ha şehir köy

yerine benzemez.

Kaybolur. Evin yoğunu bulamazsın sonra.

Olur. Nana

>> bu çocuklar ne olacak ana? Ya babalığım

bizi istemezse kime gider? Nereye

sığınırız biz?

>> Şimdi bunları düşünmenin sırası değil.

Hasan kocamsa sen de kızımsın. Bir hac

çaresi buluruz. Hem

>> nasıl? De ki bizi istemedi. O zaman ne

olacak?

>> E biraz huysuzdur bilirsin. Ne yapalım?

İyi bir zamanlı kollar konuşurum onunla.

Sizleri sokağa koyacak halim yok ya.

Allah'tan baban sakin akıllık etti de

beni sigorta ettirip şöyle 3 be kuruş

almamı sağladı. Rahmetli nur içinde

yatsın ileri görüşlü bir adamdı.

Babalığına kalsam acımdan ölürdüm

vallahi. Bütün parasını o zıkkıma

yatırıyor. Bünye de kaldırmıyor. Sürekli

hasta. Kendiyle beraber beni de

süründürüyor anlayacağım. Once

ettiklerinden sonra hak ettim.

>> Aman öyle deme kızım. Ben onun bunu

bilmem. Gene de başımızda olduğu iyidir.

Biz öyle gördük, öyle bildik. Ne bileyim

eee karşı durulmaz işte.

>> Haklısın anne sana lafım yok. Önceleri

ben de öyle bilirdim ama şimdilerde.

Neyse boş ver.

>> O nasıl laf kız öyle? Ne olmuş

şimdilerde de bakayım.

>> Yok ana bir şey olduğu yok. Ağam nasıl?

>> İbrahim mi? İyi iyi iyi. Maşallah

evlendi. İstanbul'a yerleşti.

Karısı da hamileymiş.

>> Evlendi mi? A ne çabuk?

>> E ne etsin oğlan? Babalığını duyunca

öfkesinden küplere bindi. Rızasını

almamışmışmış.

Aslında onun derdi İbrahim'in parası.

Yoksa babalık etmek istediğinden değil.

Evlenince para gönderemez. Oldu ya. Ha

bütün tantanası bunda.

>> İstanbul'a neden gitti peki?

>> E neden olacak? Huzur bulamadı evladım.

Babalığın rahat mı bırakır insanı?

İçtikçe bir bana bir ona saldırdı durdu.

Sonunda İbrahim dayanamadı. Bahçedeki

kömülün yanına tek göz o da yaptı

kendine. E orada da huzur bulamadı

çocuk. Anlayacağın kaçtı gitti.

İşte arada bir mektup gönderir.

>> Zavallı. O da az çile çekmemiş doğrusu.

>> Öyle bilirsin sana pek düşkündü. Sen

gidince üzüldü. Üzülmesine de öte yandan

kurtulduğuna seviniyordu. Tabii.

>> Ne kurtuluşu ya?

>> Yazgı kızım. Yazgı. Yazgımı bilmem ama

kendim ettim, kendim buldum. Kimsenin

suçu yok.

>> Olmasaydı iyiydi ya. İşte olacağı

varmış. Ne yapalım? Bunda da bir hayır

vardır elbet.

>> Belki ağam İstanbul'da ne iş tutuyormuş?

>> İnşaat işlerindeymiş. İşte orada burada

iş buldukça çalışıyormuş.

>> Bak bak bu iyi işte. H ah sen çok yaşa.

Ana derdimizin çaresini buldum.

>> Ne buldun kız desene? Çatlatma adamı.

>> Hani ağamın odası var ya. He

>> kömürlüğün yanındaki

>> inşaat işi deyince aklıma geldi.

>> E ne olmuş oraya?

>> Hala anlamadın mı Ana? Biz oraya

yerleşebiliriz.

>> Aa hiç olur mu kızım? Küçücük bir oda

iki de çocuk oluru. Yok bu işin yok.

>> Sağışırız be anam bir yer yatağa attık

mı bu iş tamam.

>> E peki konu komşu ne der bu işe? Yo

dünyada olmaz. Kızına sahip çıkama da

sokağa attı demezler mi hiç?

>> Ne derlerse desinler. Kimele bizim

yattığımız yerden ha aynı damı

paylaşmışız ha aynı bahçeyi. Hem sen de

bizimlesin.

>> Ya doğru dersin de yok. Ben gene de

rahat değilim. Dedikodudan korkarım

kızım. E soruda babalığın o ne der? Ne

eder pek?

>> Üzülme ana. Kimse bir şey edemez

>> ya. Doğru vallahi. Galiba bu sefer

haklısın sen. E hadi öyleyse babalığın

gelmeden odaya hazırlayalım. Hadi koş.

Bu arada sana böyle kapkacak yatak falan

da vereyim. Bu iş oldu ana

>> ya. E pek olmadı ya. Ne yapalım işte

oldu diyelim artık.

>> He kes be kadın kes. Kes dedim sana.

>> Son günlerde ağlamayı iyi silah

belledin.

>> Yapma Hasan günahtır ya. Öksüzlere acı

mavi.

>> He. Kocaya kaçarken iyiydi değil mi?

İstemem olmaz dedim. Rızamı almadan bu

kapıdan çıkan bir daha giremez dedim.

Dinletemedim. Şimdi de ben dinlemiyorum.

Efendim

>> etme ya gençlikte sevde.

Ne olur büyüklüğünü gösterdi affet şu

garibi. Benim hatırım için ne olur? E

hadi sus kes artık. Hadi hatır gönü

dinlemem ben. Beni dinleseydi bu haller

gelmezdi başına. Nesi vardı Arifin? Ha?

Nesi vardı? Kız senin demiştim. Söz

vermiştim. Adamda para desen çok, ev

desen o da var. Babalık yapalım. Kızımız

rahat etsin dedik. Kızın ne yaptı? Ne

yaptı? Söylesene. Desene. Bir çursuza

kaçıverdi.

>> Ama yani biliyorsun yani Arif çok yaşlı

yani. Ayşe'ye göre demek istiyor.

>> Yaşlıymış yaşlıymış. Gencine vardı da ne

oldu? Ha baba ocağına geri döndü işte.

Hem de iki çocuklar

>> e ama gönül bu Hasan gençlik işte. Hata

etti. Ne yapalım? Bir cahilliktir oldu.

Unut gitsin ne olur kırkınlıklar bitsin.

Hadi benim hatırım için ne olursun.

>> Bak o adamdan boşanırsa düşünürüm.

>> Bak şimdi

>> bir de çocuklarını bakım evine

gönderecek. O zaman kapımı ocağımı

açabilirim.

>> Oy oy olur mu hiç? Olur mu? Yazıktır

günahtır. Bebelerin ne suçu var? Ölür de

çocuklarından ayrılmaz. olacaksa böyle

olacak efendim.

>> Var git konuş onunla. Başka yolu yok bu

işin.

>> Bana bak bilirsin Arif daha evlenmedi.

Ayşe'ye de hala tutkun. Onunla konuşur

bu işi hallederim ben

bu işi oldu Bilhanım bana bak. Ya benim

dediğim olur ya da kapımda aman

dilenmesin böylece taşı.

Sus kızım sus. Elifim anan sana ne çiçü

alacak? Bak Elif bak.

Acıkmış yavrucuk. Süt de yok ki. Ne

yapsam acaba?

Tamam Elif sussana.

de nerede kaldı? Kes ağlamayı kızım.

Ne edeceğimi şaşırdım.

Güzel kızım benim. Ağzı nereye gitmiş

kızım? Baba getirmiş.

Sus sana kız.

H geldin mi? Nerede kaldın oğlum?

>> Geldim ana.

>> Çabuk olsana. Kardeşin ağlaya ağlaya bir

hal oldu.

>> Geldim geldim.

>> Hani süt nerede? Kırdın mı yoksa? Yok

kırmadım. Bakkal amca vermedi. Süt müt

yok dedi.

>> Nasıl yok? E sen de başka bir şey

alsaydın.

>> Yok öyle değil an. Süt var da bize yok.

Borcunuz çok vermem dedi.

>> Sana öyle mi dedi?

>> H.

>> Bak bakalım deden evde mi?

>> Evde gelirken pencereden gördüm.

>> Hay Allah. Anamdan azıcık ekmek

alabilseydik. Bebe açlıktan ölecek. Sen

de acıkmışsındır.

>> Yok ana pek acıkmadım. Dedem gidene

kadar beklerim.

>> İyi öyleyse.

>> Ana be

>> ne?

>> Benim babam katil mi?

>> O nasıl laf? Oğlum nereden çıktı şimdi

bu?

>> Babam adam öldürmüş.

>> Kim diyor bunları?

>> Hasan dedem.

>> Ne diyor?

>> Babam katilmiş. Bir adamı bıçaklamış.

>> Bakma sen onun dediklerine.

Senin baban, senin baban, senin baban

kahraman. Anladın mı? Kahraman.

>> Yani iyi bir şey mi yapmış?

>> E bu sefer babanı görmeye gittiğimde

seni de götüreceğim. Uslu çocuk olursan

söz tamam mı?

>> Yaşlı hanım

>> dur önce söz ver bakalım.

>> Uslu çocuk olacağım. Söz hanım.

Mehmet bugün söyledi. Derlenmiş bu adam.

El kadar çocuğa öyle laf söylenir mi?

>> Haklısın. Söylenir mi hiç? Bebelere

takmış kafayı. Ne edeyim kızım? Beni

dinlediği mi var?

>> Ben konuşsam belki yararı olur. Ha ne

dersin? Ama

>> sakın hau bilirsin. Bırak uğraşıp durma.

Yorulacağı gün gelir elbette.

>> O adam yorulmak nedir bilmez.

Çocuklarıma ellemesin. Rahat bıraksın.

>> Bırakmaz kızım. Onun asıl derdini bilmez

gibi konuşma öyle.

>> Bilmez miyim? Ölürüm de o adamla

evlenmem. Ne çocuklarımı bırakırım ne de

evlenirim. uğraşmasın benimle.

>> O adamın işini akılsı vermez kızım.

İnatlaşma onunla.

>> Ne edeyim peki? Her istediğini hem

edeyim sonra.

>> Oy ikinizin arasında kala kaldım.

Vallahi lafım sana değil ana.

Yaptıklarını, isteklerini düşündükçe

dileniyorum.

>> Biliyorum kızım biliyorum. Ah bir şeyler

yapabilsen

>> daha ne yapacaksın? Bizi kolluyor.

Karnımızı doyuruyorsun ya. Bu da bize

yeter.

>> Yetmez bilirim. Yetmez ya. Elden gelen

işte bu kadar.

Şu bakkal Ahmet'in ettiğine de bake.

Borcumuz borç veririz elbet. Patlamadı

ya.

>> Adam haklı ana. Borç çok tek kuruş

veremedik. Ağımdan da bir haber çıkmadı.

Elim darda diye haber sanmıştım.

>> E gönderir gönderir. İhmal etmez öyle

şeyleri. Bir aksilik falan olmuştur

işte. Ne bileyim ben. Benim de aylığı

almama daha çok var. Ne etsek bilmem ki.

>> Sana da yük olduk. 3 kuruş para.

>> Aman o nasıl söz kız öyle? Sen benim

kızımsın. Ben toksam sen de tok. Ben

açsam sen de aç. Keşke elimden daha

fazlası gelse.

>> Sağ ol. E benim demem o ki

>> ne ki? Ne?

>> Yok bir şey.

>> Yok. İyi öyleyse çeneyi bırak da çay

koy. Höle bakayım. İki saattir ocağın

üzerinde acıkmıştır.

>> Olur. Ana

>> bir çıkış yolu bulmalı ama nasıl vardır

elbet. Bir şey mi dedin hanım?

>> Yok kızım yok. Sen bana bakma. Kendi

kendime konuşup duruyorum işte.

>> Ana ana.

>> A Mehmet değil mi bu?

>> Mehmet'in sesi. Ne oldu ki?

>> Kapıyı açsana kız. Oğlan korkmuş gibi.

>> Mehmet ne var oğlum?

>> Kapıyı kapat çabuk ana. Kapıyı kapat.

>> Gitsene oğlum. Ne oldu?

>> Gel bakayım. Kaçma kaçma. Gel buraya.

Nasıl olsa yakalarım seni.

>> Ay hayırdır inşallah. Ne oluyor Hüseyin

efendi? Bu ne hal?

>> Hanım, hanım çocuğuna sahip çıkmayı

öğrence.

>> Ne olmuş ki? Daha

>> ne olsun? Kaç kere söyledim yapma dedim.

>> Ne yapmış?

>> Ne olacak? Kasadaki meyveler aşırıp

duruyor. Bu ilk değil. Uyardım. Ayıptır

dedim. Olmadı.

>> Bunun için mi bunca tantanım? Ha

yüreğimi inecekti ayı. O ne gelişti

öyle?

>> O bacaksızı bir yakalarsam ben bilirim

yapacağımı.

>> Ne yaparsın bakayım? Koskoca adam

utanmadan bacak kadar çocukla

uğraşıyorsun. Yazıklar olsun senin

adamlığına.

>> Vallah adamlık öğreteceğine bebene biraz

terbiye ver hadi.

>> Aman Hüseyin Efendi amma da uzattın ha.

Alt tarafı bir meyve. Çocukluk işte. Ne

yapalım sen de bilirsin. Göz görür can

çeker.

>> Çocukluk falan anlamam ben. Bunun adı

düpenüz hırsızlık.

Hırsızlık.

>> Artı söz. Ben konuşurum onunla.

>> Bak son defa söylüyorum. Demedi demeyin.

Ya terbiye olur ya da doğru karakola

giderim. Anlaşıldı mı?

>> Sünce yıldır komşuyuz. Yüz yüze

bakıyoruz. Öyle söyleme ayıptır. Ayıp.

>> Adam haklı an doğru söylüyor.

>> Haklıyım tabii. Hırsızlık ayıptır. Hanım

bana desin istediğini vereyim. Aman

>> iyi hadi iyi sus artık. Hadi uzun etme

dedim. Kaç para istersen de hadi

bakayım.

>> Para falan istemem ben. Kulağını

çekiverin yeter.

>> Kusura bakma ben konuşurum onunla. Bir

daha yapmaz.

>> Yapmasın tabii. Ayıp oluyor değil mi ya?

Ayıp. Ayıp. Hadi kalın sağlıcakla. Hı.

Güle güle.

>> Mehmet cevap versene. Oğlum nereye kayb

oldu bu oğlan? Bırak çocuğu. Yeterince

korktu zaten.

>> Bu seferlik bir şey demiyorum ama bir

daha yaparsa ben bilirim edeceğimi.

>> Uzun etme. Sus. Rahat bırak çocuğu. Bir

daha yapmaz.

Ey Allah'ım ne günlere kaldık ya Rabbim.

Bütün bu olanları yaz kocana.

>> Yazamam ana. O ne etsin? Bize mi kendi

derdine mi yansın?

>> E kime yanarsa yansın. Sizi bu hallere

kduktan sonra o sizi düşünüyor mu? Ne

ettiğiniz umurunda mı sanırsın?

>> Öyle deme. Olan oldu bir kere. Geriye

dönüşü yok bunun. Sen üzülme ana.

>> Of. Benim demem sizin için tamını 15 yıl

hüküm giydi. Nasıl geçecek? Nasıl

bitecek bu 15 yıl? Sizi de bitirecek.

Zor olacak. Hem de çok zor. Bir şeyler

yapmalıyım. Çocuklar perişan.

>> Sen de öylesin ya.

>> Bir çıkış yolu olmalı. Vardır kızım

vardır. Sabır. Her şeyin başı sabır.

>> Çocuklarım yarı aç yarı tok. Mehmet'in

okul çağı geldi çattı. Bir işe girsem

çalışsam ha olur mu anam?

>> Kızım kadın başına çalışmayı kolay mı

belledin sen? Zordur. Zor.

>> Böyle beklemek daha da zor

>> ama iş bulmak kolay değil kızımsın.

>> Ne iş olsa yaparım.

>> Yapamazsın. Hele hele dul sayılırsın.

Öyle her işte çalışamazsın. El alem

tefekor seni.

>> Karnımı elalem mi doyuruyor? Çalışmak ne

zamandan beri ayıp sayılıyor? Asıl ayıp

çalışmamak. Elin ayağın tutarken ona

buna avuç açmaktır.

>> Doğru diyorsun ya işte ne bileyim benim

aklım ölmez kadın kısmının çalışmasını,

benim bildiğim ekmek parasını her kişi

kazanır.

>> İyi ya işte şimdi ikik bana düşüyor. Ana

bir iş bulsam ne iyi olur. Benedimi

okula göndersem büyük mekteplerde

okutsam.

>> Ya iyi olur da olmasın da

>> yok ana çalışmalıyım.

>> E İbrahim olaydı bak ona danışırdık.

Doğrusunu eğrisini o bilir. Bir hal

çaresini bulurdum.

>> Doğrusu da eğrisi de bu ana. Başka yolu

yok.

>> Kadın başına çıkıp da iş aramayı kolay

bellemes

>> kadınsam kadınım. Ne var bunda?

Çocuklarımın ondan bundan yiyecek

aşırmasından daha kötü değildir elbet.

Yarın sabah hemen iş aramaya başlıyorum.

>> Aa acele anne kız. Düşünelim bakalım.

Hele bir sabah ola hayır ola.

>> Ben düşündüm. Hem de çok. Çalışmalı.

Ekmek paramı kazanmalıyım. Çocuklar

çocuklar onlar ne olacak bilemem. Ben

çalışırken yani tek derdim onlar.

>> Sen onları düşünme ben hallederim.

Mehmet koca adam oldu. Kendine

bakabilir. Elif'e de ben sahip çıkarsam

hiç mesele kalmaz.

>> Sahi yapar mısın ana?

>> E elbette yaparım kızım torunum değil

mi?

>> Ya babalığım o ne der bu işe?

>> Ha duyarsa yer yerinden oynar ama hiç

merak etme. Bilirsin sabah çıkıp gecenin

yarısında giriyor eve. Söyleyen olmazsa

bilemez. Sağ ol ana. Sen olmasaydın

bizim halimiz ne olurdu?

>> Ben olmasaydım da sen yapacak bir şeyler

bulurdun. Sen küçüklüğünde de inatçıydın

ha. Aklına koyduğunu yapardın. Recep'e

söyleyelim de sana bir iş bulsun bari.

>> Recep de kim?

>> İbrahim'in yakın arkadaşı olur. Böyle

efendi çocuktur severim ben onu. Tanışı

da çoktur. Sorsun, soruştursun. Ne

yapalım? Ne olacaksa. Hadi bakalım. Hadi

bir çay daha koy da içelim. Kendine de

koy.

>> Olur ana. İçelim.

>> Allah razı olsun şu oğlandan yüzümüzü

güldürdü. Eee de bakalım alışabildin mi

işine?

>> Alıştım ana. Bundan iyisi can sağlığı.

>> Çok yoruluyorsun değil mi? Bir yanda iş,

bir yanda çocuklar.

>> Yorgun değilim. Mehmet'im okula başladı.

Para da kazanıyorum. Allah'tan başka ne

isterim?

>> Doğru ya.

>> Babalığım ne diyor bu işe?

>> Ama bırak canım homdanıp duruyor her

zamanki gibi. İşte

>> derdi neymiş

>> işte yani

derdini anlayacaksın yani. Aman canım

sen de neyse boş ver onu.

>> Desene. Ne diyor

>> canım? Ne diyecek? Para istiyor senden

bir göz odaya kira istiyor. Onun derdi

para. Bilmez misin hiç? Sıkıldığın şeye

bak ana. Şunu baştan desene. Veririm.

Yeter ki bize ellemesin. Üzülme ana.

Bize dokunmasın da ne yaparsa yapsın.

Derdi buysa halletmek kolay.

Şey bak ne diyeceğim. Bir derdi daha var

ya.

>> Neymiş?

>> Diyor ki

şimdi de Recep'e takmış kafayı.

>> Neden?

>> Eve girip çıkmasın. Benim namusum var

diyor.

>> Mehmet'in derslerine yardım ediyor. Ne

kötülük var bunda?

>> Yok elbet bilirim. Yok. Yok da yani bir

süre gelmese diyorum ben de. Babalığın

öfkesi geçene dek demem o ki yani

huzurunu bozma kızım.

>> Huzurum. Huzurun var mı ki bozulsun?

>> Öyle deme yavrum. Yalnız bir kadınsın,

gençsin. Yakışı kalmaz Recep'in girip

çıkması.

>> Ana sen de mi?

>> Yo yok. Ben Recep'i severim. Kötülüğü

yoktur

bana hoş karşılanmaz kızım.

En doğrusu gelmemesi.

>> Haklısın an Mehmet. Mehmet'e ne derim

ben? Üzülecek yavrucak. Ona çok alıştı

>> ya. Galiba sen de alıştın değil mi? Hem

de çok. Benim içim rahat değil kızım. Bu

işin sonunu iyi görmüyorum.

Y hem de hiç.

Hayırlı akşamlar ağlar.

>> Hayırlı akşamlar.

>> Hayırlı akşamlar.

>> Oo bakın kim gelmiş. Buyur Recep gel

şöyle gel.

>> Cümleten merhaba. Hayırlı akşamlar Hasan

Baba.

>> Oo Hasan'a anlayalım. Nereden Recep'in

babası oluyorsun desene.

>> İbrahim'in babası benim de babam

sevilir. Ne var buna?

>> Hele hele başka şeyler olmasın ha. Ayşe

falan gibi mesela.

>> Size ne oluyor? He karışmayın bu işe.

Bugüne bugün Ayşe'nin babalığıyım ben

hallederim.

>> Neler oluyor Hasan Baba?

>> Bana baba deme.

>> Bak bozuluyor adam kızdırmaya gelmez

bilirsin.

>> Derdiniz ne sizin desenize?

>> Sensin derdimiz sen. Anladın mı?

>> Vah vah vah vah vah. Sabalıcığın bir

şeyden haberi yokmuş baksanıza. Biz de

kendi kendimize gelin güveyi

oluyormuşuz.

>> Gel otur oğul gel uyma onlara. Bilirsin

mesele çıkarmada üstlerine yoktur.

>> Bilirim bilmesine de dertlerini

öğrenelim bakalım.

>> Biz de dert ne arasın? Dert sende evlat.

Bir de senin için akıllı çocuk derler.

Kalbımı basarım gibi bir şey anlamadın.

E malum aklı başka şeylerle meşgul ya.

Ayıptır yahu. Rahat bırakın Recep'i.

Gençtir. Hoş görmek lazım.

>> Gençlik başa bela evlat. Eee kolay mı

aşk? Aşk.

>> Büyüğümsünüz. Sabrımı zorlamayın. Yoksa

>> yoksa ne yaparsın desene.

>> Sarhoş musun nesin? Derdin ne onu söyle

sen.

>> Vay vay vay. Şuna da bakın hele. Dünkü

çocuk utanmadan bana sarhoş diyor.

>> Bak sözüm sana değil Hasan baba. Şu

kendini

>> bana baba deme. Deme dedim.

>> Nereden senin baban oluyormuşum ben?

Ayşe'den. Ayşeden

>> onu karıştırmayın bu işe.

>> Çoktan karıştı bile. Mesele Ayşed'ir.

Ayşe şimdi anladın mı derdimi?

>> Ne olmuş? Ayşe

>> bana mı soruyorsun?

>> Git baba seninle bir işim yok benim.

>> Senin işin kiminle desene? Ayşe ile mi?

>> Sabrımı zorlama Hasan baba. Ayşe'ye laf

dedirtmem ben. Hele sizin gibilere hiç

dedirtmem.

>> Ne varmış bizim gibiler daha? Ha? Biz

senin gibileri de çok gördük.

>> Şuna bak şuna. Hem suçlu hem de güçlü

diye buna derler işte.

>> O dur hele dur. Uymaz dedim şunlara. E

baksana hepsi derlenmiş bunların.

>> Nasıl uymam? Ne dediğini biliyor mu

bunlar? Hele sen hele sen Hasan baba

nasıl uyarsın onlara? Bir de Ayşe'nin

babalığı olacaksın. Kızını savunacak

yerde şu beş para yetmezlerle bir

oluyorsun. Dua et ki İbrahim'in

babalığısın. Yoksa yaşına başına bakmaz.

>> Ne yaparsın ha? Ne yaparsın? Bana bak.

Demedi deme. Ayşe'den uzak duracaksın.

Yoksa dünyaya geldi de pişman ederim

seni. Anladın mı?

>> Sarhoşsun sen.

>> Kim sarhoşmuş? Ben sana gösteriyorum.

Şimdi canın okurum. Hey hey

>> he bana bak bana bak bu işi kolay

bırakın

tutmay

>> kıza iş buldum oğlana ders

çalıştırıyorum ayakları sökmez bana

yetti be o eve bir daha girdiğini

görürsem şu an okurum

>> ne olur girersem kime ne bunlar

>> ya yapmayın beyler ayıptır koca

adamlarsınız

>> ayıbı ne bilirmiş bunlar işleri güçleri

dedikodu hele sen senden de baba olur mu

be senin yapman gereken babalık görevini

ben yapıyorum diye mi öfkel Konuşma.

Ayşe'den uzak duracaksın o kadar.

>> Bunları İbrahim bir duysa nerelere

kaçarsın bilemem ama şimdiden saklanacak

bir delik bulsan iyi edersin.

>> İbrahim dökimmiş. O da kendini erkek mi

belliyor? He

>> sen de şunu iyi belle öyleyse Ayşe'den

ben değil asıl sen uzak duracaksın. Ona

bir kötülük edeyim dersen karşında beni

bulursun. İşte o zaman kim erkek kim

değil görürsün.

Öyle mi dedi?

>> Hı hı. Aynen öyle söyledi.

>> Peki sen ne yaptın?

>> Kavga çıkarmamak için uğraştım ama

beceremedim Ayşe'ye. Sonunda ben de

ağzıma geleni söyledim.

>> İyi etmişsin. Bu adam iyice kaçırmış.

Onca kalabalığın ortasında söyleyecek

laf bulamamış da benimle mi uğraşıyor?

>> Onun derdi belli. Benim bu eve girip

çıkmamdan rahatsız oluyormuş. Derdi

buysa sen de gelmezsin. Olur biter.

>> Olur mu hiç? Bana ihtiyacınız varken

yapamam. Hem İbrahim'in hatırı var

zaten. Ona yazdım her şeyi. Bugün yarın

gelir.

>> Yazdın demek.

>> Başka çarem yoktur. Size zarar

verebilir. Ben hem neyse boşver. Sen ne?

>> Boşver dedim.

>> Diyeceğini açıkça desen.

>> E İbrahim gelsin öyle sana diyemem.

Yakış kalmaz.

>> Benim yüzümden lapeş ettin. Başını derde

soktum.

>> Boş ver önemli değil. Gelip gitmem

dedikoduları artırır.

Zor durumda kalacaksan

istersen gelme.

>> İyi olur.

>> İstersen

>> istemem.

>> Neyi istemezsin? E dedikoduların önemi

yok ama gelmesen daha iyi. İbrahim ağam

gelsin konuşuruz.

>> Olur gelmem.

>> Mehmet sana çok alıştı. Üzülecek şimdi.

>> Ya sen

>> galiba

ben de alıştım.

>> Ben de.

Karnın aç mı oğlum? Uzun yoldan geldin.

Biraz dinlen istersen.

>> Yok ana haç değilim.

>> Gelinim nasıl?

>> İyidir ana. Ellerinden öper.

E bir de oğlumuz oldu.

>> Ne zaman? Aman

torunum olmuş da hiç haberim yok. Aman

hayırsız oğlan, anana bir haber

salamadın mı?

>> Daha bir haftalık ana haber salacaktım.

Neyse sonunda kendim geldim işte.

>> İyi ettin de geldin İbrahim. Adı ne

Torunum?

>> Mahmut.

>> Babanın adını kodun demek. Benim aslan

oğlum. Çok iyi düşünmüşsün.

>> Babam iyi adamdı. Oğlum da ona çeker

inşallah.

>> Ya rahmetli çok iyiydi. Çok sağ olaydı.

Torununu görebileydi.

E de bakalım böyle habersiz gelişin

neden acaba?

>> Öylesine bir geliş işte. Seni sonra

Ayşe'yi de özledim.

>> Yo beni kandıramazsın. Bu öylesine bir

geliştiği belli. Neler oluyor bakayım.

Hadi söyle.

>> Üstüme varma ana. Yorgunum. Yoldan

geldim. Sonra konuşuruz.

>> Ya az evvel yorgun değildin. Şimdi

yorgunsun.

Anlaşıldı,

anlaşıldı.

>> Ayşe nerede?

>> İşte gelişine sebep Ayşe mi yoksa?

>> E neler oluyor Ana?

>> Ne oldu ki?

>> Bilmez gibi konuşma. Recep'ten mektup

aldım. Her şey yazdı bana.

>> Ne yazdı ki acaba? İbrahim hadi söyle

bakayım. Çatlatma adamı.

>> Neler yazmadı ki? Bunca yıl o adama

katlandım ana. Sırf senin hatırın için

ses etmedim huysuzluklarını.

Ama işin içine Ayşe girince durum başka.

>> Ne olmuş Ayşe'ye?

>> Ayşe'ye bir şey olduğu yok da

seninki kahve köşelerinde olmadık laflar

ediyormuş. Hele o sarhoş arkadaşları yok

mu? Deli ettiler beni.

>> Dur oğul hemen öfkeye kapılma. Durumu

öğreniriz elbet.

>> Durmur yok. Şeytan diyor al tabancayı.

>> Aman oğul aklını başına topla.

>> Duyduklarımdan sonra.

>> E ne duydun ki sen babalığını bilmez

tanımaz gibi konuşursun. Varsın desin ne

çıkar? Hiç olur mu anı? Konu komşu ne

der? Ne düşünürler?

>> Onun asıl derdi Ayşe'yi Arifle

evlendirmek. Ayşe de kabul etmiyor ya.

Tüm öfkesi bunda.

>> Arifle demek. O mesele kapandı

sanıyordum.

>> Ne kapanması oğlum? Ayşe buraya geldiği

gün başladı. Her gün her gece Arif'in

kavgası bitmedi bu evde.

>> Şimdi anlıyorum Recep'e neden

saldırdığını.

>> A Recep'e mi saldırmış?

>> Olanlardan haberin yok anlaşıldı.

>> Yok. Ayşe hiçbir şey demedi.

>> Anlayacaksın. Babalığım kahvede Recep'e

saldırmış.

Yaşlı olmasaydı, hele babalığın

olmasaydı ben bilirdim yapacağımı." diye

yazdı bana.

>> "Yaşlıdır oğul. Ne ettiğini bilmiyorsan

hoş gör onu."

>> "Nesini hoşgörüyim? Gemi ağzıyı aldı bu

adam. Birisinin ona dur demesi gerek.

Yıllarca katlandım ama şimdi, şimdi

onunla kozumuzu paylaşmanın zamanı

geldi.

>> Ne kozuymuş bakayım? O paylaşacağın ne

yapacaksın de bakayım. Hadi Ahmet'in

ettiğini mi? Sonra ne olacak peki

desene. Ne olacak? Bir ocak daha

sönecek. Öyle mi? Ya olmaz öyle şey

olmaz. Baksana Ayşe'ye. Tüm bu olanlar

Ahmet'in yüzünden değil mi? Çocuklarını,

karısını düşüneydi. Bunlar olur muydu?

Desene bakayım ne oldu? Kendisi

hapislerde bunlar da dışarılarda

sürünüyorlar. Kim kazandı? Hadi de

bakayım.

>> Dur ana dur kızma hemen. Sen bana bakma.

Öfkemden öyle dedim. bir şey

yapacağımdan değil. Ayşe işe girdi diye

laf etmesine bozuluyor. Ne etseydi kız?

Kötü yollara düşseydi daha mı iyiydi?

Namusuyla çalışıyor işte.

Onu rahat bıraksın diyorum. Bu meseleyi

halletmeye geldim. Hem de kökünden.

Yoksa içim rahat etmeyecek.

>> Nasıl halledecekmişsin?

>> Önce Ayşe ile konuşmam gerek. Kararı

verecek olan o.

>> Ne kararı oğlum? Çatlatma da söyle hadi.

>> Sabırlı ol. Sen de memnun kalacaksın.

Yapamam.

Karar vermek zor. Yapmak daha bir zor.

>> Nedenmiş? Çocuklarını düşünmek

zorundasın.

>> Onları düşündüğüm için yapamam. Olmaz.

Sonra Ahmet var.

>> Ahmet yok artık. Sen tek başınasın.

Ondan sana fayda yok. Bu hayata, bu

sefilliğe daha ne kadar dayanabilirsin?

>> Ne sefilliği? çalışıyorum ya. Onları aç

açık komam.

>> Bilirim koymazsın

ama bir başınasın. Babalığınla,

dedikodularla nasıl baş edeceksin?

Oturdun kabahat, kalktın kabahat.

>> Biliyorum ben hallederim.

>> Nasıl? Babalığın seni rahat bırakmaz

bilirim. Nereye gidersin?

Anam bugün var yarın Allah bilir. Ne

olacak peki?

>> Bilmem. O zaman düşünürüm elbet.

>> İnatlaşma Ayşe. Bu basit bir mesele

değil. İnatlaşmıyorum.

Ahmet ne eder? Ne düşünür benim için?

Beni yarı yolda kodu demez mi?

>> Asıl o senin yarı yolda kodu. Hatası

büyük. Hem de çok büyük. Bunun bedelini

seninle çocukların ödüyor. Yazık değil

mi onlara? Bir kadının yalnız yaşamasını

kolay mı belledin? Hem de iki çocukla.

>> Biliyorum zor. Hem de çok zor.

>> Sen benim kardeşimsin. Benim canımsın.

Sana kötü bir şey olmasını istemem. Bak

gerçekleri görmen gerek. Tahsilin var

mı? Yok. İşin? O da belli olmaz.

>> Şimdilik idare ediyoruz. Sonrasını

bilemem.

>> Bak gördün mü?

>> İbrahim doğru diyor kızım. Deminden beri

ikinizi de dinledim.

Bak bana. Ben neden evlendim sanırsın?

Babanız ölünce ortada kala kaldım. Benim

anam da yoktu. Çalışmak istedim

beceremedim. Sizler çok küçüktünüz.

Dedikodularla baş edemez oldum. Canımdan

bezdim. Alıştı. Sonuç ortada. Sizlere

babalık ettiği söylenemez ama

>> bak sen de diyorsun çocuklarına babalık

yapmadığını. Ya bize benim çocuklarıma

da aynı şey olursa.

>> Receple babalığın bir mi?

>> Recep'i sen de tanırsın. İyidir. Annem

öyle mi yaptı? Tanımadığı, bilmediği bir

adamla evlendirdiler onu. Öyle olmadı

mı? Ana

>> öyle. Şimdiki aklım olaydı sorar,

soruşturur. Bilen birine danışırdım.

Bunu almıştım. Ne dedim? İşte oldu. Bak

>> düşünsene size kim sahip çıktı? Kim iş

buldu? Mehmet'i okula o göndermedi mi?

Bütün bunları niye yapıyor sanırsın?

>> Bilmem. İyiliğinden herhalde.

>> Tabii iyiliğinden. Dünyada iyi insanlar,

helal süt emmişler de var. Bunu unutma.

>> Bir de babalığına bak. Şimdilik burada

idare ediyorsun. Ya bana da bir hal

olursa nereye gidersin? Kime sığınırsın?

İbrahim'in durumu da ortada. Ailesini

anca geçindirebiliyor.

>> Anam doğru diyor.

>> Sonra çocuklar var. Onları da

düşünmelisin.

>> Evlat yetiştirmek zordur. Zor. Kadın

başına bunları halledemezsin. Bir babaya

ihtiyaçları var onların. Bizi düşünsene.

Babası olan çocukları nasıl da

kıskanırdık. Recep'in onlara iyi bir

baba olacağını biliyorum. Hem onu sen de

tanırsın. De bakalım kötü biri mi?

>> Kötü diyemem. Şey

Ahmet ne olacak peki?

>> Merak etme sen. Boşanma işini ben

hallederim. Yeter ki sen hede.

>> Ya Recep olmaz derse

>> deli olma. Seninle evlenmek için benden

izin isteyen o.

>> O mu söyledi?

Ben de sandım ki sen istiyorsun sandım.

>> Hiç olur mu? Seninle evlenecek olan o.

Arkadaşın bile olsa kimseyi böyle bir

şeye zorlayamam. Hadi uzatma da. Evet de

olsun bitsin bu iş.

>> Mehmet o ne olacak ya? İstemezse

>> Mehmet'in onu çok sevdiğini söyler

dururdun ya. O da memnun olacak eminim.

>> Ben Mehmet'le konuşurum. Yeter ki sen H

de desene kız.

>> Hadi hadi kızım. He

>> yaşa kız. İsabetli bir karar verdim.

Bilmiş ol.

Şimdi sıra Mehmet'le konuşmada.

Say o nerede?

>> Bahçede. O

>> ben onu gönderirim. Gönderirim şimdi ben

ona.

>> Mehmet, Mehmet gelsene yavrum. Dayın

seni çağırıyor. Gel.

>> Geldim.

>> Aslan Ayşem benim. İyi olacak

göreceksin.

>> Ne var dayı?

>> Senin bilmediğin çok şey var. Öğrenince

sen de sevineceksin. Biliyorum.

>> Nedir? Hadi söyle dayı.

>> Burada olmaz.

Hele dışarı çıkalım öyle. Bizim erkek

erkeğe konuşmamız gerek. Erkek erkeğe

mi?

>> Evet ya. Erkek erkeğe. Hadi bakalım

dışarı.

Emine Tekme'in yazdığı Çember adlı

oyunumuzu dinlediniz. Bir başka oyunda

buluşmak dileğiyle.

He.