Radyo tiyatrosu. [müzik]

Yapım Ankara Radyosu.

>> 2000'e merhaba etkinlikleri kapsamında

kurumumuzca düzenlenen Radyo Tiyatrosu

yarışmasında birincilik ödülü kazanan

oyunu sunuyoruz.

>> [müzik]

[müzik]

>> Yapım Ankara Radyosu.

[müzik]

[müzik]

Saatli marif takvimi

[müzik]

[müzik]

yazan Tür ezici, dramatk Selma Fındıklı

yöneten [müzik] Mehmet Atay yapımcı

İsmet Geten. Efektör Ömer Atilla Ulaş.

>> [müzik]

>> Oynayan sanatçılar Profesör Rane Hanım,

Ümit Sergen, İpek İpek Atagün Ali Ahmet

Bacınoğlu,

Hasan Cankut Ünal, Memur Ertuğrul Sakar,

sunucu Selim Bayraktar,

>> [müzik]

[müzik]

[müzik]

>> Alo, buyurun Medikos Sosyal.

>> Alo, alo.

>> Sizi duyuyorum efendim.

>> İyi günler beyefendi.

>> İyi günler.

>> Ben profesör, emekli profesör Rana

Atagün. 15 gün kadar önce kurumunuza

başvurmuştum. Bir hanım öğrenci için.

Yanımda kalmak üzere.

Ben ben yalnız yaşıyorum da bir

dilekçeyle bizzat başvurmuştum.

Hatırlayabildiniz mi?

>> A evet evet hocam. Elbette hatırladım.

İşleminizi ben yapmıştım. [homurdanır]

Başvuru formunuz şu anda önümde duruyor.

A alakanıza çok teşekkür ederim efendim.

Sizden bir haber gelmeyince ben arayayım

dedim. E acaba hala?

>> Tesadüfe bakın. Dün bir başvuru yapıldı

hocam. Biz de tam sizi aramak üzereydik.

>> Aa çok sevindim. Bir üniversite

öğrencisin.

>> Evet. Size öğrenci hakkında kısaca bilgi

vereyim isterseniz.

>> Ah lütfen efendim. Zahmet olmaz.

>> Ne demek hocam? Görevimiz

eee adı İpek. Samsun'dan gelmiş. 19

yaşında tiyatro eğitimi yapıyor. Halen

2. sınıf öğrencisi. Bugünlerde yaz

dönemi sınavlarına hazırlanıyor. Geçen

yıl yurtta kalmış. E bu yılın başında

yurttan ayrılıp bir arkadaşıyla birlikte

ev tutmuş. Ama İpek evden ayrılmak

istiyor.

>> Aa neden acaba? Nedenini açıklıyor mu

kendisi?

>> Hayır. Zaten bu tür ayrıntıları

öğrenciye biz de sormuyoruz. Nedenin

genellikle ekonomik olduğunu

söyleyebilirim.

>> Anlıyorum. Demek iki yıldır Ankara'da

yaşıyor.

Tiyatro mu okuyor demiştiniz.

>> Evet.

>> Aa, enteresan. Çok enteresan.

Peki, alakanıza teşekkür ederim.

>> Eee, bundan sonra izlemeniz gereken yol

şöyle. Daha ayrıntılı bilgi almak

isterseniz okuldan tiyatro bölüm

başkanını arayabilirsiniz. Öğrencinin

başvurusunda zaten referans olarak

gösterilmiş. Biz sizin telefon

numaranızı öğrenciye verdik hocam. Ah,

çok teşekkür ederim efendim.

>> Sayın hocam, önce öğrencinin telefon

numarasını kaydedin isterseniz.

>> Aa, tabii tabii. Bir dakika izin verin

efendim. Gözlüğümü takayım.

Evet, sizi dinliyorum.

[müzik]

>> [müzik]

>> Salon ışıklarını yakabilirsin. Şazi.

Güneş iyice indi herhalde. Gazetenin

harflerini seçemiyorum.

Teşekkür ederim. Hasan'a söyleyelim de

pencerelerinin önündeki ağaçların

dallarını biraz budasın. Gün ışığını

bayağı engelliyorlar.

>> Olur hocam.

>> Yukarıda işini bitirdin mi? Misafirimiz

neredeyse gelmek üzere. Odası tamamıyla

hazır mı Şaz?

>> Ay sizi hiç böyle heyecanlı görmemiştim

hoca hanım meraklanmayın. Hiçbir eksik

yok odada. Yatağa dediğiniz pembe

çiçekli örtüyü de serdim. Her şey tam

istediğiniz gibi oldu. Eline sağlık.

>> Odaya bir de siz göz atın isterseniz.

>> Akşam bakarım. Şu bastonla üst kata

çıkıp inmek kolay mı sanıyorsun sen?

Gençliğimde günde belki 100 kere uçar

gibi çıkıp inerdim. O merdivenleri,

kanatlarım varmış gibi.

[iç çeker][ani nefes alır] Ah ah. Şimdi

ise sabah inip akşam yatma vakti

geldiğinde çıkabiliyorum. Ancak

ipeğin baş ucundaki komedinin üstüne bir

okuma lambası koydun mu?

>> Hem de üzerinde deniz kızı heykeli olan

o pirinç lambayı koydum.

>> Pirinç değil o. O lamba bronz. Tam

[boğazını temizler] 60 yıl önce felsefe

doktorası yapmak için gittiğimde

Fransa'dan almıştım.

Paris'ten

evleninceye kadar genç kız odamın en

vazgeçilmez aksesuarıydı.

Geceleri ciltler dolusu kitap okudum

ışığında. [iç çeker]

Ah tanrım nasıl da unuttum. Kütüphaneden

ipek için birkaç kitap seçmeliyim.

>> Bu kadar heyecan size iyi gelmez hoca

hanım. Vallahi korkuyorum. E kütüphane

burada. Siz de buradasınız. Nasıl olsa

seçersiniz.

>> Peki. [boğazını temizler] Peki. Söyle o

zaman.

Küçük pilli radyoyu yatağının baş ucuna

koydun değil mi?

>> Hiç unutur muyum?

>> Biliyorsun sabah ve gece haberlerini

asla kaçırmamalı İpek. Tiyatro

saatlerini, müzik yayınlarını dinlemeli.

Radyo dinlemek başka bir kültürdür

Şaziye. Hele günümüzde bir tür

ayrıcalıktır.

Ama tabii kaliteli yayın yapan

istasyonları arayıp bulacaksın. Şimdiki

gençler için varsa yoksa televizyon.

Bakalım İpek Kız hangisini daha çok

seviyor. Göreceğiz.

Programları seçerek izliyorsa televizyon

önemli tabii ama bana sorarsan radyo

yine de bam.

>> E bir küçük televizyon olsaydı odasına

koyardık.

>> Hım. İyi ki yok. Her eve bir televizyon

yeterli. Çok isterse oturma odasında

seyredebilir o aptal kutusunu.

[kahkaha]

Biliyor musun dün telefonda kalacağım

odada televizyon var mı efendim diye

sordu bana. Yok dedim. Gayet kısa ve net

bir şekilde. Ah bu ipek olmalı. Geldi

işte. Geldi. Çabuk aç kapıyı.

Aa sen miydin Hasan Efendi? Biz de

öğrenci kız geldi sandık. Hasan

Efendiymiş. Kim? Hasan Efendi. İyice

ağrı işliyor artık.

>> E yaşlılık işte. [kahkaha]

>> Hasan [boğazını temizler] Efendi dedim.

Bahçıvan. İyi ya. Gelsin.

Gel bakalım Hasan. Otur. Otur.

[iç çeker][ani nefes alır] Aa ne güzel

günler onlar öyle. Ah bizim bahçeden mi?

>> Öyle öyle. Küçük hanım için. odasına

koyarsınız diye.

>> Yıllar çok şey alıp götürdü bizlerden

ama sende bir şey hiç değişmedi Hasan. O

hep genç kaldı. İnceliğin.

>> Sağ olun hanımefendi.

>> İyi görünmüyorsun sen. Hasta mısın?

>> Bronşit hanımefendi. [kahkaha]

Azdı yine.

>> Ah ah. Söz dinlemiyorsun ki. İçme şu

sigarayı diyorum sana. Mahvetti seni

Caziye. Bir bardak su verdi is

>> yok istemem. Sağ olun. Şey diyecektim

hanımefendi. Benim büyükoğlan hastaneden

randevu [boğazını temizler] almış.

Doktora bir görün diyor. İkiü gün

gelmesem acaba?

>> Aa ilahi Hasan benden izin mi alıyorsun?

>> Halil efendi komşu köşkü bahçıvanı.

Onunla konuştum. O sulayacak bahçeyi.

>> İyi yapmışsın.

Yaz erken bastırdı bu sene. Çimen çiçek

her gün bol su ister. İhmale gelmez hele

de kaysı ağaçları.

>> A ağaçlar dedin de şu pencerelerin

önündeki dalları bu da versen ışığı

engelliyorlar. Acelesi yok. Önce

sağlığına bak sonra.

>> Sağ olun. Sağ olun. Eee, ben artık

gideyim.

>> Geçmiş olsun. Onu geçir şaze.

>> Tabii hoca hanım. [öksürme]

Güle güle Hasan Efendi.

[iç çeker]

Hasan için kaygılanıyorum.

Sanki çok zamanı kalmadı gibi.

Biz birlikte yaşlandık sayılır Şaziye.

Evden ayrı geçirdiğim okul evlilik

yıllarımı saymazsak bu köşkte hep

birlikteydik onunla.

Paşa babam onu köşke getirdiğinde

çelimsiz ufak tefek bir oğlandı.

Çok sık hasta olurdu. Ateşi yükseldiği

zamanlar mas mavi gözleri daha bir

irileşir, daha bir parlardı.

Sağlığıyla hep annem ilgilenirdi.

Ah [iç çeker]

neyse. Hastalık ölüm konuşmak

istemiyorum.

Şaz nereye kayboldun Şazie? Mutfaktayım

hoca hanım. Geliyorum. Yemeklere bir göz

atayım dedim.

Elime sağlık. Hepsi de çok güzel olmuş.

Akşama İpek Kızla afiyetle yersiniz.

>> Tabii İpek Kız gelirse. [ani nefes alır]

Ah vakit hali geç oldu. Hala ortalarda

yok.

>> Gelir gelir meraklanmayın.

>> Bekliyoruz bakalım.

Aa kitaplar az kalsın unutacaktım.

Unutsaydım elimden kurtulamazdın. Çünkü

bana sen engel oldun.

>> E ben size ipeğin odasına kitap koymayın

demedim ki. O anlama gelen bir şey

söyledin işte.

>> Aman hocanım.

>> Ha neyse neyse. Bırak elindekileri de

kalkmama yardım et. Had.

>> Yavaş yavaş. Acele etmeyin canım.

>> Bu koltuğa oturdun mu gömülüp

kalıyorsun. Hı. Tamam tamam bırak.

Teşekkür ederim. Şu bastonu da ver bana.

Hı. İşte oldu. Gerisini ben hallederim.

Ben de pianonun tozunu alayım. Üsraplara

ulaşmaya kalkmayın sakın.

>> Kütüphanenin alt kata taşınması iyi

oldu. Taşınmak mı? Ne taşınması?

Kütüphane alt kata göç etti. Göç tam bir

hafta sürdü. Orada mırıl mırıl ne

konuşup duruyorsun Şaziye. Gel de şu

kitabı almama yardım et. Bak şu 3üncü

raftaki lacivert ince ciltli olanı. H

tamam işte o.

Felsefeci

ve sanatçı

olarak Atatürk ver. Okuman hala zayıf

senin. Felsefeci ve sanatçı olarak

Atatürk.

Ah [iç çeker][ani nefes alır]

benim bir konferansımdır bu Şaziye. 40

yıl önce vermiştim. Sonra kitap olarak

basıldı.

Eskiden düzenli olarak Atatürk

konferansları yapılırdı. Yüreklerde

cumhuriyet coşkusu. Hepimiz aylarca gece

gündüz çalışır, araştırmalar yapar,

hazırlardı konuşmalarımızı.

[alkış]

>> [alkış]

>> Ey birbirine diş bileyen yığınlar,

ey yığın yığın insan gafletleri.

Yırtılsın gözlerdeki gafletten perde.

Dünya o zaman görecek hakikat nerede?

Hakikat nerede?

[alkış]

Evet. Konuşmamın başından beri Mustafa

Kemal'i bir felsefeci, bir düşünür

olarak tanıtmaya çalıştım sizlere. Şimdi

de kendi yazdığı şiirinden okuduğum bu

bölümle onun sanatçı kişiliği üzerinde

durmak istiyorum.

[müzik] Dünya o zaman görecek hakikat

nerede?

O hakikate bugün ne kadar yakınız acaba?

>> Derin nere daldınız yine hoca hanım?

Almamı istediğiniz başka bir kitap var

mı?

>> İpek bu kitabı mutlaka okumalı.

Ne dedin? A yok teşekkür ederim. Ötekini

ben aldım. Tiyatro sanatı ile ilgili bir

kitap. Poetika Aristo'nun. Bir ara

bunları odasına bırakıver.

Poet

aman neyse dilim dönmüyor. En iyisi ben

işimin başına döneyim. [kahkaha]

>> Deli kız.

>> Bu piyanonun tozunu da ala ala

bitiremiyorum.

Bari çalsanız. Ne zamandır kapağını bile

açmıyorsunuz.

Eskiden sabahları çalardınız. Sabah

kahvesinden sonra bir yandan işimi

yapar, bir yandan sizi dinlerdim.

>> Bileklerim eskisi kadar güçlü değil

artık.

Of bu koltuk yine içine gömüldüm bak.

>> E yatak odanızdakiyle değiştirelim

diyorum. Yanaşmıyorsunuz.

>> A olmaz. Kaç kere söyledim sana. Burada

kalmalı. Bu paşa babamın koltuğuydu.

Rahatına çok düşkündü babam. Burada

oturur sağa sola emirler yağdırırdı.

Eh ne de olsa o bir askerdi. Evin en

stratejik noktası da burasıydı.

Zavallı anneciğim ayaklarında sanki

patenler varmış gibi bir o yana bir bu

yana koşturur. Onun isteklerini

karşılamaya çalışırdı. Anneniz cefakar

kadınmış.

>> Ah [iç çeker] ah öyleydi. Ben onun gibi

olamadım.

Evliliğim de bu yüzden yürümedi galiba.

Aa şazım.

>> Durun durun bunu [boğazını temizler] ben

söyleyeceğim. İpeğin odasına Hasan

Efendi'nin getirdiği gülleri koymayı

unutma sakın.

>> O [kahkaha]

deli kız içimden geçene okur oldun.

>> Eh dile kolay. Yanınızda işe başlayalı

sonbaharda 20 yıl dolacak. 20 yıl oldu

demek ha. [ani nefes alır]

Geldiğinde gencecik su gibi bir kızdım.

İlk birkaç ay yatılı çalışmıştım. Gece

gündüz bir aradaydık. Sonra evlenip

çoluk çocuğa karıştı.

>> Aman hocaım karışıp da ne oldu?

>> He öyle olması çok normaldi tabii. Benim

içinse yalnız geceler başlamış oldu. O

zamanlar buna katlanabiliyordum.

Artık olmuyor. Çocuklardan, torunlardan

zaten hayır yok. Hepsi yurt dışında.

Herkesin kendi hayatı var. Geceleri yan

odada bir başka ses, bir başka nefes

duymak istiyorum artık. Ama içimde garip

bir korku var.

>> Korku mu?

>> Evet.

Geç öyle otur karşıma.

Bu evde mutlu musun Şazi?

>> E bu da nereden çıktı hocanım?

Seni kızdırdığım hiç olmuyor mu? Hadi

hadi çekinme söyle. Hadi.

>> Bazen o da hocalığınızdan ileri geliyor.

>> H

yaşlılıktan demeye dilim varmıyor değil

mi?

>> Aklıma bile gelmedi hocam. Yaşlılık zor

kızım, zor. Yolun sonuna geldiğini

hissetmek çok zor. Bütün gençliğini

önüne serilen uçsuz bucaksız bir anlam

denizinde inançla yılmadan kulaç atarak

geçirmişsen iyice zor.

Biz önce hayal ettik. Sonra umutla

hayallerimizin peşine düştük. Şaziye.

Bir de baktık ki taş taş tuğla tuğla

kurduğumuz abidelerin yanı başındayız.

İnancımız, umudumuz, gururumuz daha bir

bilenmiş. Öylece dimdik ayakta

duruyoruz.

Şimdi düşünüyorum da seçtiğimiz yol

doğruymuş. Bizi önüne katıp süpüren

zaman denilen o acımasız süpürgecinin

karşısında ancak böyle direnebilirmişiz.

Evet, bu tam anlamıyla bir meydan

okumaydı. Yüreğim hala genç, hala

direniyor ama bedenim güçsüz artık.

Beni huysuz, sabırsız bir yaşlıya

dönüştüren işte bu çelişki. Kendimi

artık o süpürgenin önünde gözle

seçilemeyecek kadar küçük bir toz

zerreciği gibi hissedim.

Ya şimdi meseleyi anladın mı?

>> Hem de nasıl ne çok şey öğrendim sizden.

Okuyup yazmayı, oturup kalkmayı, dünyaya

bakmayı. [kahkaha]

Okuyup yazmada hala tekliyorsun ama

bugünkü takvim yaprağını da hala

okumadın bana.

>> Ay onu okumaya bayılıyorum hocanım.

Hemen koparıp okuyayım. Hadi bakalım.

İşte saatli mağrip takviminden bir

yaprak daha.

Temmuz 14, Cuma. Günün kısalması 2

dakika.

Fransız devriminin başlaması

1789.

Bugün Fransızların Milli Bayramı Şazi.

Fransızlar

bu sefer gelen ipek kızdır. Masanın

üstündeki şu gazeteyi ver bana. Sonra

kapıyı aç. Çabuk çabuk.

>> Ay bana ne oluyorsa elim ayağım dolaştı

birden.

Merhaba. Yanlış gelmedin değil mi?

Profesör Rana Hanım'ın evi burası

olmalı.

>> Burası. Sen de ipeksin. Hoş geldin.

>> Hoş bulduk. Birkaç parça eşya var bahçe

kapısının önünde.

>> Ay aksı gibi Hasan Efendi de yok bugün.

Sen içeri geç. Hoca hanım seni bekliyor.

Onları ben alırım.

>> E profesör nerede?

>> Salonda.

>> Sağ olun.

>> Merhaba efendim. Ben İpek.

>> A hoş geldiniz kızım. Lütfen oturun.

[boğazını temizler]

Nasılsınız?

>> Teşekkür ederim efendim.

>> Evi kolay bulabildiniz mi?

>> Hı hı. Hiç güçlülük çekmedim. Ankara'nın

en eski semtidir burası. Bütün taksi

şoförleri bilir.

>> Eviniz çok güzel hocam.

>> Çok eski bir evdir. Cumhuriyetle

yaşıttır. Yaklaşık 77 yıllık.

Çocukluğum, ilk gençliğim bu evde geçti.

Hayat çok garip. Yaşlılık ikinci

çocukluksa eğer şimdi burada yaşıyor

olmam pek tesadüf değil. Ne dersiniz?

>> H. Güzel bir bahçesi var.

>> Hım. Güzeldir.

Civarda bahçeli birkaç köş kaldı. Her

taraf apartman doldu. Beton yığınları

arasında bu bahçeli köşkler çöl

ortasındaki vahalar gibi kaldı. Onlar da

birer birer mirasçılara, müteahitlere

teslim oluyorlar.

Bahçede gördüğünüz ağaçlar, güller,

çiçekler hepsi Hasan'ın eseridir.

>> Hasan

>> bahçıvanımız.

Kendisi hasta. Ciğerlerinden.

Birkaç gün izinli. Çok yaşlandı ama hala

sigara içiyor.

H. Sigaradan nefret ederim.

Siz sigara kullanıyor musunuz?

Ay bu işte. Tamam. Tam dört kutu iki

bavul. Ay ne çok işyan varmış İpek.

>> Haklısınız. Zahmet oldu size. Bu kadar

olacağını ben de düşünmemiştim. Taksi

şoförü bile itiraz edecek gibi oldu.

Kitaplar, giysiler, televizyon derken

>> televizyon.

>> Size telefonda sormuştum. Odada

televizyon değil.

>> Evet. Şimdi ipeğe bir ikramda bulunalım

hoca hanım. Buz gibi sütlaç var İpek.

Kendi ellerimle yaptım bu sabah.

İstersen soğuk kayısı şurada da

içebilirsin. Çarşıdan alınma filan değil

ha. Bahçedeki ağaçların meyvesinden.

>> Sütlaç alayım.

>> Siz hoca bana da sütlaç getir.

>> E hava bugün çok sıcak. İnsan hep soğuk

şeyler yiyip içmek istiyor.

>> Aileniz Samsun'da. Öyle mi?

>> Evet efendim.

>> Biraz ailenizden bahseder misiniz bana?

>> Tabii. E babam öğretmen bir ilkokulda.

Annem ev hanımı. Benden başka ortaokula

giden bir erkek kardeşim var.

>> Özlüyor musunuz ailenizi?

>> Hem de nasıl. Son sınava gireceğim günü

iple çekiyorum.

>> Yaz tatilinizi ailenizle geçireceksiniz.

>> Evet.

>> Kısmet olursa ben de Amerika'ya

gideceğim bu yaz. torunlarımı

[boğazını temizler] görmeyi.

Onlarla [homurdanır] konuşabilmek için

İngilizce çalışıyorum. Orada doğdu,

büyüdüler. Türkçeleri yok denecek kadar

az. Bu çok üzücü. Torunlarımla ana

dillerinde konuşabilmek isterdim.

>> İngilizce öğrenmeye çalışmanız çok

ilginç hocam.

>> Zorlanıyorum tabii. Fransızca, Almanca

biliyorum ama bunlar işe yaramayacak.

Bizim zamanımızda eğitimde yabancı lisan

olarak bu diller tercih edilirdi.

Siz lisan biliyor musunuz? Biraz

İngilizce, biraz olmamalı. Gençliğin

hafıza gücünden yararlanmalısınız.

Alo, ben İpek. Ali iyiyim. Hı, iyiyim.

Az önce geldim. Hayır, daha

yerleştirmedim odamı. Hocayla sohbet

ediyoruz. Tamam, ben seni sonra ararım

canım. Hadi öptüm. Bay.

>> Sınıf arkadaşınız mı Ali?

>> Evet.

>> Demek cep telefonu kullanıyorsunuz.

>> Faturaları biraz pahalıya mal oluyor ama

çok pratik bir alet. İstediğiniz yerle

istediğiniz zaman iletişim

kurabiliyorsunuz.

>> Faturaları aileniz mi ödüyor? Öyle

sayılır. Bazen ufak tefek işler çıkıyor.

Oyunlarda yardımcı oyunculuk filan gibi.

Kazandığım parayla ben de katkıda

bulunuyorum.

>> Bir dergide okumuştum. Uzmanlar bu

telefonların zararlı ışınlar yaydığını

söylüyorlar. Öyle diyorlar.

>> İşte sütlaşlar geldi. Yanında buz gibi

soğuk su da var. Buyurun hoca hanım.

Buyurun. Teşekkür ederim. E bu da senin

ipek. Sağ olun.

Şekeri çok fazla olmuş bunun.

Üstelik çok soğuk. Benimkini daha erken

çıkarmalıydın. Do

>> telaştan unutmuşum hocaım. Biraz

bekletin. Hava çok sıcak. Soğuğu hemen

kırılır.

>> Hayır hayır istemiyorum. Al bunu.

E söyleyin bakalım İpek. Okul nasıl

gidiyor?

>> Dersler kesildi hocam. 10 gün sonra

final sınavları başlayacak.

>> Tiyatronun hangi branşında eğitim

yapıyordunuz?

>> Oyunculuk.

>> Aktris olacaksınız demek. Oo, Sara

Bernard gibi

>> tanıyorsunuz onu. Sara Bernard çok büyük

bir isim ama ben kendim için daha

mütevazi hedefler koyuyorum hocam.

>> Mütevazi değil, mütevazı demelisiniz.

Iyla.

Okula girebildiğinize göre yeteneğiniz

var. Çok gayret göstermelisiniz. En iyi

olmak için çalışmalısınız.

>> Hı hı. Haklısınız hocam.

>> Arkadaşınızın evinden neden ayrıldınız?

>> Eee, biz, siz sohbete devam edin. Ben

ipein odasına bir bakayım. Birazdan

eşyaları yukarıya taşır, yerleştiririz

ipekle. E sonra da ben giderim artık

hoca hanım. Vakit çok geç oldu zaten.

Benim küçük oğlan ateşliydi sabah.

Öylece bırakıp geldim. Sütl için

teşekkürler. Çok güzeldi.

>> Afiyet olsun.

>> Arkadaşınla neden ayrıldığımı

soruyordunuz hocam.

Hocam

ah uyumuş.

>> [müzik]

>> He.

[müzik]

[müzik]

>> [müzik]

>> Ay şu yaz sabahında ne güzel geldi bu

müzik bana. İnsanın içini yıkıyor,

serinlik veriyor. Ay elleriniz dert

görmesin hocanım.

>> Ne diyorsun Şazie?

>> Hiç. Sabah kahveniz hazır diyordum.

Takvim yaprağı da geliyorum.

Bu sabah bu kadar.

Pek güzel çaldığınız parmaklarınıza

sağlık. Umduğum kadar kötü değilim ha.

Ah Şazi ya. Hasan'ın evini bir arayıver

bakalım. Hadi. Sağlığı nasılmış?

>> Ararım. Siz şöyle koltuğunuza oturun.

>> Koltuğa oturmak istemiyorum. Bu sabah

masaya oturacağım.

>> Nasıl isterseniz. Kahveniz.

>> Teşekkür ederim. E ben de şöyle

karşınıza oturayım. Kahvaltıyı

kaldırmadım. İpek kız neredeyse iner

aşağı.

>> Hiç sanmıyorum. Hala uyuyor. A çoktan

uyandı hoca. Banyo yapıyor. Takvime

okumaya başlıyorum. Bu evde bugün ikinci

sabahı. Saat 10'dan önce uyanmıyor. Her

evin bir düzeni var. Buna uyması

gerekmez mi?

>> E gençlik hoca hanım hele bir alışsın

uyuyacaktır.

>> Bakıyorum söz söyletmiyorsun ona.

>> E güzel kız ama değil mi? Adı da kendi

gibi oyuncu olacakmış ha.

>> Konuyu değiştirmeye çalışıyorsun Şazi.

Koruyorsun onu. Sabah kahvaltısının bu

saate kadar masada beklediği görüldü mü

hiç bu evde? Hı. Paşa babam olsaydı

çoktan devirip dökmüştü masayı.

Birazdan İngilizce çalışmaya

başlayacağım. Masa işgal edilmiş. Nerede

çalışacağımı söyler misiniz bana?

>> E kütüphanenin önündeki yazı masasında

çalışırdınız hep hocam. O masa

pencerenin önünde. Salonun en rüzgar

alan yeri. Cerhan'a maruz kalıp felç

olmamı istiyorsun ha.

>> Tamam hocam o nasıl söz?

>> Tamam tamam tamam uzatmayalım bu konuyu

artık. Kısacası evimde geçirdiğim son

iki günden hiç de memnun kalmadım. Şimdi

okuyabilirsin. Hadi saatli marif

takvimini. Temmuz 16 cumartesi.

Günün bir dakika kısalması.

E bugünün yemek listesinde ne var

bakalım?

E patates, köfte.

İmam bayıldı salata.

Hah, ipek ipek aşağı iniyor

>> nihayet.

>> Had ben böreği ısıtayım.

>> Banyoda bu kadar kalınmaz ki canım. İki

gündür tonlarca su harcıyor.

>> Ne dediniz hocam?

>> A hiç hiç.

>> Günaydın. Sizi öpebilir miyim?

>> Ben şey e piyanonuzun sesiyle uyandım.

Betfen çalıyordunuz. Usta.

Oo, sofra harika. Şazye nerede?

>> Böreği ısıtıyor.

>> Hiç zahmet etme Şaziye. Kahvaltı

etmeyeceğim.

>> Niçin kızım? Sofra sizi bekledi bu saate

kadar.

>> Biliyorum efendim ama inanın hiç vaktim

yok.

>> Biraz erken kalkarsanız vaktiniz olur.

>> Geç yatınca uyanamıyorum.

>> O zaman uyku saatlerinizi düzene

sokmalısınız değil mi?

>> E hamur da kızartmıştım.

>> Şaz sinirlerimi bozuyorsun. Son günlerde

konuşmaların arasına girmeyi adet haline

getirdin.

>> Hatrin için bir tane alayım.

[homurdanır]

Nefis olmuş hayatım. Eline sağlık. Kurt

gibi açım ama bir ik dakika sonra çıkmak

zorundayım. Okulda bir şeyler

atıştırırım.

Alo. Efendim Ali geliyorum canım. 5 10

dakika idare ediverin. Tamam hadi

görüşürüz. Bay. Hemen çıkmalıyım.

>> Okula mı gidiyorsunuz İpek?

>> Evet hocam bugün sahne sırası bizim.

Okulda bir tek sahne 35 oyunculuk bölümü

öğrencisi var. Sınavlar için sahnede

çalışacağımız saatleri paylaşıyoruz.

>> Akşam çaya yetişirsiniz değil mi?

>> Çalışırım. Royal Albert

porselenlerimizle beş çayı içmeye

bayılıyorum.

>> Akşama yemekte ne var biliyor musun İpek

kız?

>> Tabii.

>> A nereden biliyorsun?

>> Saatli Marif takviminden. Hoşça kalın.

>> [müzik]

[müzik]

[müzik]

>> Çaye

ev mi yıkılıyor sabah sabah bu güntü ne

ipek odasını Temizliyor. Çabuk git söyle

ona. Kessin şu gürültüyü.

>> Aman tancım. Beynim patlayacak. Ay

işte oldu. E ipek elektrik süpürkesinin

sesini bastırmak için fazlaca açmış

müziği.

>> Sanki bilhassa yapıyor. Benim bu saatte

çalıştığımı biliyor. Oysa değil mi?

>> Aman hoca yavaş duyacak. Duysa

aldıracağını mı sanıyorsun? O kadar

rahat ve duyarsız ki. Evet. Evet.

Kesinlikle eminim. Bundan çalışmamı

engellemek için yapıyor. İpek hiç öyle

bir şey yapar mı hocam? Onun

işbirlikçisi oldum. Dikkatimden

kaçtığını sanmam. Bir haftadır kendi

evimde bir yabancı gibi yaşıyorum. Varsa

yoksa ipek.

>> Biraz su getireyim mi size?

>> İstemiyorum.

>> Kayısı şurubu.

>> Hiçbir şey istemiyorum. Bütün gece

gözümü kırpmadım zaten.

>> Hasan Efendi'nin hastaneye yatmasına

üzüldünüz siz. O başka. Hasan için

üzülüyorum tabii.

>> Rahatsızlandınız mı yoksa?

>> Rahatsız edildim efendim. O da komşum

tarafından.

Hanım kızımız önce mır bir şeyler okudu.

>> E belki de kütüphaneden seçtiğiniz

kitapları okuyordu.

>> Hiç sanmıyorum. Dün okula gittiğinde

odasına girip kitapları kontrol ettim.

Arasına gizlediğim kağıtların yerleri

değişmemiş. Bir haftadır kapakları

açılmamış. Baş ucuna koyduğumuz radyoyu

bir kere bile açmadığına eminim.

>> E ders çalışmış sonra da uyumuştu. Ne

gezer? Efendim? Sevgili televizyonunda

film seyretti. Sonra bir müzik kanalı

açtı. Onu dinledi. Bir ara uzun uzun cep

telefonuyla konuştu. Sonra yine müzik

dinledi. Tekrar telefonla konuştu. Yine

müzik. Telefonda muhakkak Ali ile

konuşmuştur. Artık ismim gibi biliyorum.

Ali onun sevgilisi. İçmediğini söylüyor

ama odasında gizli gizli sigara da

içiyor. Ara sıra kokusunu alıyorum. A

onu koruyorsun demeyin hocaım ama ipek

sigara içmiyor.

>> Nereden biliyorsun? Geceleri onun yanı

başında mısın?

>> Değilim ama biliyorum.

>> Neyse neyse. Biz de genç olduk. Hiçbir

zaman bu kadar sorumsuz olmadık. Ne

çevremize ne ailemize karşı. Bizim

zamanımızda.

[müzik]

>> Alo Ali

>> İpek gecenin bu saatinde hayır ola.

>> Uyandırdım seni. Kusura bakma.

>> Önemli değil. Ne oldu?

>> Hava çok sıcak. Uykum kaçtı bahçeye

çıktım. Neden öyle alçak sesle

konuşuyorsun?

>> Şu anda profesörün penceresinin tam

altındayım. Kulakları biraz ağır

işitiyor ama benim söylediğim her şeyi

duyuyor nedense.

Hava çok sıcak.

>> Emin misin? Tekneden sıcak mı?

>> Şey

>> anlıyorum. Yine o mesele. Bak İpek,

kendine güvenmemen için hiçbir neden

yok. Anlıyor musun beni?

>> Ama sahnede iyi değilim. Ali

>> bırak da buna Provanı izleyenler karar

versin. Ben Provan'ı izledim. Gayet

iyiydi.

>> Tamam. Bir parçada sorun yok. Fakat Lady

Macbet'te olmayan bir şey var. Ali

sınava sadece 3 gün kaldı. Üstelik bu

daha ilk sınav. Bu moralle ötekilere ne

olacağını bir düşün.

>> Paniğe kapıldın. Bak yarın sen oldu

deyinceye kadar çalışırız. Tamam mı?

>> Tamam.

>> Başka?

>> Her zamanki şeyler işte.

>> Profesör

>> bunalıyorum Ali. Sürekli izlendiğimi

hissediyorum. Yaptığım her şeyin eksik,

hatalı olduğu duygusuna kapılıyorum. O

kadar resmi ki bana hala siz diyor

biliyor musun?

>> Bu alışkanlıktan ipek. O kuşak gençlerle

öyle konuşuyor. Mehmet hocayı

hatırlasana geçen yılki Eskrim hocamızı.

Hep Ali Bey İpek Hanım diye hitap ederdi

bize.

>> Bilmiyorum Ali. Bu evde de olmayacak

gibi geliyor bana. Sorun bende mi acaba

diye düşünmeye başladım.

>> [kahkaha]

>> Sorun aranızdaki yarım asırlık farkta

ipek biliyorsun bunu. Değerlerinizdeki,

alışkanlıklarınızdaki farkı bir

düşünsene. Kolay değil ama çözümsüz

değil bence.

>> Bak bugün ne oldu? Ben

>> gecenin bu saatinde bu kadar gevezelik

yeter ipek telefon faturan yükleniyor.

Yarın anlatırsın. Şimdi git güzel güzel

uyu. Hiçbir şey düşünme. Söz mü?

>> Söz. Hadi bay. Ah. Yook. Hayır. Hayır.

Öyle değil. İyi geceler. [kahkaha]

>> İyi geceler.

[müzik]

[müzik]

Freud'a göre ölüm insanoğlunun yaşarken

yatsıdığı en acımasız gerçekliktir.

Yaşayan insan ölümü yatsımak için tüm iç

güçlerini sonuna kadar harekete geçirir.

Hiç kuşkusuz sanat ve edebiyat bu

yatsımanın yerine koymanın en çarpıcı

araçları olarak var olurlar. Özellikle

tiyatroda özdeşleşilen her kahraman

ölürken onunla ölüme hazırlanmak ve

nihayet onunla ölmek insanı bir kez daha

umutsuz bir hale getirir.

>> Hocam,

hocam.

>> Hasan uyuyor musunuz?

>> Hasan.

Hasan nerede?

Şazi, Şazi, Hasan.

>> İyi misiniz?

>> Siz Aypek

ay rüya görüyordum.

[homurdanır] Siz ne zaman geldiniz? Az

önce zili çaldım açan olmadı. Kapıyı

anahtarlarımla açıp girdim. Televizyon

odasından ses geliyordu. Programı

izlerken uyuya kalmışsınız. Ben de

televizyonu kapattım. İyi etmişsiniz.

Şaziye yok mu? Bugün erken çıktı.

ödenecek faturaları varmış. Saat kaç? Oo

4 olmuş. Çay saati yaklaşmış.

Çayı bugün siz hazırlar mısınız?

>> Elbette.

>> Kalkmama yardım ederseniz çayı

hazırlarken sizi eşlik edebilirim.

>> Tabii. Bastonunuz burada. Koluma girin

isterseniz.

>> Tamam.

Yo ayağa kalkmam yeterli. Teşekkür

ederim.

[iç çeker]

Güzel programdır. O programı her hafta

izlerim ama bugün uyuyup kaldım. İşte

bugünkü konu biraz sevimsizdi.

İnsanlık olarak ölüm karşısındaki

tutumumuz.

Bu Freud da el atmadık konu bırakmamış.

>> Programın sonuydu zaten hocam. Uyumakla

fazla bir şey kaybetmiş sayılmazsınız.

İnsanın sanat aracılığıyla ölümle

uzlaşma çabasından söz ediyordu. Siz

koltuğunuza oturun ben mutfağa geçeyim.

Hayır, sizi izlemek istiyorum. Hem

ayaklarım açılır biraz. Nasıl

isterseniz.

>> Biraz gergin misiniz İpek? Bana mı öyle

geliyor?

>> Evet hocam öyleyim.

>> Nedenini sorabilir miyim?

>> Sınava iki gün kaldı ama kendimi hala

hazır hissetmiyorum. Girmemeyi bile

düşünüyorum. Aa, sakın yapmayın. İmtihan

psikolojisi bu başka bir şey değil.

Biliyorsunuz Napolyon'u bile alt etmiş

özel bir psikolojidir bu.

>> Bunu bilmiyordum. Üzerimden atmaya

çalışıyorum ama elimde değil.

>> Bence artık çalışmayın. Uzaklaşın

konudan dinlenin biraz. Rahatladığınızı

göreceksiniz. Ben hep öyle yapardım.

Ah! Ne yapıyorsunuz İpek? Demliye çok

fazla çay koyuyorsunuz. Öyle mi

yapıyorum? Ben tek fincan içiyorum. Siz

iki fincan içiyorsunuz. E o halde 3 çay

kaşığı koymalısınız. Fazlası israf olur.

>> Peki istediğiniz gibi olsun.

1 2 3. Tamam mı? Sizi kızdırdım galiba.

Bu da imtihan psikolojisi gibi bir şey

işte. Benim kuşağımın tamamında vardır.

Adına tekalfi-i milliye psikolojisi

diyebiliriz. Ne psikolojisi?

>> Bakın, [homurdanır] istiklal harbini çok

güç koşullarda kazandığımızı

biliyorsunuz İpek. Bunun en önemli

nedeni yoksulluktu.

Mustafa Kemal başkumandan olduktan sonra

ulusa bir teklif emri hazırladı. Her

hane elinde ne varsa bir kısmını ordunun

ihtiyaçları için verecekti. Bir çift

çoraptan kundura çivisine, çarıktan

urgana, şekerden çaya kadar bütün halk

büyük bir özveriyle elindekini vermek

için birbiriyle yarıştı.

[iç çeker] Ah ah biz o günleri yaşadık.

İpek çok zor günlerdi. O yüzden bir

kaşık çayın israfı bile bana acı verir.

Anlayabiliyor [müzik] musunuz beni?

galiba.

[müzik]

Oo,

çay soframız harika. Pağaça da

almışsınız. Gelirken bir üst sokaktaki

pastaneden aldım. Çok eskidir orası.

Karadenizli bir ailenindir. Gençliğimde

küçük bir simitçi fırınıydı. Yıllar

geçtikçe gelişti. Lüks bir pastane

haline geldi. Çok güzel salep yaparlar.

[ani nefes alır] Ah canım. Hasan az mı

salep taşıdı oradan bana?

>> Demin rüyanızda Hasan Efendiyi

görüyordunuz galiba.

>> Ha evet. Rüya

Hasan'ı görüyordum. Daha doğrusu

çocukluğumuz.

Birlikte bir ağaç seçip tırmanıyoruz.

O önden tırmanıyor ben arkadan.

Bir ara başımı kaldırıp bakıyorum. Onu

ağacın en tepesinde görüyorum. Sonra

tırmanmaya devam ediyorum. Tekrar başımı

kaldırıp baktığımda onu göremiyorum

artık. Sadece dallar, yapraklar

arasından kayısıları görüyorum. Rüyanızı

yorumlamamı ister misiniz? Yapabilir

misiniz biraz?

Hasan Efendi hala hastanede. Siz onun

için çok endişeleniyorsunuz. Kötü bir

şey olmasından korkuyorsunuz. O kadar

yeterli. Teşekkür ederim.

>> Bence endişelenmenize gerek yok. Şaziye

bu sabah durumunun gayet iyi olduğunu

söylüyordu. Onunla hiç karşılaşmadım ama

ben de iyileşeceğini hissediyorum.

>> Umarım.

Çocukken yaz geldiğinde Hasan'la bütün

[boğazını temizler] günümüzü birlikte

geçirirdik. Kayısı ağaçlarının

tepesinden inmezdik.

Bahçedeki kaplumbağaları yakalar,

üzerlerine renkli kalemlerle numaralar

yazardık.

>> [iç çeker][ani nefes alır]

>> Ah ah çocukluk işte ne güzel günlerdi

tanrım.

Çocuklardan geriye [müzik] ne kalır

ipek?

>> Anılar hocam.

[müzik]

Çık.

Çık ey hain leke.

Çık diyorum sana.

Bir

iki

öyleyse eylem vakti geldi.

Cehennem zifiri karanlıkmış. Ayıp size

efendimiz. Ayıp. Olacak şey mi bu? Hem

asker olun hem korkun.

Herkes biliyormuş.

Olsun. Nasıl olsa gücümüzü kimse

sorgulayamaz.

Yine de ihtiyarda bu kadar kan

olabileceğini kim bilebilirdi ki?

Olmuyor olmuyor işte. Yapamıyorum

tanrım. Ne yapacağım ben?

Alo İpek.

Neden cevap vermiyorsun? Orada olduğunu

biliyorum. Lütfen konuş benimle.

[homurdanır]

Şimdi de ağlıyor musun yoksa?

Sinirlerim çok bozuk Ali. Olmuyor.

Yapamıyorum.

>> Seni ikna edemiyorum. Ne yapacağımı

şaşırdım.

>> Bencillik ettiğimi biliyorum ama.

>> Evde yalnız mısın?

>> Evet. Profesörle Şaziye Bahçede yürüyüşe

çıktılar.

>> Bak güzelim. Profesör haklı. Onun sana

söylediğini yap. Artık çalışma tamam mı?

>> Ama Ali sadece bir gün kaldı.

>> Hiç fark etmez. Bak son kez söylüyorum.

Çalışmana gerek yok. Yeterince çalıştın

ve iyi bir sınav vereceksin inan bana.

Şimdi bahçeye çık ve dolaş biraz.

>> Diyorum ki yarın okula gitsek.

>> Hayır, yarın pazar. Okula gitmenin

anlamı yok. Ayrıca biliyorsun bir araya

geldin mi sınavdan başka bir şey

konuşulmuyor. Yarını sakin

geçirtmeliyiz. Oldu mu?

>> Peki.

>> Seni yine ararım. Hoşça kal.

Söylediklerimi unutma sakın.

>> Tamam. Hoşça kal.

[müzik]

Of

aman bayağı yorulmuşum. [iç çeker]

[ani nefes alır]

Bu ayaklar beni zor taşıyor artık.

Halil efendi Hasan'ın yokluğunda bahçeye

iyi bakmış. Ne de olsa eski arkadaşlar.

Hasan için o da çok üzülüyor.

>> Bir an önce hastaneden çıksa da tablada

Mars etsem onu dedi.

>> Hasan yelince nasıl sinirleniyor bilsen?

>> Bilmem mi?

>> İpek nereye kayboldu?

>> Odasına çıktı. Kızın durumu iyi değil

hoca Hanım.

>> Demin bahçede iyi görünüyordu.

>> Vallah orasını bilemem ama İpek Kız iyi

değil.

>> Ah! Çok abarttı bu imtihan konusunu.

Moralini yüksek tutması gerek. Hiç çaba

göstermiyor.

Yukarı çıkıp ona bir baksan şaze.

>> Birkaç parça kaldı. Ütüyü bitireyim

bakarım hoca hanım. Yarın izin günün

pazartesiye kadar ortada kalmasın

çamaşırlar.

>> Belki de bir başka derdi vardır. Ha siz

iyi dostsunuz. Hiçbir şey söylemiyor mu

sana?

>> Söylüyor. Söyledi daha doğrusu. Kayıt

dondurmak neyse hoca hanım onu yapacağım

seneye dedi. Bir yıl için yapacakmış o

dediğini. Kaydını donduracağını mı

söyledi sana?

>> Evet. O ne hocaım? [boğazını temizler]

Bir yıl okula ara verecek. Ankara'ya bir

yıl boyunca gelmeyecek.

Bunu yapar mı dersin Şaziye? Vallahi ne

bileyim öyle dedi. Aman hoca hanım öyle

bir şey yaparsa çok üzülürüm. Bayağı

alışmıştık ona. Ben alışmıştım yani.

Sana bir şey söyleyeyim mi Şaziye?

Galiba ben de alıştım ona.

[müzik]

Güzel bir pazar sabahı. Ah tanrım ipeğin

yukarıda odasında olduğunu bilmek garip

bir huzur veriyor bana.

Yarın imtihana girecek. Bugünü rahat

geçirmesi gerek. İyi bir kahvaltı

sofrası hazırlamalıyım ona. İyi bir

kahvaltıyla güne başlamak sinirlerini

yatıştıracaktır.

Şaziin dün bahçeden kestiği beyaz güller

de masada olmalı. A evet. Önce müzik.

Müzikle uyandırmalıyım onu. Hoşuna

gidecektir eminim. Sonra ılık bir duş

yapmasını söylerim. reddetmeyecektir.

Banyo yapmayı sever. Öğleden sonra

bahçeye çıkar, dolaşırız biraz. Halil

Efendi havuzu da doldurmuştur. Beş

çayını havuz başındaki kameriye de içer,

sohbet ederiz onunla. Şaziye olsaydı

pastaneden sıcak poğaç alırdı. Belki

ipek bir koşu gidip alır. Acaba onu

piyanoda ne çalsam? Bey tofun'u seviyor.

var

[müzik]

[müzik]

[müzik]

[müzik]

>> [müzik]

>> Müzikle uyanmak ne güzel. Geldiğini

duymadım. İpek, lütfen, lütfen kesmeyin.

Devam edin. Bu parçayı biliyor musun?

>> Betoven olduğunu biliyorum ama

>> patatik rondo.

>> Çok güzel

>> ya. Buna ne dersin bakalım?

[müzik]

>> [müzik]

[kahkaha]

>> Siz bir harikasınız.

Gel bir tane de bizden çalalım.

[müzik]

Ahmet Adnan Saygun'un horonu bu. Aferin

aferin sana ipek. Yanlış duymamışım

demek. Profesör bana sen diye hitap

ediyor.

Atatürk Timur adlı tiyatro oyununu

tamamlasaydı müziklerini mutlaka saygına

besteletirdi. İpek, sen odandaki

kitapları okudun mu? Bu evde okuduğum

ilk kitaplar onlardı.

[müzik]

>> [müzik]

>> Havuzda dör tane Japon balığı var.

>> Ne diyorsun İpek?

>> Geliyorum.

Havuzda balıklar var.

Komşu köşkün Bahçevana Halilfendi

bırakmıştır onları. Masayı hazırladım

hocam. Gidip poğçaları alayım. Siz

bahçeye inmeyin. Birlikte ineriz.

Kameraya yerler çok ıslak. Ben hemen

dönerim. Tamam. Bekleim seni.

Alo. Buyurun efendim.

Evet, ben Profesör Rana. E anlamadım. Ne

dediniz?

Ah Hasan.

[müzik]

Hasan.

Evet, anlıyorum.

Teşekkür ederim.

Hasan

sonunda yenil.

Çocuklardan geriye ne kalır ipek?

Anılar hocam.

İşte geldim. Bahçeye inmişsiniz bile.

Hani beni bekleyecektiniz.

Hocam iyi misiniz? [iç çeker]

Evet. Evet.

Biraz biraz başım dönüyor. İçeri geçelim

isterseniz. Uzanıp dinlenin.

Tanrım bana güç ver. İpek hiçbir şey

hissetmemeli. [boğazını temizler]

Yo hayır burası iyi. İyi. Serin.

Serinlik iyi gelecektir bana.

Eee özür dilerim hocam.

Sen misin Ali? Hayır çok iyiyim. Doğru

söylüyorum.

İnanmıyorsun bana değil mi? Ama öyle şu

anda hocayla bahçede havuz başında

oturuyoruz. Kayıt dondurmak mı? Alay mı

ediyorsun benimle? Benden bir sınıf öne

geçmene katlanabilir miyim sanıyorsun?

[kahkaha] Bak gerçekten iyiyim. Nasıl mı

başardım? Bilmiyorum. Sadece yarınki

sınavı zihnimden attım. Sana da

öneririm. [kahkaha] Teşekkür ederim Ali.

Yarın sınavda görüşürüz. Hoşça kal.

>> Al bakalım İpek.

Bu yaşlı hocaya bugünkü saatli marif

takvimini sen okuyacaksın. Memnuniyetle.

Biliyor musunuz bana çok tuhaf geliyor

hocam. Bu takvimden her gün bir yaprak

düşüyor. Tıpkı sonbahar yaprakları gibi.

Evet.

Düşen her yaprak bir veda, bir kavuşma.

Kızım

24 Temmuz Pazar.

Günün iki dakika kısalması.

[müzik]

>> [müzik]

>> H

[müzik]

[müzik]

>> [müzik]

>> H

[müzik]

[müzik]

[müzik]